15
Δεκ.
10

ένα δάΚρυ

παράλληλο κείμενο

Advertisements

16 Responses to “ένα δάΚρυ”


  1. Δεκέμβριος 17, 2010 στο 12:04 πμ

    Aφού τα χουμε πει και ξαναπεί και συμφωνούμε: οι αναλύσεις επί του πίνακα – ειδικά απο τη μεριά του δημιουργού – δεν είναι θεμιτό.Αποπροσανατολίζει.
    Έτυχε να διαβάσω πρώτα τους στίχους και μετά να δω τον πίνακα. Οι στίχοι με είχαν βάλει σε ένα καλούπι σκέψης και βλέπω αυτό το έργο και … μετα συνχωρήσεως, σιχτήρισα τους στίχους οι οποίοι μου αρέσαν . Όταν όμως είδα τον πίνακα τους ξέχασα και πλέον αδιαφορώ γι’ αυτούς.
    Νομίζω πως με αυτές τις παράλληλες αναρτήσεις αδικείς και τους πίνακες και τους στίχους.
    Ρε σύντεχνε, ο πίνακας είναι καταπληκτικός!!!
    Γιατί θες να μου υποδείξεις «τι να δω» βάζοντάς του και στίχους;
    Και είναι και οι στίχοι πάρα πολύ καλοί
    Γιατί τους ακυρώνεις βάζοντας δίπλα τους αυτόν τον πίνακα που εμένα μου λέει άλλα;
    Το «εμένα» το χρησιμοποιώ γενικά. Φαντάζομαι αφορά και άλλους. Διότι δεν μπορώ να φανταστώ πως οι «άλλοι», διαφωνούν με «εμένα»
    Ετάξει, μη γκρεμίσουμε τώρα και το σύμπαν!!!

    Υ.Γ. Ξανασκέψου το με τις «παράλληλες αναρτήσεις»

  2. 2 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 17, 2010 στο 4:47 μμ

    η εικόνα μου αρέσει γιατί φαίνεται ατελής ή έστω ημιτελής
    ξέρω πως αυτό που λέω δεν είναι αλήθεια αλλά προτιμώ να το βλέπω έτσι
    εννοώ πως το έργο αυτό θα ολοκληρωθεί στην ώρα του
    ωστόσο αυτή η πτυχή του είναι συγκινητική

    θέλω να ρωτήσω δύο πράγματα που μπορεί και να μην έχουν απαντήσεις
    αλλά εμένα τώρα αυτό μου ήρθε:γιατί η κορδέλα είναι μπλε?
    είναι αλήθεια πως στην κορδέλα βλέπω δυο εξωγήινους αλλήθωρους οφθαλμούς(?)
    ο ένας είναι σαν ιπτάμενος δίσκος και ο άλλος σκέτη κόρη και τεράστια

    Αλέξανδρε διαφωνώ στο σημείο που γράφεις για την υπόδειξη
    δεν λέω μ’αυτό πως οι στίχοι είναι τελείως άσχετοι με τον πίνακα
    εγώ τους διάβασα ως πρόσθετο σχόλιο και ο μόνος συσχετισμός που βρήκα
    ήταν το αποτέλεσμα που αποτυπώνεται:δηλαδή το δάκρυ
    θεωρώ πως η παράλληλη ανάρτηση είναι μια διπλή ανάγκη έκφρασης-εννοώ με δύο τρόπους-
    κι αυτό δείχνει ίσως την υπερεντατική προσπάθεια να πραϋνεις να λειάνεις
    αιχμηρά αδιέξοδα και τελικά να βγεις από στενά (αυτο)όρια

    ας γκρεμίσουμε το σύμπαν!ας χαλάσουμε τον κόσμο!
    έρχονται τα χριστούγεννα 🙂

  3. Δεκέμβριος 17, 2010 στο 7:50 μμ

    Σύντεχνε,
    μισοσυμφωνώ και ως εκ τούτου μισοδιαφωνώ συγχρόνως
    με τη θέση σου. Συμφωνούμε δηλαδή , από καιρό τώρα,
    πως ο ζωγράφος είναι καλύτερα να μην αναλύει -ή σωστότερα
    να αποφεύγει να μιλάει για- ένα έργο του, αφήνοντάς το
    στην «τύχη» του , δηλαδή στη δημιουργική ανάγνωσή του
    από τον κάθε πιθανό θεατή. Το ίδιο ισχύει και με τους στίχοι…!
    Σε γενικές γραμμές ακολουθώ αυτόν τον κανόνα, το ξέρεις.
    Όμως στις δυο παράλληλες αναρτήσεις, που έχω κάνει τελευταία,
    δεν συμβαίνει αυτό. Δηλαδή, το κείμενο δεν ερμηνεύει τη
    ζωγραφιά ούτε η ζωγραφιά εικονοποιεί το κείμενο. Και στις δύο
    περιπτώσεις, τα κείμενα και οι ζωγραφιές δημιουργήθηκαν
    ανεξάρτητα (σε άσχετα μεταξύ τους χρονικά σημεία). Δηλαδή, (ας
    μιλήσουμε για τούτες τις τωρινές αναρτήσεις με τίτλο ένα δάΚρυ)
    ο πίνακας προϋπήρχε του κειμένου, και μάλιστα πολύ καιρό
    πριν. Ο πίνακας είναι αυτόνομος, το κείμενο το ίδιο. Ωστόσο
    υπάρχει κι ένα τρίτο έργο τέΓνης (κάτι σαν ηλεκτρονικό κολάζ)
    που περιλαμβάνει κι αυτά τα δύο : η ανάρτηση. Έχουμε από καιρό
    πει ότι κάποια στιγμή πρέπει να ανοίξουμε την κουβέντα για
    το νέο αυτό είδος (ηλεκτρονικής) τέχνης.
    Για την ακρίβεια αυτό το έργο αυτής της νέας τέχνης αποτελείται
    από 4 μέρη:
    1. Τον πίνακα
    2. Το κείμενο
    3. Το μοναδικό σχόλιό (μου) στην Αντιποίηση Αρχής
    4. Τα σχόλια που θα γίνουν (από σένα, τη Φαίδρα κι εμένα
    μέχρι στιγμής και ίσως κι από άλλους που θ’ ακολουθήσουν)
    Κι αυτό (το 4.) είναι ένα τμήμα μεταβλητό-διαδραστικό θα έλεγαν
    οι (…ξέρεις ποιοι, μακριά από μας…φτου)

    Ως εκ των ανωτέρω συνάγεται (όπα της ο δικαιόρος ! ), δεν
    είχα πρόθεση να καθοδηγήσω τη σκέψη σου (το «σου» αναφέρεται
    με την γενική έννοια) σε συγκεκριμένες ατραπούς.
    Αντιθέτως , ίσως να μπορούσε να ανοίξει περισσότερο το
    πεδίο, στο οποίο θα μπορούσε να «κινηθεί» η δημιουργική
    φαντασία του πιθανού δέκτη του συνολικού αυτού έργου\κολάζ.
    Και πάντως η δική μου πρόθεση ήταν η δημιουργία ενός
    τρίτου έργου με τη χρήση δύο ήδη υπαρχόντων + το σχόλιο +
    τα σχόλια. Μάλλον δεν το πέτυχα, αλλά δεν μπορούμε να τα
    έχουμε και όλα σ’ αυτή την κενωνία !
    Πάντως σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια
    τόσο για τον πίνακα όσο και για το κείμενο. Το ξέρεις ότι
    βαρύνουν ιδιαίτερα μέσα μου.

    υγ. ελπίζω να μη σε ζάλισα με τη φλυαρία μου

  4. Δεκέμβριος 17, 2010 στο 8:02 μμ

    αγαπημένη μου,
    γνωρίζετε (αν και δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό έχετε
    στο μυαλό σας – αλλά μάλλον δεν πέφτω έξω) τη μοίρα
    αυτής της ζωγραφιάς. Υπ΄ αυτήν την έννοια, όντως
    δεν είναι ολοκληρωμένη, είναι ημιτελής. Ίσως τραβήξω
    φωτογραφίες από το happening της ολοκλήρωσής της
    και να κάνω update στην ανάρτηση. Μπορεί και όχι.

    Για τις επιμέρους απορίες σας θα σας απαντήσω ιδιαιτέρως,
    καθόσον αν σας απαντούσα δημοσίως θα ήμουν ανακόλουθος
    με το σχόλιο μου στον Αλέξανδρο. Και ξέρω ότι η ανακολουθία
    σας εκνευρίζει – άσε που θα απέφευγα το να σας εκνευρίσω
    τη στιγμή που περιμένετε τον ψαρά με τους γαύρους από
    στιγμή σε στιγμή.

    ας γκρεμίσουμε το σύμπαν
    ας χαλάσουμε τον κόσμο

    αλλά πρώτα ας στρώσουμε τα χαλιά
    έρχονται κρύα !

    σας ασπάζομαι ολοκληρωμένα
    -είμαι σίγουρος ότι μόνο ζωγραφιές
    είστε διατεθειμένη να εκτιμήσετε
    ως ημιτελείς….-

  5. Δεκέμβριος 18, 2010 στο 12:10 πμ

    Εδώ έχει ψωμί για γερές … αντιπαραθέσεις!!!
    Σύντεχνε
    Δεν διαφωνώ σ΄αυτά που λες, γενικά (και τα΄χουμε ξαναπεί)
    Διαφωνώόμως σε κάποια σημεία που ίσως είναι κομβικά
    Τα δύο έργα είναι ανεξάρτητα. Ωραία.
    1. Βάζουμε τους στίχοι σε θέα και διαβάζονται
    2. Βάζουμε τον πίνακα σε θέα και θεάται
    3. Βάζουμε στην ίδια ανάρτηση και τον΄πίνακα και τους στίχοι
    4. Βάζουμε παράλληλη ανάρτηση σε δυο διαφορετικά μπλογκ
    Έκανες το 4. Ναι είναι ένας τρόπος έκφρασης και φυσικά έχεις καθε δικαίωμα να τον δοκιμάσεις.
    Δε νομίζω όμως πως είναι ένα 3ο έργο τέχνης. Τέλος πάντων δεν μπορώ να το δω έτσι. Ίσως και να κάνω λάθος , αλλά δεν μπορώ να το δω έτσι.
    Δεν ήθελες να καθοδηγήσεις τη σκέψη μου (το μου με τη γενική έννοια) αλλά…. αυτό έγινε. Παίζει ρόλο βέβαια τι θα δεις πρώτο. Τον πίνακα ή τους στίχους;
    Πάντως αν η πρόθεσή σόυ ήταν η δημιουργία ενός τρίτου έργου, μάλλον τα κατάφερες.
    Συμφωνώ πολύ με τα δύο ανεξάρτητα, αλλά διαφωνώ με το τρίτο.
    Άποψη είναι αυτή, τι να κάνουμε;
    Αυτό πουδέν (μία λέξη «πουδέν») κατάλαβα είναι γιατί η φαίδρα λέει πως ο πίνακας είναι ημιτελής;
    Ξέρει κατι παραπάνω;Πιθανόν να έχεις στο νου σου να του προσθαφαιρέσεις πράγματα. Εμένα δεν μου φαίνεται ημιτελής πάντως. Και να είναι μου αρέσει ως έχει.
    Όπως και να΄χει το έργο του ο καθένας αποφασίζει πως θα το χειριστεί. Εσύ αποφάσισες έτσι για τα συγκεκριμένα. Μπορεί και να κάνεις καλά , και μπορεί να χρειαστώ κι εγώ μια δεύτερη ή και τρίτη σκέψη.
    Μπορεί να φταιν και τα χριστούγεννα που για άλλη μια φορά πλησιάζουν απειλητικά και μ΄έχουν πιάσει τα διαόλια μου.
    Ποιός φταίει;
    Ποιός φταίει;
    Κανένα στόμα δεν το΄βρε και δεν το πε ακόμα

  6. Δεκέμβριος 18, 2010 στο 12:55 πμ

    #φαιδρα
    Κάνεις δυο ερωτήσεις στον σύντεχνο
    «1.γιατί η κορδέλα είναι μπλε?
    2.είναι αλήθεια πως στην κορδέλα βλέπω δυο εξωγήινους αλλήθωρους οφθαλμούς(?)
    ο ένας είναι σαν ιπτάμενος δίσκος και ο άλλος σκέτη κόρη και τεράστια»
    Δεν είναι σωστό να απαντήσει ο δημιουργός. Αντ΄αυτού απαντώ εγώ μέσω τρίτου
    Πριν όμως να πω πως η απάντησηστη 2η ερώτηση είναι ΝΑΙ σε όλα. Τι μας νοιάζει τι θέλει να πει ο ζωγράφος; Σημασία έχει τι βλέπουμε εμείς.
    Και συνεχίζω (μέσω τρίτου)

  7. 7 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 18, 2010 στο 8:38 πμ

    αγαπημένε μου
    μόνο μόνο τις ζωγραφιές-η διάγνωση ορθοτάτη!

    ν’αποφύγετε το happening της ολοκλήρωσης όπως
    την εννοείτε
    και να επιδοθείτε σπεύδοντας στην ολοκλήρωση του Ενός…. 🙂

    εντάξει με τις απορίες
    αλλά ομολογώ ήταν λίγο ζαλισμένες
    γιατί μετά τις απαντήσεις
    εύγλωττα διατυπώθηκαν άλλες-τουλάχιστον-δύο
    εξ’ημών και υμών ερμηνείες
    ειδικά για τον αριστερό όπως κοιτάμε οφθαλμό

    τώρα για τα χαλιά
    τη μια λέτε να τα στρώσουμε
    την άλλη επιθυμείτε να μην υπάρχουν καθόλου
    με μπερδεύετε….
    αποφασίστε

    σας στέλνω ομοίως ολοκληρωμένους εναγκαλισμούς

  8. 8 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 18, 2010 στο 8:46 πμ

    Αλέξανδρε γιατί να κλαίει το μωρό ενώ φοράει πάνα!χαχαχαχαχα!
    τέλειο το βίντεο!

    έχω και για σένα ωστόσο μια αποριούλα:τα δικά σου σκιτσοποιήματα
    δεν είναι ένα είδος τέχνης?έχουμε και τη ζωγραφιά και το κείμενο
    σε ένα έργο!άλα!άνοιξε κι άλλη μπουκάλα! 🙂

    ο αριστερός δε-για τον οφθαλμό μιλάμε πάντα-
    θα μπορούσε να είναι και η διαστημική βάση της ΝΑΣΑ
    εφόσον δεν τις προεξορίζαμε με την αιτιολογία:του θανάτου

    θα ήθελα να πω κι άλλα αλλά σέβομαι τη σοβαρή σελίδα
    και τις κόσμιες «στάσεις»

    καλημέρα!

  9. Δεκέμβριος 18, 2010 στο 1:30 μμ

    #ΦΑΊΔΡΑ
    Περίμενα το σχόλιο για τα σκιτσοποιήματα.
    Δεν είναι το ίδιο.
    Δεν πήρα παλιούς στίχους να τους βάλω εικόνα. Ούτε εικόνες να τους βάλω στίχους.
    Όταν τα γράφω τα γράφω εξ΄αρχής με αυτή την πρόθεση. Γι΄αυτό φροντίζω να είναι και μικρά να χωράνε σε μισή κόλλα Α4. Δεν θεωρώ επίσης πολύ σπουδαίες τις ζωγραφιές και ούτε τυς δίνω πολύ μεγάλη βάση. Δε λέω μάλιστα πως είναι και πάντα πετυχημένος ο συνδιασμός. Το τελευταίο πχ που έβαλα με τον μύθο νομίζω δεν έδενε η εικόνα με το στίχο. Έχω κι ένα άλλο τώρα σε δύο σιτσοεκδοχές και δεν ξέρω ποια να διαλέξω.
    Θέλω να πω πως σκίτσο και εικόνα γίνονται μαζί.
    Μπορεί βέβαια σε κάποιον να αρέσουν οι στίχοι και όχι το σκίτσο (έχει συμβεί συχνα)
    Ναι , ένα πείραμα είναι κι αυτό.
    Εδώ όμως έχουμε έναν αυτόνομο πίνακα. Οι στίχοι λειτουργούν σαν ερμηνεία του. Αυτή είναι η ένστασή μου.
    Ίσως να τα παραλέω κιόλας. Δεν ξέρω.
    Ποιός βάρεσε το πέναλντυ και μου κλεισε το σπίτι;

  10. 10 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 19, 2010 στο 6:50 πμ

    καλημέρα Αλέξανδρε
    δεν είπα πως είναι το ίδιο-δεν είναι
    αναφερόμουν-όπως είπες κι εσύ-σε κάτι καινούριο
    σ’έναν πειραματισμό-σωστά το θέτεις
    από την άλλη-επειδή πράγματι γνωρίζω κάτι περισσότερο 🙂
    για τους στίχους και τη ζωγραφιά-
    επιμένω πως δεν εξηγούν το ένα το άλλο
    το κοινό τους σημείο είναι το δάκρυ
    και από διαφορετικούς δρόμους έφτασαν εκεί που έφτασαν…
    εξ’ού και δεν δημοσιεύτηκαν μαζί αλλά παράλληλα
    δηλαδή κάποιος θα μπορούσε να διαβάσει τους στίχους
    και να μην τους συνδέσει με τη ζωγραφιά και αντιστρόφως

    ποιος πήγε κι άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα?ε?ε? 🙂

  11. Δεκέμβριος 19, 2010 στο 11:47 πμ

    μια μικρή παρέμβαση, ως προς το ημιτελές του πίνακα:

    Ο πίναξ θα ολοκληρωθεί άμα τη κατασροφή του:
    σκίσιμο, κάψιμο, και τα δύο ή ποιος ξέρει πώς…
    Γι’ αυτό λέω κι εκείνο το σιβυλλικό περί happening.
    «…το μυστήριον ελύθη αλλά το πρόβλημα παραμένει τελικώς άλυτο…»

    Κατά τ’ άλλα θεωρώ την «ανάρτηση» ως ένα νέο είδος
    τέχνης (που δανείζεται από τις άλλες, κι ο κινηματογράφος,
    το θέατρο ή ο χορός κάνουν το ίδιο) συν τη
    δυνατότητα της διαδραστικότητας.
    Μεγάλη (και ωραία) κουβέντα.

    Καλημέρες !!!

  12. 12 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 19, 2010 στο 12:23 μμ

    δύο τρόποι που θα εικονοποιούσαν το παράλληλο κείμενο-για μένα
    εξαιρώ τη λέξη νοσταλγία

    ο δεύτερος

  13. Δεκέμβριος 19, 2010 στο 2:14 μμ

    Φαίδρα,
    πολύ όμορφες αλλά κυρίως εύστοχες επιλογές !

  14. Δεκέμβριος 21, 2010 στο 12:40 πμ

    Ξανασκεφτόμενος το θέμα με περισσότερη ωριμότητα
    λέω πως μάλλον ήμουν υπερβολικός.
    Τα εικονογραφημένα στιχάκια που λέει η Φαίδρα δεν εμπίπτουν στην κατηγορία που κατηγόρησα. Αλλά, πέρα απο το ότι κατά καιρούς έχω μιλήσει αρκετά για κάποια έργα μου΄, θυμήθηκα πως έχω κάνει και κάτι χειρότερο απο σένα:
    Τον πίνακα 4εποχές τον τεμάχισα σε 4 αναρτήσεις και μάλιστα στην κάθε μία είχα κάνει και ποτ πουρί τραγουδιών. Που σημαίνει ότι σου καθοδηγώ τα συναισθήματα που σου γεννά η εικόνα και με τη μουσική.
    Μπροστά σ΄αυτό το δικό σου ειναι πταίσμα.
    Απλά με την ανάγνση του ποιήματος ήρθα εδώ και μου γεννήθηκαν τελείως άλλα συναισθήματα βλέποντας τον πίνακα.
    Θα μου πεις (που το λες δηλαδή) πως ίσως να θέλεις ακριβώς αυτο να συμβεί.

    Τέλος πάντως με ενέπνευσες να συνεχίσω το ανοσιούργημά μου στις 4 εποχές.
    Ξεκίνησα σήμερα και τον πίνακα τον κάνω … βίντεο!!!

  15. Δεκέμβριος 21, 2010 στο 10:01 πμ

    Σύντεχνε,
    υποψιάζομαι ότι «πίσω» από το βίντεο
    κρύβεται κάποια μυστική συμφωνία με
    τηλεοπτικό σταθμό για να γίνει και σήριαλ !!!
    -το βίντεο θα είναι απλά ένα demo-

    παραδέξου το ! έτσι δεν είναι;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,014 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Δεκέμβριος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: