29
Νοέ.
10

ένα κομμάτι κρέας

 

λάδι σε καμβά , 100 x 70 εκ.

παράλληλο κείμενο

Advertisements

23 Responses to “ένα κομμάτι κρέας”


  1. Νοέμβριος 29, 2010 στο 11:14 μμ

    Μας έβαλες ετούτη τη φορά σε παράλληλους κόσμους.
    Κι ενώ η γνώμη μου για τον πίνακα είναι πολύ καλή , δεν μπορώ ν΄αντσταθώ στον πειρασμό να σου πω πως
    μπλε μαρινάδα δεν έχω ξαναδεί!

  2. Δεκέμβριος 1, 2010 στο 8:38 πμ

    μήπως είχα δει κι εγώ;
    αλλά ο σεφ είναι της μοριακής γαστρονομίας…

  3. Δεκέμβριος 1, 2010 στο 3:44 μμ

    Τι να εννοεί ο ζωγράφος με αυτό το έργο?
    Πού τον ξέβρασε το κύμα?
    Από πού ήρθε?
    Ποια θα του ανυψώσει το ηθικό…(που λέει ο λόγος)?

    Αναπάντητα ερωτήματα που με βασανίζουν βλέποντας τον πίνακα

  4. Δεκέμβριος 2, 2010 στο 12:36 πμ

    #Gyros
    Σε παρακαλώ να ξαναπροσέξεις τον πίνακα διότι σε δεύτερη ανάγνωση μπορεί να σου γεννηθεί η εντύπωση πως ο … ήρωας (;) είναι εκτεθιμένος πανταχώθεν!
    και το «ποια θα του ανυψώσει το ηθικό» να ακυρωθεί ως απορία, ή να αποδυναμωθεί το νόημά της

  5. Δεκέμβριος 2, 2010 στο 8:02 πμ

    Gyro,
    επιβεβαιώνεις τη ρήση που – πάνω κάτω – λέει:
    «Σοφός δεν είναι αυτός που ξέρει τις απαντήσεις
    ΑΛΛΑ αυτός που ξέρει να ρωτάει !»

    -κατόπιν τούτου, προφανώς, δεν περιμένεις να σου απαντήσω
    κι έτσι να φανώ λιγότερο σοφός… 😉

  6. Δεκέμβριος 2, 2010 στο 8:13 πμ

    Σύντεχνε,
    ο (μικρός) ήρωας είναι όντως πανταχώθεν εκτεθειμένος.
    Το μόνο που είναι ικανός να προστατέψει είναι το βλέμμα
    του – και το κάνει κλείνοντας τα βλέφαρα (το ένα τουλάχιστον
    μιας και με το άλλο – το αριστερό – μπορεί και να κρυφοκοιτάει
    έτσι όπως είναι στη σκιά…)

  7. Δεκέμβριος 3, 2010 στο 12:44 πμ

    Παραλίγο να πατήσω το βελάκι να γυρίσω πίσω. Νόμιζα πως μπήκα σε άλλο μπλογκ.
    Μεγειά το καινούριο σαλονάκι!

    Αυτό που λες με το βλέμμα που προστατεύει δεν μου κολλάει πολύ καλά
    Μου θυμίζει τακτική στρουθοκάμηλου.
    Εκτός κι αν εννοείς πως «προστατεύεται μη κοιτώντας» ή «κάνοντάς μας να νομίζουμε πως δεν κοιτάει»

  8. 8 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 3, 2010 στο 7:02 πμ

    η μετακίνηση από την θεωρία στην πράξη αλλάζει τη σχέση του ανθρώπου
    με το παρόν του-σε μερικές περιπτώσεις και με το παρελθόν-
    αυτή οπωσδήποτε είναι η δική μου γνώμη….
    θα μπορούσε να είναι-εκτεινόμενο με ακρίβεια-τρόπος του σκοπείν
    ο άξονας της αλήθειας είναι γεγονός και όχι φαινόμενο του όντος

    αυτός ο τύπος πάντως,είτε όρθιος είτε πεπτωκώς μου αρέσει
    και νομίζω πως καθαίρεται μέσω της αυτογνωσίας

    τα αθώα γυμνάσματα ούτως ή άλλως δεν εμπίπτουν στην καθολική φιλοσοφία
    ακόμη κι όταν περιέχουν την άρνηση ως προφητεία

    υγ:κάποτε ο Ρομπέρ Ντέσνος στον Τζακ τον Αντεροβγάλτη έγραφε πως
    «τα πληροφοριακά στοιχεία δεν επιτρέπουν την υπόθεση ότι ο δολοφόνος
    είχε γνώσεις ανατομίας αλλά ότι μάλλον απέκτησε την επιδεξιότητα χάρη
    στην πρακτική εξάσκηση»….

    αμερόληπτα ισχυρίζομαι πως το έργο αυτό είναι από τα πιο δυνατά σας
    γιατί-επιπλέον-έπληξε και την περιοχή της λογικής-ερήμην σας ίσως…

    καλημέρα
    σας φιλώ

  9. Δεκέμβριος 3, 2010 στο 8:54 πμ

    καμιά φορά σύντεχνε, σκέφτομαι – άλλα κάπως θολωμένα,
    πώς είναι καλύτερα κανείς να μη βλέπει ή να κοροϊδεύει τον
    εαυτό του κάνοντας πως δεν βλέπει. Καμιά φορά δηλαδή,
    μπορείς να διασώσεις ψήγματα της αλήθειας σου καταφεύγοντας
    στη φαντασία (και στη φαντασίωση), στη μυθοπλασία ή ακόμα
    και στην τυφλή πίστη. Όταν η έξωθεν αλήθεια, ας πούμε, είναι
    σκληρή, ίσως η αλήθεια σου – που μπορεί να είναι και σκληρότερη –
    έστω και σε ίχνη, να αποτελεί ένα έσχατο καταφύγιο πριν τα
    επαγγελματικώς τρυφερά χάδια μιας λευκοφορεμένης κυρίας
    σου λύσουν τα μανίκια για το πρωινό ξεμούδιασμα ή το
    απογευματινό ηλεκτροσόκ…

    υγ. ευχαριστώ για το «μεγειά» – απαραίτητη η ανακαίνιση επί
    το σκουρότερο…

  10. Δεκέμβριος 3, 2010 στο 9:43 πμ

    αγαπημένη μου Φαίδρα,
    το ξαναγράψιμο της ιστορίας είναι βέβαια μια πράξη
    που μπορεί να αλλάξει τη σχέση του ανθρώπου με το
    παρελθόν. Γράμματα. Έστω και βαλμένα στη σειρά, με
    τρόπο νέο (βολικότερο ή μη), πάντως γράμματα. Η
    αποτύπωση του παρελθόντος στο παρόν είναι ο παρών
    εαυτός – όπως κι αν τον διαβάσεις (έκτός αν τον διαβάσει
    παπάς).
    Οι άξονες της αλήθειας είναι τόσο πολλοί που
    σχηματίζουν επίπεδο – ή σωστότερα έναν πλήρη τρισ- ή
    τετρα-διάστατο χώρο: συνέπεια -οδυνηρή ενίοτε αλλά
    αναπόφευκτη εντέλει- να μπορεί να κινηθεί κανείς εντός
    της Αλήθειας προς όποια χωρική ή χρονική κατεύθυνση
    επιθυμεί και κατά το δοκούν.

    Αυτός ο τύπος πάντως, εμένα μου άρεσε όρθιος. «Κομψά
    λόγια κι άκαιρα χάδια» έχουμε πει – ιδιωτικώς – τι του
    έχουν κάνει – αν και στη ζωγραφιά παραπλανητικώς
    αποκρύπτεται (ή φανερώνεται για την ακρίβεια…)
    Και τώρα, στην «νέα» του πραγματικότητα δεν ξέρει αν
    πρέπει να κάνει ασκήσεις νέας αυτογνωσίας ή εγχείρηση
    αποκατάστασης των χαμένων μελών.

    Αν μετέγραφα τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη, στο απόσπασμα
    που παραθέσατε θα πρόσθετα: «…, μετά από 80 και πλέον
    «εγχειρήσεις» ήταν τυφλοσούρτης.»

    χαίρομαι που βρίσκετε δυνατό αυτό το έργο (για τα δικά μου
    μέτρα, μην την ψωνίσουμε κιόλας).
    Η περιοχή της λογικής -πίσω απ΄ τα κλειστά βλέφαρα- αλλοιώνεται
    από ομόκεντρες σκοτεινές σφαίρες ακατασχέτως
    περιστρεφόμενες…

    καλημέρα
    σας φιλώ
    -ακατασχέτως-

  11. 11 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 3, 2010 στο 10:03 πμ

    αν το διαβάσει θα είναι σίγουρα παπάς και πριν απ’αυτόν γιατρός
    οπότε εμείς είμαστε οι ηρωικοί υπερασπιστές όλων των αξόνων της αλήθειας
    δικαιώνετε μ’αυτόν τον τρόπο κάτι που παλιά ισχυριζόμουν κι εσείς
    το αρνιόσασταν λέγοντας πως η αλήθεια είναι Μία!

    αυτός ο τύπος λοιπόν στην πτώση του μαθαίνει τον εαυτό του
    εισαγωγή στην πραγματεία:γεωγραφική ζώνη επιβίωσης

    δεν του φαίνεται πάντως για καστράτο!

    διαχείρηση των «μύθων»….
    ανάλογα με το χρονικό επίπεδο
    αυτό είναι λογική?
    ή αλλοίωση της λογικής?

    παλινδρομικό οδοιπορικό διάλεξε πάντως
    οι εξομολογήσεις στους λευκοφορεμένους αγγέλους
    και το άφημα στα τρυφερά του χάδια
    είναι ένας συσχετισμός με συντελεστή σηματοδότησης

    ας ανανεώσουμε τη γραμματική με νυχτερινά πλάνα….

    υπάρχουν κατάλληλοι υποδοχείς στο σώμα
    για ακατάσχετα φιλιά?
    ανταποδίδω φυσικά

  12. Δεκέμβριος 3, 2010 στο 11:00 πμ

    η αλήθεια είναι Μία και είναι Παντού:
    εξ ου και μπορεί κανείς να κόβει βόλτες
    εντός της κατά τις διαθέσεις του :
    λογοτεχνικές , υπερρεαλιστικές, συμβολικές -με αντιλαμβάνεστε ασφαλώς !

    αυτόν τον τύπο…βράστε τον (ή ψήστε τον – το ίδιο κάνει)
    δεν του φαίνεται, όχι δεν του ΦΑΙΝΕΤΑΙ …

    συγχωρέστε με αλλά
    από το λογικό παραμύθιασμα
    προτιμώ
    την παραμυθία της λογικής

    καθόλου παλινδρομικό το οδοιπορικό:
    μονής κατεύθυνσης ο δρόμος
    -κάπου στην Ινδία, σε κάποια α-φάση κτλ. κτλ.
    σίγουρα θα θυμάστε σε τι αναφέρομαι-

    ας την ανανεώσουμε – αν και δεν κατάλαβα τι…

    ΜΟΝΟ για ακατάσχετα φιλιά
    υπάρχουν υποδοχείς – που να είναι άξιοι λόγου –
    στα σώματα. νομίζω;

  13. 13 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 3, 2010 στο 12:03 μμ

    είναι Μία αλλά όπως πριν λίγα λεπτά ομολογήσατε
    έχει άξονες
    παναπεί διαφορετικούς δρόμους μέσω των οποίων
    μπορεί να φτάσει κανείς σ’αυτή
    ασχέτως ποιον εν τέλει θα επιλέξει

    αυτόν τον τύπο τη μια μου λέτε βράστε τον την άλλη ψήστε τον
    την τρίτη πνίξτε τον
    ελαφρώς μαζοχιστικό….

    αλλά έχω άδεια άσκησης στραγγαλίσματος

    πάλι να σας συγχωρήσω??θα πάει μακριά η βαλίτσα?
    δεν θυμάμαι να ετέθη ζήτημα περί λογικού παραμυθιάσματος

    σίγουρα εγώ επιλέγω να θυμάμαι τις αναφορές σας

    για πείτε για πείτε για τους άξιους υποδοχείς

  14. 14 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 3, 2010 στο 12:04 μμ

    ξεπατικώνετε τον Μπόγκι στην Καζαμπλάνκα….υποθέτω
    αναφερόμενη στον τρόπο που κατεβάζετε το ακουστικό ενώ μιλάτε
    υποθέτω πάλι….σοβαρά

  15. 15 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 3, 2010 στο 12:08 μμ

    ενώ μόλις σας έχουν εκμυστηρευτεί πώς έχουν
    πληγεί από «φρικτό μαχαίρι»!

  16. Δεκέμβριος 4, 2010 στο 7:52 πμ

    δεν παρακολουθείτε τον συλλογισμό μου.
    Δεν είπα ότι η αλήθεια είναι κάπου κι ότι
    μπορεί κάποιος να φτάσει εκεί με πολλούς
    τρόπους/δρόμους. Είπα ότι είναι παντού.
    Δηλαδή, είμαστε εντός της μονίμως είτε
    κινηθούμε (προς οποιαδήποτε κατεύθυνση)
    είτε παραμείνουμε ακίνητοι.

    υγ.περαστικά

  17. Δεκέμβριος 4, 2010 στο 7:55 πμ

    το γνωρίζω ότι έχετε
    άδεια άσκησης στραγγαλίσματος.

    που στην προμετωπίδα γράφει:
    strangle for pleasure

  18. 18 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 4, 2010 στο 8:40 πμ

    αφού το ομολογείτε ότι είμαστε στα εντόσθια της αλήθειας
    ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί εκεί στα έγκατα συμβαίνουν ψεύδη
    σαν πράξεις οριστικές

    ευχαριστώ
    για τα περαστικά αν αναφέρεστε στο μαχαίρι
    ως προς τα άλλα ουδείς μονιμότερος του περαστικού….

    για το δεύτερο σχόλιο έχω απλώς να χειροκροτήσω!
    ευφυές ως συνήθως

  19. Δεκέμβριος 4, 2010 στο 1:49 μμ

    μιας και περί «περαστικών» ο λόγος,
    ας θυμηθούμε μαζί μερικές γραμμές
    της πιο αγαπημένης μας ποιήτριας:

    «Μας ανεμίζετε τα πατροπαράδοτα σημαιάκια της θρησκείας σας κύριε?Η θέληση του εραστή παρέμεινε εξωτερική…Δεν είπα τίποτα εκτός απ’αυτό.Μια περαστική πρόσφυγας στην παλάμη σας είμαι…Με τα παρακινδυνευμένα χαρακτηριστικά της Ατρόπου… «

  20. 20 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 4, 2010 στο 2:09 μμ

    είναι κι αυτό μια πρόοδος….για αρχή
    εννοώ τη μοναδική φορά-ως τώρα- που επιλέξατε-νηφάλιος ελπίζω- να μην αναιρέσετε
    τη φερεγγυότητά σας-ως e-ππότης- περί μη αντιστάσεώς σας στους πειρασμούς

    ευχαριστώ πολύ για την επιμονή σας σε αναφορές
    που-θα σας στεναχωρήσω-δεν έχουν καμία σχέση
    με την πραγματικότητα που σεναριογραφείτε αδιαλείπτως

    σας αφιερώνω ως παράπλευρη απώλεια ή ασύμμετρη απειλή
    -μπορείτε επίσης να διαλέξετε τον τίτλο-
    το κάτωθι

  21. 21 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 4, 2010 στο 2:27 μμ

    υστερόγραφο:αν και μου παρέχετε σωρηδόν τις σφαίρες
    υπογραμμίζω πως οπλίζω ακόμη αλλά τα ανακλαστικά μου
    λένε πως είναι ακμαία και κραταιά

  22. Δεκέμβριος 5, 2010 στο 9:18 μμ

    Κάντε διάλειμμα ζουζούνια
    παίξτε ένα καρσιλαμά
    να γλυκάνουν οι καρδιές μας
    και τα βρίσκετε μετά…

    Κωστή,
    Ε, πείτ’ έλους! Καιρό σ’ ήτταν ναέ πιστ’ ρέψεις!
    Εύγε για την εκ βαθέων ψυχής τεκές όμματος εικαστική σου κατάθεση,
    συνοδευμένη από το «σκούρο» μα ατμος-φερει-κότα-το «ατελιε».
    [ατέλειες; α! τέλειες, Α.Τ. έλυες at ελιές Α’…(τελείες)]

    Φ.Φ.
    Απ’ όλα φσσστ οικείο συν ήθος!

  23. Δεκέμβριος 6, 2010 στο 7:37 πμ

    διάλειμμα αιτηθέν -και ορθώς- εκ του Χρήστου :

    car-C-la mush

    ————–
    Χρήστο, ευχαριστώ για τα ζεστά λόγια
    και για τα απολαυστικά λογοπαίγνια.

    υγ. από τη διεισδυτική ματιά σου δε θα μπορούσε να
    ξεφύγει η «σύμπτωση» της αλλαγής «ατελιέ’…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,884 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Νοέμβριος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: