24
Μάι.
10

TanGo VII

Advertisements

7 Responses to “TanGo VII”


  1. Μαΐου 24, 2010 στο 2:53 μμ

    Κουκ, βλέποντάς το, εκτός βέβαια από την ευχάριστη αίσθηση που μου προκάλεσε, μου θύμισε τη λαβή που μαθαίναμε πιτσιρίκια όταν θέλαμε να ρίξουμε κάποιον κάτω και μετά να τον ρωτήσουμε ασθμαίνοντας: «παραδίνεσαι ρε?» (προηγούνταν το «μαλώνεις ρε?»

    Εδώ η γυναίκα προσπαθεί να ρίξει τον καβαλιέρο της από κάτω. Συμβολικό αλλά στη ζωή κάπως έτσι είναι οι ρόλοι…Αυτές πάνω εμείς κάτω..Καλά είναι και έτσι όμως..

  2. Μαΐου 25, 2010 στο 8:04 πμ

    Στη συγκεκριμένη περίπτωση προηγείται το «μ’αγαπάς;» και βεβαίως έπεται το
    «παραδίνεσαι;» . Βέβαια η δεύτερη ερώτηση είναι απλώς ρητορική αν κι εφόσον η απάντηση στην πρώτη είναι «ναι».

  3. Μαΐου 26, 2010 στο 12:35 πμ

    Εκπληκτική η χρωματική κλίμακα αλλά και το όλο σχεδιαστικό στήσιμο.
    Μου αρέσει πολύ.
    Έχω καιρό να «ξεψαχνίσω» του πίνακές σου και απ΄ότι φαίνεται βάζεις συχνά υλικό.
    Πολύ καλό.

    Έχω βέβαια μια μικρή παρατήρηση.
    Κι εσύ κι εγω κάνουμε αυτό που λέμε (λένε μάλλον) «παραστατική ζωγραφική»
    Εσύ το κάνεις περισσότερο ρεαλιστικά, εγώ λιγότερο.
    Είναι πιο δύσκολο αυτό που κάνεις εσύ γιατί πρέπει να δώσεις το διαφορετικό με τρόπο που να είναι και πειστικό (μιας και πρόκειται για ρεαλισμό) Ενώ εγώ βάζω μια ποδηλάτισσα με διαλυμένο ποδήλατο και λέω «έτσι γουστάρω» και σ΄όποιον αρέσει. Ή φορώ τελείως εξωφρενικά ρούχα στα «μοντέλα» μου και επειδή δεν μοιάζουν με κάτι που το μάτι έχει να το συγκρίνει δεν μπορεί κανείς να με κατηγορήσει για λάθος.
    Βέβαια , πιο παλιά ήμουν πιο ρεαλιστικός. Και συχνά έχω πέσει στη λούμπα που έπεσες τώρα εσύ.Ακόμα και τώρα δηλαδή κινδυνεύω και είναι κάτι που το έχω συνέχεια στο μυαλό μου.
    Τι εννοώ:
    Το δεξί χέρι της χορεύτριας μπορεί πράγματι να είναι έτσι υπο κάποιες οπτικές γωνίες και στάσεις. Είναι πολύ σωστό αναλογικά. Όμως στο σύνολο και υπό την επήρρεια των γύρω χρωμάτων, φαντάζει πολύ λεπτό. Εγώ τουλάχιστον , όταν μου προκύπτουν τέτοια «φαινόμενα», αγνοώ την ορθότητα της ανατομίας και σκέφτομαι μόνο ζωγραφικά.
    Στο λέω γιατί την έχω πατήσει πολλές φορές. Να και τώρα. Φτιάχνω έναν πίνακα που ‘εστησα έναν φίλο μου , τον φωτογράφησα όπως ήθελα και μετά αντέγραψα την φωτογραφία του. Δεν έκανα κανένα λάθος. Περί αντιγραφής πρόκειται. Κι όμως, στο σύνολο του πίνακα ο ένας ώμος φαινόταν να είναι εξωπραγματικός.
    Πρόκειται περι καθαρά τεχνικού ζητήματος και είμαι σίγουρος πως το έχεις δει κι εσύ γιατί στο αριστερο χέρι που αγκαλιάζει τον χορευτή έχεις βάλει στην εσωτερική του μεριά ένα χοντρό περίγραμμα και το έχεις ισορροπήσει. Στο δεξί… γιατί όχι;
    Αυτά με τη … «μικρή» μου παρατήρηση.

    Δεν μπορώ να βρω κανένα άλλο ψεγάδι στον πίνακα και όχι μονο αυτό αλλά τον θεωρώ καταπληκτικό.

    Υ.Γ. Αυτό δεν είναι κριτική είναι κουβέντα μεταξύ ζωγράφων.
    Περί σκιάς το θέμα.
    Απο μια περίεργη και ασυνείδητη λόξα, δεν έβαζα ποτέ τις σκιές (παρά μόνο πολύ σπάνια και πάλι μόνο αντικειμένων)
    Δεν βάζω ποτέ στους πίνακές μου τις σκιές των ανθρώπων.
    Δεν ξέρω γιατί το κάνω αυτό. Κατά καιρούς «εφευρίσκω» διάφορες «θεωρίες» .
    Και θέλω τώρα να πιάσω το τάνγκο σου να το ρίξω στο καζάνι του photoshop γιατί είμαι πολύ περίεργος να δω πως θα φαίνεται δίχως τη σκιά των χορευτών στο πάτωμα!!!

    Τι μυστήριο πράγμα που είμαστε εμείς οι ΚαλλιτέΓνες!

  4. Μαΐου 26, 2010 στο 8:57 πμ

    Σύντεχνε,
    καταρχήν ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια,
    ίσως πιο καλά κι από το ίδιο το έργο.

    Επί του θέματος που έθεσες: το ίδιο πρόβλημα με αυτό που αναφέρεις είχα με τους μηρούς της ντάμας. Ο δεξιός μηρός ήταν πολύ πιο χοντρός (φαρδύς) απ’ όσο τελικά έμεινε. Αυτό συμβαίνει τόσο στο αριστερό μπράτσο όσο και στον δεξιό μηρό επειδή κολλάνε και σφίγγονται με δύναμη πάνω στον καβαλιέρο, με αποτέλεσμα να φαίνονται πεπλατυσμένα (παραμορφωμένα). Σε ότι αφορά τον μηρό δεν μπορούσα να τον βλέπω και το διόρθωσα. Το αποτέλεσμα είναι αφύσικο μεν πιο όμορφο δε (κατά την ταπεινή μου). Τη διαφορά στα χέρια της ντάμας την πρόσεξα αφού είχα «τελειώσει» με τη ζωγραφιά μιας και (θα σου έχε συμβεί υποθέτω) πολλές φορές όσο στέκεται κανείς μπροστά σε κάτι που φτιάχνει πιο πολύ «βλέπει» αυτό που έχει στο μυαλό του παρά αυτό που όντως φτιάχνει. Ωστόσο δεν μπήκα στη διαδικασία να διορθώσω την ‘ατέλεια’ για 2 λόγους: ο πρώτος είναι προφανής (είχα τελειώσει μ’ αυτή τη ζωγραφιά και δεν είχα διάθεση να ‘επιστρέψω’) κι ο δεύτερος είναι για να φαίνεται στο αριστερό χέρι – σε αντιπαράθεση με το δεξί – πόσο σφιχτά «αφήνεται» στην αγκαλιά του καβαλιέρου της (αυτή θα είναι η επίσημη δικαιολογία για την ιστορία της τέγνης – θα αποφύγουμε να αναφέρουμε ότι ο καλλιτέγνης βαριόταν).

    Περί της σκιάς, με έβαλες στον πειρασμό να παίξω ομοίως στο photoshop. Αν το κάνεις πριν από μένα στείλε μου το αποτέλεσμα. Αν το κάνω εγώ θα πράξω αναλόγως. Πάντως γενικά μιλώντας μου αρέσει η σκιά ως προβολή σε ένα υποθετικό επίπεδο παίζοντας με το σχήμα της που μπορεί και να μην είναι ακριβές (ποιος και πώς θα το τσεκάρει; ) και με το χρώμα της. Ακόμα με εξιτάρει το εξής παιχνίδι : ενώ ένας καμβάς έτσι κι αλλιώς είναι δισδιάστατος η «επίπεδη» σκιά ορίζει έναν άλλο δισδιάστατο χώρο μέσα στον πρώτο χωρίς ωστόσο να αυξάνει τον συνολικό αριθμό των διαστάσεων. Φυσικός παραλογισμός που υπονομεύει την πραγματικότητα. (σχετικά μ’ αυτό θα σου στείλω κάποια στιγμή -σύντομα ελπίζω- μερικές σκέψεις μου που σε πρώτο και ακατέργαστο επίπεδο μοιράστηκα με τη Φαίδρα).

    Την Καλημέρα μου

    υγ. «επέστρεψα» και είδα ξανά τη σκιά στη συγκεκριμένη ζωγραφιά (αν δεν το ανέφερες ίσως να μην το έκανα ποτέ). Μου έφερε στο μυαλό τη σκιά που σχηματίζει στον πυθμένα της θάλασσας ένα σαλάχι. Η αρμονική χορευτική κίνηση του σαλαχιού ίσως και να προσδίδει κίνηση και χρονικότητα στη ζωγραφιά κι ένα σωρό άλλους συνειρμούς που δεν είναι της παρούσης.

    υγ. Αυτό μπορεί να μην είναι κριτική πάντως είναι, ως προς το ένα σκέλος τουλάχιστον, Κρητική κουβέντα μεταξύ συντέΓνων.

  5. Μαΐου 26, 2010 στο 10:54 πμ

    Θυμίζει πράγματι σαλάχι αλλά εγώ σκέφτηκα πως με μια μικρή παραμόρφωση θα μπορούσε να γίνει και πουλί.

    Σου έστειλα το «τανγκο φαντασμάτων» !

    Η σκιά βοηθάει στη δημιουργία όγκου και στην ψευδαίσθηση του τρισδιάστατου. Υπο αυτή την έννοια εμένα δεν με πολυαπασχολούν γιατί έχω εγκαταλείψει προπολλού την κλασσική προοπτική.
    Στις 4 εποχές και αφού το δάπεδο δεν έβγαινε με τίποτα. Έκανα κάτι τολμηρές σκιές. Τολμηρές διότι είχαν και λεπτομέρειες. Θα στο στείλω να δεις.
    Τελικά εγκαταλείφθηκε αυτή η εκδοχή αλλά σαν ιδέα την έχω στα υπ΄όψιν μου για το μέλλον.

  6. Ιουνίου 10, 2010 στο 6:50 μμ

    Κάπταιν,
    Η χορευτική φιγούρα αποδόθηκε από φαντασίας ή από φωτό;
    Anyway, το έργο αποδίδει τέλεια το πάθος των χορευτών στο τανγκό.
    Εύγε!

  7. Ιουνίου 11, 2010 στο 10:05 πμ

    Χρήστο,
    η συνηθισμένη διαδικασία που ακολουθώ (όχι πάντα αλλά εδώ έτσι έκανα) όταν τα έργα περιλαμβάνουν ανθρώπινες φιγούρες είναι η εξής:
    Στήσιμο – φωτογράφιση – αντιγραφή από τη φωτογραφία.

    Αν το θέμα δεν περιλαμβάνει ανθρώπους, σχεδιάζω εκ του φυσικού ή από μνήμης και περνάω το σχέδιο στον καμβά.

    Ευχαριστώ πολύ!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,885 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Μαΐου 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: