06
Νοέ.
09

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΕΡΕΤΟΣ

Μέχρι τις 7 Νοεμβρίου (μόλις που προλαβαίνετε) εκθέτει στην γκαλερί ΕΚΦΡΑΣΗ-ΓΙΑΝΝΑ ΓΡΑΜΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ ο ζωγράφος Γιώργος Φερέτος τη δουλειά του με θέμα «Ανεμογενή Τοπία».

Τα έργα του Φερέτου που παρουσιάζονται σ’ αυτή την έκθεση είναι φτιαγμένα με κάρβουνο σε χαρτί (με εξαίρεση ένα που είναι κάρβουνο σε καμβά). Η επιλογή μόνο τέτοιων (ασπρο-γκριζό-μαυρων έργων) αποδεικνύεται κατά την άποψή μου σοφή αφού περιπλανώμενος στον ζωγραφικό κόσμο του Γ.Φ. , στις δύο αίθουσες της γκαλερί, ένιωσα (πράγμα όχι και πολύ συχνό) ότι βρισκόμουν ενώπιον μίας (ή σωστότερα, εντός μιας) ολοκληρωμένης άποψης, εγκατάστασης. Ο ζωγράφος ανοίγει τις πύλες του κόσμου του και όχι μόνο προσκαλεί τον θεατή αλλά τον κάνει να νιώσει άνετα και οικεία από τους πρώτους πίνακες.

Χωρίς τοπικούς προσδιορισμούς και χωρίς φλυαρίες, που θα συρρίκνωναν το οπτικό και το νοητικό πεδίο του «αναγνώστη», τα ανεμογενή τοπία μπορεί να είναι πραγματικά αλλά μπορεί να είναι και φανταστικά και εν πάση περιπτώσει επιβάλλεται να ξανα ανακαλυφθούν με δημιουργικό τρόπο από τον κάθε θεατή. Ίσως και σ’ αυτή την απροσδιόριστη ταυτότητά τους να οφείλεται το αίσθημα οικειότητας που προκαλούν. Ο καθένας μπορεί να τα αναγνωρίσει ως κομμάτια του δικού του στοκ εικόνων της μνήμης του ή ως προεκτάσεις της δικής του παραγωγικής φαντασίας.

Για την μαστόρικη δεξιοτεχνία στο σχέδιο του Φερέτου δε χρειάζεται να πω και κάτι αφού μπορεί να τη διαπιστώσει κανείς στα λίγα έργα που σκάναρα από τον κατάλογο και παραθέτω στο τέλος.

Δυο πράγματα που με εντυπωσίασαν:

Πρώτον η επιλογή του «φωτισμού» των έργων. Στα περισσότερα (δείτε τα 2 πρώτα παρακάτω) η φωτεινή πηγή -άλλοτε εμφανής κι άλλοτε κρυμμένη-  φωτίζει μια περιοχή στο κέντρο του πίνακα και το «φως» σβήνει καθώς προχωρούμε προς την περιφέρεια του τοπίου. Αυτό χωρίζει είτε οριζόντια είτε κάθετα τον πίνακα σε 3 ζώνες με ασαφή ωστόσο σύνορα. Η οριζόντια διαίρεση (αυτή σκέφτομαι όλες τις μέρες, την κάθετη μόλις την συνειδητοποίησα) φτιάχνει ένα μονοπάτι από το σκοτεινό εδώ σε ένα εξίσου σκοτεινό εκεί που όμως προκειμένου να το διασχίσει κανείς πρέπει να περάσει από ένα φωτεινό ανάμεσα. Οι υπαρξιακές αναφορές από τη γέννηση προς τον θάνατο μέσω της ζωής είναι προφανείς. Οι ψυχολογικές αναφορές της προσέγγισης, του εδώ με το εκεί, στο μέσον -όπου υπάρχει το φως- επίσης. Κάπου εκεί ανάμεσα (αλλά τα όρια παραμένουν γοητευτικά απροσδιόριστα πάντα) συναντιούνται η ζωή με το θάνατο, εγώ με εσένα, η γη με τον ουρανό, η ύλη με το πνεύμα κοκ.

Το δεύτερο πράγμα που με εντυπωσίασε ήταν η κλίση του ορίζοντα σε αρκετά έργα (δείτε το τρίτο έργο, υπάρχουν κι άλλα). Το σχέδιο του Φερέτου (σ’ αυτή τη δουλειά του τουλάχιστον) είναι παραστατικό και η κλίση του ορίζοντα μοιάζει παραξενιά. Δεν είναι όμως. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν η κλίση που αυθόρμητα παίρνει το κεφάλι μας όταν βρισκόμαστε σε ένα πανοραμικό τοπίο (όχι ζωγραφικό, πραγματικό – αν υποθέσουμε ότι το ζωγραφικό δεν είναι πραγματικό- άλλη κουβέντα). Είτε ο καλλιτέχνης έκανε το ίδιο, είτε θέλοντας να αποδώσει αυτή την κίνηση «έκοψε» το έργο του κατ’ αυτόν τον τρόπο. Αλλά θα μπορούσε και η επιλογή του να είναι εντελώς αυθαίρετη (κι αυτό είναι βέβαια απολύτως δικαιολογημένο σε ένα έργο Τέχνης) και το μόνο που θα είχε στο μυαλό του να είναι οι εντυπωσιακές τομές που δημιουργούν οι διαγώνιες στο χαρτί του. Πολλά ακόμα θα μπορούσε να σημαίνει αυτή η κλίση: από φυσικές ή ψυχολογικές ασταθείς ισορροπίες μέχρι ένα εξαντλητικό ζουμάρισμα μιας εικόνας από δορυφόρο κτλ.

Αν βρεθείτε αύριο ή μεθαύριο στο κέντρο της Αθήνας περάστε μια βόλτα από την έκθεση. Σίγουρα αξίζει πολύ περισσότερα από το τμήμα του (πολύτιμου) χρόνου που θα διαθέσετε για την παράκαμψη στο στενό της Βαλαωρίτου.

Κάθε έργο από τα παρακάτω έχει διαστάσεις 100×150εκ.

Advertisements

3 Responses to “ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΕΡΕΤΟΣ”


  1. Νοέμβριος 7, 2009 στο 1:06 πμ

    Ωραίος
    Κι εσύ επίσης.Μου είχε λείψει τόσο καιρό η παρουσίαση απο τη μεριά σου μιας έκθεσης και ο – πάντα – γλαφυρότατος τρόπος σου.
    Εμένα ο νους μου απόμεινε στο 4
    Αυτή η αίθουσα μου θυμίζει σχολικές αίθουσες των παιδικών μου χρόνων. Θλιβερές , χειμωνιάτικες με τη μυρωδιά της λαδομπογιάς ακόμα στη μύτη μου. Αν και κάρβουνο, αυτο το σχέδιο έχει μια βαριά μυρωδιά λαδομπογιάς. Κάτι μου κάνει.
    Επίσης , λες για τους γερμένους ορίζοντες. Έχεις καταλάβει τι έκανε στο νο 1; Εκεί εντυπωσιάστηκα με την «πουστιά» του. (αν κρίνω σωστά βέβαια απο το σκανάρισμα) Στον 1 , έχει κάτω αριστερά ένα ολόμαυρο μικρό ορθογώνιο. Τι είναι αυτό;
    Έχεις δει άνω των 100 ετών εικόνες ή πίνακες έπειτα απο συντήρηση;
    (νομίζω μόνο απο 100 και άνω το κάνουν αυτό)
    Αφήνουν ένα μικρό ορθογώνιο να φαίνεται πως ηταν ο πίνακας πριν καθαριστεί και συντηρηθεί. Αυτό το ορθογώνιο είναι πάντα πιο σκούρο απο το υπόλοιπο έργο και πολύ συχνα σχεδόν μαύρο(τέτοιο χάλι δηλαδή είχε το έργο πριν τη συντήρηση). Καλό; Αν είχε αυτό στο μυαλό του ο ζωγράφος όταν έφτιαχνε το μαύρο ορθογώνιο του αξίζουν πολλά συγχαριτήρια για την έμπνευση (αλλά και για το νόημα που παίρνει έτσι το έργο)
    ‘Αιντε , κάνε τη γύρα σου στις αίθουσες να ενημερωνόμαστε κι εμείς εδώ οι αποκομένοι στην πόλη «των τεχνών και των γραμμάτων»

  2. Νοέμβριος 7, 2009 στο 11:28 πμ

    Τις γκαλερότσαρκές μου τις κάνω. Απλά δε βρίσκω χρόνο να κάτσω να γράψω. Ελπίζω να ηρεμήσουν κάπως οι ρυθμοί και να ξαναμπώ στη διαδικασία γραφής / καταγραφής των όσων καλλιτεχνικών βλέπω.

    Η αίσθηση του 4 είναι και για μένα ακριβώς αυτή που περιγράφεις.

    Το σκανάρισμα είναι σωστό και το μαύρο τετράγωνο όντως υπάρχει στον πίνακα. Είναι εντυπωσιακή η παρατήρησή σου και σου υπόσχομαι ότι θα βρω τον Φερέτο και θα τον ρωτήσω. Θα κάνω ρεπορτάgggge.

    Επίσης εντυπωσιακό είναι ότι βλέποντας αυτά τα έργα (150×100 έκαστο) δε μου έλειψε καθόλου το χρώμα. Δεν μπόρεσα ούτε στιγμή να τα δω σαν σχέδια ή προσχέδια αλλά μόνο σαν ζωγραφικούς πίνακες.

    Θα επανέλθω τις επόμενες μέρες με τις πληροφορίες.

  3. Νοέμβριος 11, 2009 στο 1:51 μμ

    Λοιπόν. Τον Βρήκα τον Φερέτο, του εξέθεσα την παρατήρησή σου και ενθουσιάστηκε. Όχι, δεν είχε αυτό στο μυαλό του όταν έβαζε το μαύρο τετράγωνο στον πίνακά του, αλλά κατά μία έννοια, είπε, θα μπορούσε να είναι κι έτσι.
    Εικάζω, από την κουβεντούλα που είχαμε, ότι εννοούσε πως μπορεί και το έργο να ξεκίνησε από ένα εντελώς μαυρισμένο χαρτί στο οποίο άρχισε να σβήνει (προσθέτοντας φως- το άσπρο του χαρτιού). Οπότε αυτό το μαύρο τετράγωνο μπορεί και να είναι ακριβώς το πως ήταν ο πίνακας σε προγενέστερο στάδιο.

    Το είπαμε. Το κάναμε. Ψηφίστε μας.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 163,221 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Νοέμβριος 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: