29
Ιον.
09

ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ

PANDOKRATOR 01

 

ΥΓ.Από μικρός είχε δείξει «τι θα γίνει» όταν μεγαλώσει…

Advertisements

70 Responses to “ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ”


  1. 1 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 9:15 πμ

    Το είπε και ο Ηράκλειτος ο χρόνος είναι ένα παιδί που παίζει ζάρια, βασιλεία ενός παιδιού.

  2. Ιουνίου 29, 2009 στο 9:24 πμ

    «Αιών παις εστι παίζων» είπε επί λέξει ο καλός συνάδελφος. Κι εδώ που τα λέμε ανώνυμε, δίκιο είχε μάλλον.

  3. 3 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 10:01 πμ

    Δεν ξέρω αν η επιλογή του σπιτιού ήταν «περιστασιακή,» πάντως μας
    παραπέμπει σε μία αρχετυπική εκδοχή του προυπάρχοντος Θεού – Λόγου.
    Υπήρχε και θα υπάρχει πέρα από μας. Μας περιβάλει είμαστε τμήματα του
    αλλά δεν μπορούμε ούτε να τον εννοήσουμε ούτε να τον δούμε, όπως
    το μάτι δεν μπορεί να αυτοειδωθεί και να κατανοήσει την ύπαρξη ενός
    σώματος στο οποίο συνυπάρχει και συνλειτουργεί.

  4. 4 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 10:18 πμ

    Αυτή ακριβώς η βιολογική οριζόντια λειτουργία του σώματος βγάζει την γλώσσα στην ιεραρχική δόμηση της οποιασδήποτε ιστορικής ανθρώπινης
    κοινωνίας…..

  5. Ιουνίου 29, 2009 στο 10:42 πμ

    Η επιλογή του σπιτιού έγινε με το εξής σκεπτικό: να είναι ξύλινο ώστε να παραπέμπει στο σπίτι ενός μαραγκού (:τον μπαμπά του μπέμπη).

    Το μάτι στην κορυφή του σπιτιού ήρθε -ως έμπνευση- αφού είχε σχεδόν τελειώσει το κολάζ. Τελευταίο μπήκε το περιστέρι (μιας και είχε τοποθετηθεί το μάτι, ώστε να παραπέμπει στην αγία τριάδα).

    Πιο πολύ με ενδιέφερε να «παίξω» με το τι μπορεί να δει κάποιος που θέλει να δει κάτι συγκεκριμένο. Η πρόκληση ήταν να φτιάξω μια ατμόσφαιρα μυστηρίου σε ένα πεδίο όμως ξένο για μένα (όσο ξένο μπορεί να είναι ένα πεδίο για κάποιον που μεγάλωσε μέσα σ’ αυτό κι απλά κάποια στιγμή βγήκε). Και βέβαια, η αρχική σκέψη είχε να κάνει με το λογοπαίγνιο του παιδιού που κρατάει το πάντα.

    Το μάτι δεν μπορεί να αυτοειδωθεί, ως κάτοπτρο που είναι, όπως δεν μπορεί να αυτοειδωθεί ένας κοινός καθρέφτης. Να ανακλάσει μπορεί μόνο εικόνες και να ερεθίσει το οπτικό νεύρο έτσι που ο εγκέφαλος να σχηματίσει εικόνες (ψευδεις ή αληθείς ή μισοαληθείς, άλλη κουβέντα).

    Σκέψη της στιγμής : αν ο Θεός συμβολίζεται με ένα μάτι τότε ο Θεός δεν μπορεί να δει τον εαυτό του. Θα σκεφτώ επ’ αυτού (κι ένας Θεός ξέρει σε τι ασυνάρτητα συμπεράσματα θα φτάσω…)

  6. Ιουνίου 29, 2009 στο 10:44 πμ

    Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, διαβάζω με ενδιαφέρον τον τρόπο που διαβάζεις αυτό το ψηφιακό σκίτσο

  7. 7 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 10:47 πμ

    Το μάτι δεν είναι ο Θεός είμαστε εμείς………..

  8. Ιουνίου 29, 2009 στο 10:58 πμ

    Τότε όμως θα μπορούσαμε να δούμε τον Θεό ή τμήματά του, όπως το μάτι βλέπει τα υπόλοιπα μέρη του σώματος. Ακόμα κι αν δεν μπορεί να τα κατανοήσει (το μυαλό μόνο μπορεί) ωστόσο μπορεί να τα δει.

  9. 9 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 11:07 πμ

    Αυτή η βλακώδης δίψα για παντογνωσία και παντοδυναμία…….

  10. 10 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 11:12 πμ

    Μα ναι, βλέπουμε τμήματα του Θεού και τι με αυτό βλέπουμε αποσπασματικά
    εν μέρει εάν θες την κτίση, δεν μπορούμε όμως να δούμε τον κτίσαντα.
    Το είπε στην πρώτη προς Κορινθίους επιστολή ο Παύλος βλέπουμε εν μέρει
    αινιγματωδώς δι εσόπτρου………

  11. Ιουνίου 29, 2009 στο 11:16 πμ

    Συμφωνούμε απολύτως ! Η δίψα για παντογνωσία και παντοδυναμία είναι βλακώδης. Επίσης παρόλο που είναι σχεδόν προφανές ότι αυτή η δίψα δεν κορένεται ποτέ, ωστόσο υπάρχουν κάποιοι (βλάκες;) που θεωρούν ότι τα ξέρουν όλα και κυρίως ότι τα μπορούν όλα (μηδέ του Θεού εξαιρουμένου).

  12. 12 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 11:18 πμ

    Ἡ άγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει· εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις καταργηθήσεται. ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν· ὅταν δὲ ἔλθη τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται. ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμουν· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου. βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ έπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.
    νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ άγάπη.

  13. 13 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 11:19 πμ

    Νομίζω ότι ο Παύλος είναι καταπέλτης…..

  14. Ιουνίου 29, 2009 στο 11:33 πμ

    Σε νέα Ελληνικά, ο Παύλος λέει ότι μόνο μέρος της αλήθειας γνωρίζουμε και πως όταν γνωρίσουμε όλη την αλήθεια θα συνειδητοποιήσουμε πως οι γνώσεις μας έμοιαζαν νηπιακές (τότε που γνωρίζαμε μέρος της αλήθειας). Προφανώς. Σιγά τη μεγάλη αλήθεια !

    Και σήμερα πολλές από τις απόψεις του Αριστοτέλη (όχι κάποιου τυχαίου) τις θεωρούμε νηπιακές, απαραίτητες όμως για να «πάρει μπροστά» όλη η σύγχρονη σκέψη και να φτάσουμε στη σημερινή γνώση (που εξακολουθεί να είναι μέρος της όλης αλήθειας)

    Το ό,τι όμως όταν γνωρίσουμε την όλη αλήθεια (το Τέλειον που λέει ο Παύλος) αυτή θα συμπίπτει με τον Θεό (ως δημιουργό των πάντων κτλ) είναι μια αυθαιρεσία (δογματισμός) που ακριβώς δείχνει τον νηπιακό τρόπο σκέψης του Παύλου. Μια πιο ώριμη (σε αντιδιαστολή με τη νηπιακή) διατύπωση θα ήταν πως όταν «φτάσουμε» στο «Τέλειον» θα δούμε αν αυτό είναι θεός ή ό,τιδήποτε άλλο. Αλλά όπως κι εσύ σωστά είπες η δίψα για παντογνωσία και παντοδυναμία είναι βλακώδης. Κι όμως ο Παύλος μας προτρέπει να πιστεύουμε και να ελπίζουμε σ’ αυτή.

  15. Ιουνίου 29, 2009 στο 11:35 πμ

    Πράγματι, ο Παύλος είναι καταπέλτης : εναντίον κάθε επιτεύγματος του ανθρώπινου πνεύματος
    (κι ας είναι μέρος του κι ο ίδιος)

  16. 16 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 11:39 πμ

    αυτό το έπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην είναι όλα τα λεφτά……

  17. Ιουνίου 29, 2009 στο 11:45 πμ

    Ωραία φράση, δε λέω, λέει το προφανές με ποιητικό τρόπο (να επαναλάβω μόνο ότι ισχύει ακόμα κι αν δεν υπάρχει Θεός)

  18. 18 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 11:47 πμ

    Φίλε Κτκουκ έχεις ανθρωποκεντρική και ιουδαιοχριστιανική αντίληψη του
    θείου η οποία είναι όχημα και εικόνα για παιδαγωγική χρήση. Ξέφυγε επιτέλους από την στείρα και νηπιακή διπολικότητα του «ορθολογιστής
    άθεος» versus «χριστιανός ορθόδοξος».

  19. 19 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 11:49 πμ

    ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμουν· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.

  20. Ιουνίου 29, 2009 στο 12:02 μμ

    Μα βρε ανώνυμε, εσύ χρησιμοποίησες τσιτάτο του Παύλου, όχι εγώ.

  21. Ιουνίου 29, 2009 στο 12:02 μμ

    Ο Θεός είναι μια σύλληψη του νου που την χρησιμοποίησαν διάφοροι (και για διάφορους λόγους) μεταξύ των οποίων και οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί (Ιουδαιοχριστιανοί που λες κι εσύ) και οι Μωαμεθανοί κι ένα σωρό άλλοι.

    Κατά τη γνώμη μου ο ορθολογισμός μπορεί να οδηγήσει είτε στην απόδειξη ύπαρξης Θεού είτε στο αντίθετο. Μέχρι τότε όμως οι βεβαιότητες (είτε προς την μια κατεύθυνση είτε προς την άλλη) δεν είναι παρά στείρος δογματισμός.

    Η προσωπική μου θέση προσπερνάει το ερώτημα περί της ύπαρξης ή μη Θεού.
    Δεν μου χρειάζεται κανένας Θεός για να πορευτώ στη ζωή μου (όπως κι αν πορεύομαι).
    Κατά μία έννοια έχουμε μια σχέση αμοιβαιότητας με το θείο: Δεν ασχολείται μαζί μου και δεν ασχολούμαι μαζί του. Δεν έχει μπει στον κόπο (σιγά τον κόπο για κάποιον που έχει κτίσει το άπαν) να με συναντήσει και δεν μπαίνω στη διαδικασία να τον συναντήσω κι εγώ. Εξάλλου ακάλεστος δεν πάω ούτε σε πάρτι, πόσο μάλλον ΣΤΟ ΠΑΡΤΙ…!!!

  22. 22 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 12:21 μμ

    Γι αυτό σου λέω ότι έχεις ιουδαιοχριστιανικά απωθημένα και ορθολογιστικές
    παντοκρατορικές νηπιακές βλέψεις. Ο Παύλος κάπου αλλού λέει ότι δίνει
    γάλα γιατί το ακροατήριό του δεν αντέχει πιό σκληρή τροφή, για τον βουδισμό για παράδειγμα δεν υπάρχει δημιουργός Θεός … και τι μ αυτό????

  23. Ιουνίου 29, 2009 στο 12:33 μμ

    Μα βρε ανώνυμε εξακολουθείς να με χαρακτηρίζεις με «ιουδαιοχριστιανικά απωθημένα» κι εσύ χρησιμοποιείς τις φράσεις του ιουδαίου-χριστιανού Παύλου.

    Επίσης με εντυπωσιάζει η ψυχαναλυτική σου ικανότητα (ή αυτή που νομίζεις ότι έχεις τέλος πάντων) μιας κι έχεις σε μισή συνεδρία βρει τα απωθημένα και τις εμμονές μου (Παντοκρατορικές νηπιακές βλέψεις).

    Κι όλα αυτά γιατί απλά λέω ότι δεν με νοιάζει αν υπάρχει Θεός (δεν πα να υπάρχει; μαγκιά του).

    Ο Παύλος έδινε μόνο γάλα γιατί μόνο γάλα είχε. Σιγά μην ήξερε παραπάνω από αυτά που έλεγε και τα κρατούσε για τον εαυτό του…!
    Αν κι εδώ τον βρίσκω κάπως επηρμένο: το γάλα είναι θρεπτική τροφή κι όχι αξιοκαταφρόνητη. Στην πραγματικότητα έδινε μόνο αέρα κοπανιστό σε ένα κοινό που δεν είχε ούτε αυτό (κοπανιστό ή ακοπάνιστο).

  24. Ιουνίου 29, 2009 στο 12:36 μμ

    Είτε Θεός δημιουργός, είτε Θεός καταστροφέας, είτε Θεός με όποια ιδιότητα θέλεις, από τη στιγμή που δεν παρεμβαίνει στα ανθρώπινα με κανέναν τρόπο (απτό, κι όχι στα οράματα των…οραματιστών) είναι σαν να μην υπάρχει. Κι ας υπάρχει. (για το περί βουδισμού σχόλιό σου)

  25. 25 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 1:18 μμ

    Περί Βουδισμού, για την ύπαρξη του κόσμου δεν είναι υπεύθυνος κανένας
    Θεός αυτά βρίσκονται στα ιουδαιοχριστιανικά σου απωθημένα.

  26. Ιουνίου 29, 2009 στο 1:22 μμ

    Καλά, ανώνυμε, με έπεισες: έχω ιουδαιοχριστιανικά απωθημένα. Τίποτα άλλο έχεις να απαντήσεις ή μόνο όταν ορίσεις αυθαίρετα τον συνομιλητή σου μπορείς να λειτουργήσεις;

    Είμαι σίγουρος ότι είσαι Ολυμπιακός και ΠΑΣΟΚ. Έτσι;

  27. 27 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 1:26 μμ

    Γι αυτό σου λέω βγες από το μίζερο πλαίσιο της ορθολογικής αντιπαράθεσης
    με πιστούς διαφόρων δογμάτων και δες τα πράγματα ψύχραιμα και νηφάλια.

  28. 28 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 1:28 μμ

    Σου είπα στο βουδισμό δεν υπάρχει δημιουργός θεός για τις πράξεις του είναι υπεύθυνος ο άνθρωπος.

  29. Ιουνίου 29, 2009 στο 1:59 μμ

    Στον ktkoukισμό δεν ασχολούμεθα με θεούς διαβόλους και τριβόλους και δεν ασχολούνται κι αυτοί μαζί μας. Είναι μια μονομερής συμφωνία που παραδόξως(; ) τη σέβονται και τα δύο μέρη.

    Λέμε όχι στις χημικές και στις πνευματικές «ουσίες» που προκαλούν εξάρτηση και οι χρήστες δεν μπορούν να αντέξουν την έλλειψή τους (που δεν μπορούν να βρουν (έστω να ορίσουν) νόημα στη ζωή τους χωρίς αυτές.)

    Επίσης από το Θείο, προτιμούμε τη σέξι «θεία» Λόλα (μια πρέζα νέο-νταντά κανέναν δεν έβλαψε)

    Αλλά βέβαια, ίσως ο αυτοκαθορισμός του καθένα (του κάθε ktkouk) ίσως να είναι ψιλά γράμματα για έναν Πασόκο Ολυμπιακό όπως εσύ

  30. 30 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 2:13 μμ

    Μα βρε Κτκουκ πως δεν ασχολείσαι με θεούς και τριβόλους, τα δύο
    τελευταία ποστ μάλλον συνηγορούν για το ακριβώς αντίθετο, και μετά
    μου λες πως δεν έχεις ιουδαιοχριστινικά απωθημένα συνοδευόμενα
    από νηπιακές παντοκρατορικές ορθολογιστικές βλέψεις. Μετά εγώ σου
    φταίω όταν εσύ τσιμπάς????

  31. Ιουνίου 29, 2009 στο 2:26 μμ

    …και τα δύο προτελευταία ποστ είχαν αρχαιοελληνική χροιά, άρα έχω και αρχαιοελληνικά απωθημένα. Επίσης αν τα πάρεις τα ποστ προς τα πίσω θα διαπιστώσεις ότι έχω βουδιστικά απωθημένα (γκουρουγουάη), ορνιθολογικά απωθημένα (2 κίσσες), πρωκτολογικά απωθημένα (κωλάζ) και πάει λέγοντας.

    Αλλά αφού το παραδέχτηκα πριν από ένα-δυο σχόλια ότι έχω ιουδαιοχριστιανικά απωθημένα (μπας και σταματήσεις την καραμέλα) εσύ γιατί επιμένεις; Μήπως γιατί έχεις πάθει πλάκα από την ευστοχία μου στην περιγραφής σου (Πασόκος και Ολυμπιακός);

    Παραδέξου το κι εσύ να πάμε παρακάτω.

  32. 32 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 2:45 μμ

    Πρώτον δεν μπορείς να μιλάς για βουδισμό όταν δεν γνωρίζεις τι πρεσβεύει
    και κατά πάσα πιθανότητα δεν γνωρίζεις γιατί μπερδεύεις όπως και άλλοι
    τον βουδισμό με τον ινδουισμό, άρα δεν έχεις βουδιστικά απωθημένα.
    Δεύτερον τα αρχαιοελληνικά σου απωθημένα είναι και σεξουαλικά διότι
    κάνεις το ολέθριο λάθος να μπερδεύεις τον πλατωνικό έρωτα με την ομοφυλοφιλία ( σε παραπέμπω στο ανεπανάληπτο σύγγραμα του
    Αδώνιδος Γεωργιάδου Αρχαία ελλάς ομοφυλοφιλία ο μύθος καταρρέει).
    Τρίτον κατά την προτροπή του Βούδα όταν μας κατηγορούν και συκοφαντούν
    ξεχνάμε για μιά στιγμή την ύπαρξη του εγώ, έτσι η κατηγορία δεν βρίσκει στόχο, είναι σαν να πυροβολείς ένα φάντασμα……

  33. Ιουνίου 29, 2009 στο 3:26 μμ

    Δεν ξέρω τι να πρωτοθαυμάσω : τον Παύλο ή τον Μπουμπούκο;
    Μέγιστοι διανοητές αμφότεροι.

    Προφανώς το κόλπο με το να κολλάμε μια ταμπέλα (ιουδαιοχριστιανισμός στην περίπτωσή μου) υποτιμητική ή όχι σε κάποιον και να την επαναλαμβάνουμε χωρίς να ακούμε τι λέει την έχεις πάρει από τον φασιστομπουμπούκο. Τώρα εξηγείται γιατί αντί να φέρεις επιχειρήματα, παπαγαλίζεις τα ίδια και τα ίδια.
    Άλλα αντ’ άλλων κι από ουσία τίποτα. Συκοφαντίες, συκοφαντίες και πάλι συκοφαντίες. Πόθεν τεκμαίρεται ότι μπερδεύω τον πλατωνικό έρωτα με την ομοφυλοφιλία; Μόνο στο κεφάλι σου συμβαίνει αυτό. Και τι πειράζει αν η ομοφυλοφιλία ήταν αποδεκτή στην αρχαία Ελλάδα;

    Ακόμα,
    τίποτα δικό σου έχεις να μας πεις; ή έχεις πάρει κανένα βιβλίο με ρητά και κάθε φορά ρίχνεις κι από ένα;

    Εντάξει το παίρνω πίσω. Δεν είσαι Πασόκος και Ολυμπιακός
    Είσαι φασίστας και Ολυμπιακός.
    50% η ευστοχία μου. Πάλι καλά είναι.

  34. 34 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 3:46 μμ

    Τώρα μεταξύ μας άλλο, Παύλος και άλλο μπουμπούκος μη τα ισοπεδώνεις
    όλα. Σου έδωσα και ένα έρισμα για να αρπαχτείς και να νομίσεις ότι
    ισοφαρίζεις,ποσώς με απασχολεί ο μπουμπούκος και η ομοφυλοφιλία
    στην αρχαία ελλάδα, γνωρίζοντας την απέχθεια σου για το πρόσωπο
    είπα να σε κάνω να τσιμπήσεις για μία ακόμα φορά….. αποφάσισε τέλος
    πάντων τι είμαι?? Φασίστας Ολυμπιακός η Πασόκος Παναθηναικός???

  35. 35 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 4:24 μμ

    Δες και τον Θεό δημιουργό του Μικέλ Άντζελο που κότσαρες προμετωπίδα
    του μπλόγκ και άσε τα άλλοθι περί τέχνης, σε προβληματίζει κατά βάθος
    ο δημιουργός Θεός, γι αυτό άλλωστε κι αυτό το βρισίδι για τον Παύλο…
    Μετά σου φταίω εγώ ο φασίστας παναθηναικός….

  36. Ιουνίου 29, 2009 στο 6:46 μμ

    Αν δεν μπορείς να εννοήσεις ότι βγάζω τη γλώσσα σε ένα σύστημα που θεολογεί -είτε με τον παραδοσιακό τρόπο είτε με επιστημονικό- προκειμένου να κρατάει την ανθρωπότητα στη νηπιακή ηλικία (που λέτε εσύ κι ο Παύλος) τότε
    ή εγώ ως δημιουργός -πομπός- έχω πρόβλημα
    ή εσύ ως θεατής – δέκτης δεν μπορείς να συντονιστείς

    Πιστεύω ότι αν η ιδέα του θεού δεν είχε περάσει ποτέ από το καλό κανενός, η ανθρωπότητα θα ήταν καλύτερη. Με το αν βέβαια δε γίνεται τίποτα. Οπότε αυτό που θα ευχόμουν να γίνει κάποτε είναι οι άνθρωποι να πάψουν να έχουν ανάγκη την πνευματική μαστούρα του θείου. Ή αλλιώς, να ξεπεράσουν την νηπιακή ηλικία κατά την οποία έχουν ανάγκη από την ύπαρξη ανώτερων βιολογικά και νοητικά όντων για να νιώσουν ασφάλεια.

    Εγώ σε αντίθεση με σένα θα αποδεχτώ τον αυτοπροσδιορισμό σου (είσαι φασίστας παναθηναϊκός, οκ)
    Δε θα σε ξαναπώ ούτε πασόκο ούτε ολυμπιακό.

    Δέξου όμως κι εσύ, για να έχει ένα νόημα η κουβέντα το δικαίωμά μου να αυτοπροσδιορίζομαι.

    Το να ερμηνεύεις όπως θέλεις ένα έργο (έστω ένα ασήμαντο όπως αυτό που στάθηκε αφορμή για την κουβέντα μας) είναι αναφαίρετο δικαίωμά σου. Το έχω κάνει κι εγώ στις πάνω από 70 «τεχνοκριτικές» που έχω ανεβάσει στο μπλογκ. Το να μην αποδέχεσαι όμως όσα σου λέει ο συνομιλητής σου για τα πιστεύω του , και να προσπαθείς ντε και καλά να τον χαρακτηρίσεις διότι μόνο προς τα εκεί έχεις μάθει να ρίχνεις τις έτοιμες ατάκες σου είναι άλλο και είναι κάπως…

    Μπορείς να πιστεύεις σε όποιον θεό θέλεις. Δε βαριέσαι…Ποιο νήπιο εξάλλου δεν πιστεύει στον μπαμπούλα ή στον Αι-Βασίλη ή στον πελαργό ή ή ή…;

  37. 37 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 8:53 μμ

    Φίλε Κτκουκ αποκάλεσε με όπως θες, πίστεψε με δεν με ενοχλεί καθόλου.
    Τα πιστεύω μου δεν είναι παγιωμένα όπως το μπετόν και δεν έχω την ψευδαίσθηση πως οι περαστικές και μάταιες πεποιθήσεις μου, ταυτίζονται
    με την πραγματικότητα επειδή τις πιστεύω εγώ. Δεν είμαι πιστός και δεν
    ανήκω σε κανενός είδους σέχτας, η δόγματος ορθολογικής και ανορθολογικής βεβαιότητας. Δεν έχω όνειρα για την ανθρωπότητα και
    δεν ξέρω τι είναι καλό και κακό γι αυτήν ( έχουμε απτά παραδείγματα του
    κάθε είδους ολοκληρωτισμού και όλων αυτών που αποφάσιζαν τι είναι
    «καλό» και τι δεν είναι «κακό» για τους ανθρώπους). Θεωρώ τον εκνευρισμό
    αδυναμία και όχι σημείο μεταστροφής και μεταμόρφωσης σε δημιουργικό
    χιούμορ, αλλά και εναύσματος για νέες ερμηνείες (γιατί σαν άνθρωποι
    ερμηνεύουμε την πραγματικότητα πολλές φορές κατά το δοκούν).
    Τέλος ο αυτοπροσδιορισμός είναι σεβαστός όταν αγγίζει κομμάτια και
    πτυχές της προσωπικότητας του άλλου που είναι κατά την γνώμη του
    αδιαπραγμάτευτες γιατί αγγίζουν τμήματα του εσωτερικού του κόσμου.
    Προσωπικά πιστεύω πως οι θρησκευτικές δοξασίες του καθένα είναι
    σεβαστές και η δική σου θρησκευτική δοξασία αξιοσέβαστη, όταν
    δεν κάνει αισθητικές παρεμβάσεις και κρίσεις σε κοινωνικές
    θρησκευτικές πεποιθήσεις. Αν πραγματικά είσαι άνετος και ξεκάθαρος
    με τις θρησκευτικές δοξασίες, τότε γιατί ενοχλείσαι σαν να έχεις δική σου
    που όταν θιγεί βγαίνεις εκτός εαυτού. Όποιος δεν έχει θρησκευτικές δοξασίες δεν θυμώνει γιατί δεν έχει αυτό που έχουν οι άλλοι δηλαδή
    μιά πίστη σε έναν οποιοδήποτε «θεό» .

  38. 39 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 9:29 μμ

    αυτό το έπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην είναι όλα τα λεφτά……

  39. Ιουνίου 29, 2009 στο 9:40 μμ

    φίλε ανώνυμε,
    έχεις δίκιο ότι βγήκα εκτός εαυτού.
    Λες όμως «Όποιος δεν έχει θρησκευτικές δοξασίες δεν θυμώνει γιατί δεν έχει αυτό που έχουν οι άλλοι δηλαδή μια πίστη σε έναν οποιοδήποτε “θεό” .» Δηλαδή όποιος δεν πιστεύει σε θεούς και δαίμονες δεν θυμώνει ποτέ;

    Αυτό που με εκνεύρισε -όντως- ήταν η εμμονή σου με τα δήθεν ιουδαιοχριστιανικά κολλήματά μου. Δεν έθιξες την πίστη μου αλλά το δικαίωμά μου στον αυτοπροσδιορισμό∙ κι αυτό με έβγαλε από τα ρούχα μου, όχι την πρώτη φορά αλλά όσο επέμενες.

    Την άποψή μου (ότι είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει Θεός είναι ένα και το αυτό) μπορείς και να τη σχολιάσεις και να την κρίνεις και να την κάνεις ό,τι θέλεις τέλος πάντων. Εξάλλου είμαι ανοιχτός για οποιαδήποτε κουβέντα που θα μπορούσε να με πείσει ότι κάνω λάθος. Αλλά επ’ αυτού δεν είπες κουβέντα οπότε δεν θα μπορούσα και να εκνευριστώ (άσε που δε θα εκνευριζόμουν). Απλά πιπίλισες κάποιες καραμέλες, προσπάθησες να με εντάξεις σε ένα στρατόπεδο που σε βολεύει (από συνήθεια; ) να αντιμάχεσαι και η κουβέντα ξεστράτισε (αν υποθέσουμε ότι υπήρχε στράτα).

    Συγγνώμη που ονειρεύομαι έναν πιο όμορφο κόσμο. Αναρωτιέμαι που μπορεί να είσαι βολεμένος (σε ποιου είδους ζωή) και πόσο αδιάφορος -χωρίς όνειρα κι αγώνα- μπορεί να είσαι για το μέλλον: το δικό μας και των παιδιών μας. Το ότι διάφορες ιδεολογίες και πίστεις δεν οδήγησαν σε επίγειους παραδείσους (κανόνισε να μου πεις ότι ιουδαιοχριστιανίζω τώρα) δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε την προσπάθεια για ένα καλύτερο αύριο. Όπως το νομίζει ο καθένας, και ίσως κάποτε οι διάφορες θέσεις να οδηγήσουν σε σύνθεση, σε έναν καλύτερο κόσμο.

    Και μια δεύτερη συγγνώμη που ως καλλιτέχνης (της όποιας αξίας-δεν είναι αυτό το θέμα μας) δεν βάζω χαλινάρι στην έμπνευσή μου μη τυχόν και θίξω κοινωνικές θρησκευτικές πεποιθήσεις. Τα έργα τέχνης δεν υποχρεώνουν κανέναν να τα δει ούτε και να ενστερνιστεί το μήνυμά τους (όποτε και εφόσον έχουν μήνυμα).

    Εγώ ωστόσο, σου είπα τη θέση μου. Αν επ’ αυτής έχεις άποψη και θέλεις να τη μοιρατείς ευχαρίστως θα την ακούσω.

    ΥΓ. Καλά είναι γνωστό ότι δεν έχω χιούμορ. Σιγά το νέο !

    ΥΓ2. Καλησπέρα Δον.

  40. 41 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 10:13 μμ

    Πιστεύεις και συ σε κάτι φίλε Κτκουκ όλοι βάζουν έναν θεό όπως τον
    φαντάζονται, αυτόν της Παλαιάς Διαθήκης, τον Χριστό, τον Μωάμεθ
    την λογική, την λογική τους, την ανθρωπότητα, το μέλλον των παιδιών τους
    το πληγωμένο τους εγώ, όλοι κάτι έχουν να προτάξουν, ένα, η πολλά
    περισσότερα. Και η χριστιανική πίστη αυτοπροσδιορισμός είναι, όπως
    και ο αυτοπροσδιορισμός του εγώ (ξέρεις ποιός είμαι εγώ??) ειλικρινά
    εάν θίχτηκες να μην θίγεις τον αυτοπροσδιορισμό των άλλων, άσχετα
    με το τι πιστεύεις τι είναι καλό για την ανθρωπότητα, δες τι καλό και
    ωφέλιμο μπορείς να κάνεις στους δίπλα σου, αυτό έλεγε και με άλλα λόγια
    ο Γιούνγκ απαξιώνοντας όλες αυτές τις φλυαρίες περί ανθρωπότητας.

  41. Ιουνίου 29, 2009 στο 10:44 μμ

    «…όλοι βάζουν έναν θεό όπως τον φαντάζονται…»

    εσύ ανώνυμε τι θεό έχεις βάλει;

    Το να βοηθάς ή να ωφελείς τους γύρω σου είναι μάλλον μια πανανθρώπινη αξία από τότε που συγκροτήθηκαν οι ανθρώπινες κοινωνίες∙ και δεν είναι πάντα τόσο ανιδιοτελές όσο ακούγεται. Το γεγονός ότι άλλοι την συμμερίζονται με έργα κι άλλοι μόνο με λόγια ή άλλοι δεν τη συμμερίζονται καθόλου είναι ένα θέμα (αλλά άλλο θέμα).

    Πιστεύω ίσως (αν πιστεύω σε κάτι) με την έννοια της εμπιστοσύνης, δηλαδή εμπιστεύομαι, το ανθρώπινο μυαλό. Κι όχι απόλυτα, αλλά δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου και κάτι σημαντικότερο για να εμπιστευτώ. Αν έχεις να μου προτείνεις κάτι σημαντικότερο (κι εξίσου ή σχεδόν εξίσου χειροπιαστό) είμαι όλος αυτιά. Τώρα αν εσύ θέλεις να συγκρίνεις την πίστη στον υπαρκτό άνθρωπο με την πίστη σε κάποιον θεό που κανείς ποτέ δεν είδε είναι δικό σου θέμα. Παίζεις όμως με τις λέξεις σαν το παλιό λογοπαίγνιο με το μπουζούκι και τον αστυνόμο (όργανα αμφότερα). Επειδή η γλώσσα επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε την ίδια λέξη και στις δύο περιπτώσεις αυτό καθόλου δε σημαίνει ότι οι δύο περιπτώσεις συγκρίνονται ή αποτελούν εκδοχές της ίδιας υπόθεσης

  42. 43 ανωνυμος
    Ιουνίου 29, 2009 στο 10:55 μμ

    Ο υπαρκτός άνθρωπος που γίνεται κατά χάρη Θεός είναι μία δυνατότητα,
    όχι φυσικά θεός του εαυτού του και των άλλων, αλλά θεός συνάνθρωπος
    πρώτα, και κατόπιν Θεός Παντοκράτορας γιατί ακριβώς ξεπέρασε αυτό
    το όριο της ζωώδους κυριαρχίας και παντοδυναμίας….

  43. Ιουνίου 29, 2009 στο 11:15 μμ

    ε, που διαφωνούμε τότε;

  44. Ιουνίου 30, 2009 στο 1:25 πμ

    Βλέπω κι εγώ 44 σχόλια
    λέω «αμάν»! τόσο σουξέ ο παντοκράτωρ;
    Τελικά ειδα έναν διάλογο ο οποίος έχει κατά διαστήματα πολύ μεγάλες εντάσεις.
    Δεν μπορώ να πω πως τον παρακολούθησα 100% αλλά διαπίστωσα πως
    α)Ξεχάσατε να πείτε χρόνια πολλά στον Παύλο που γιορτάζει σήμερα
    (γιορτάζουμε τον αποκεφαλισμό του απο τους Ρωμαίους)
    β)Δεν αναφέρατε ομάδες της Θεσσαλονίκης και οι εκ βορά ορμώμενοι συμπατριώτες μας θα έχουν πάλι τα δίκια τους να κατηγορούν το ανάλγητο κράτος των Αθηνών.
    γ)Πέσατε σε λούμπα
    διότι με λογικά επιχειρήματα συζητάς με έναν μαθηματικό πχ για το – ενδεχομένως – λάθος συμπέρασμά του. Εξάλλου αν η αλήθεια μπορεί να εκφφραστεί μόνο με λόγια ούτε θα ζωγραφίζαμε ούτε θα παίζαμε μουσική, ούτε θα κάναμε έρωτα με προφυλακτικό.

    Υ.Γ. Όταν λέμε πως κάποιος είναι άθεος δεν εννοούμε πως έχει αντικαταστήσει έναν θεό με άλλο. Η πίστη σε έννοιες (καλό, κακό, αλήθεια, ανθρωπισμός κλπ) δεν σημαίνει πως αυτές οι έννοιες είναι θεοί.
    Και τέλος πάντων τόσες χιλιάδες χρόνια η ανθρωπότητα έμαθε να βαδίζει σ΄αυτόν τον πλανήτη πιστεύοντας στον έναν ή στο άλλο θεό. Και παρόλ αυτά ακόμα δεν έχει καταλήξει σε μια οριστική μεταφυσική αλήθεια (η ανθρωπότητα κι όχι κάποιοι άνθρωποι).
    Ε, όταν εδώ και λίγες μόνο δεκαετίες προσπαθεί ένα μέρος της ανθρωπότητας να βαδίσει δίχως μεταφυσικά δεκανίκια «παντοκρατόρων» δεν μπορεί ούτε να έχει τα σίγουρα βήματα των ένθεων (χα, χα) αλλά ούτε και τα…ΜΕΣΑ τους.
    Επίσης ακόμα και ‘αθεοι δεν μπορούμε εύκολα να ξεφύγουμε απο το βεβαρυμένο μεταφυσικό μας παρελθόν. Ετσι πιστεύουμε πχ – μια εντελώς μεταφυσική πίστη – πως με τον Σισέ φέτος θα φτιάξουμε ομάδα (όπως το πιστεύαμε και περσυ με τον Ζιλμπέρτο)

    Σύντεχνε φτιάξε μια ανάρτηση και για τον …αυτο-κράτωρ

  45. 46 Δον Κιχώτης
    Ιουνίου 30, 2009 στο 8:33 πμ

    E ναι το χοντρυνατε
    ΟΙ ΑΘΕΟΙ και οι οπαδοι της εξελιξης καλα θα κανουν να δουν οτι εννοιες οπως αγαπη πιστη αλτρουισμος κλπ εχουν αμεση σχεση με την θεωρια της εξελιξης και ερμηνευονται παντα και μονο μεσα από το πρισμα της υπερισχυσης των ανωτερων της ανρθωπινης ρατσας Ετσι οι εννοιες αυτες φοτιζονται και αποφροτιζονται αναλογα οταν τις χρησιμοποιουνως ως αλοθι οι ισχυροι για την διαδικασια επιβολης στους ανισχυρους και οι ανισχυροι για να δικαιολογησουν την αδυναμια αντιδρασης στη δραση των ισχυρων . Δειτε κανενα ντοκυμαντερ και αφειστε την φιλοσοφια μονο ετσι θα καταλαβετε τι θα πει να εισαι Βαρδινογιαννη και να κανεις συλλογο για τα αρρωστα παιδια και τι θα επει να εισαι φωτοχος Γιαννης από την ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ ΛΕΦΤΑ ΝΑ ΠΑΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ. Μονο το χορτατο στομαχι εφευρισεκι εννοιες τετοιες γιατι στο ανρθωπος φαινεται υπαρχει αναγκη αιτιολογησης του γιατι ο ενας τρωει και ο αλλος πειναει ενω στα ζωα τα πραγματα ειναι πιο απλα Ειδες τι κανει ο ορθος λογος ;

  46. 47 ανωνυμος
    Ιουνίου 30, 2009 στο 9:22 πμ

    Αγαπητέ Αλέξανδρε η ματιά σου είναι ξεκάθαρη, όμως έχω μερικές
    παρατηρήσεις, η έννοια θεός στις μεγάλες μονοθειστικές θρησκείες
    είναι αδιαχώριστη από τις έννοιες αλήθεια, ανθρωπισμός, καλό, κακό.
    Το αθειστικό εγχείρημα, αφού λοιπόν ταυτίζεται με αυτές, θα υστερεί
    πάντα λόγω έλλειψης ιστορικής εμπειρίας αλλά και ταύτισης του με
    το οποιοδήποτε ένθεο εγχείρημα, θα ξεπέφτει δηλαδή σε μία πίστη
    χωρίς θεό υπό την έννοια της θειστικής άποψης. Όσον αφορά την ανθρωπότητα το ζητούμενο είναι να αποκτήσει συνείδηση διότι άγεται
    και φέρεται όπως πολύ μα πάρα πολύ σωστά επισήμανε ο Δον Κιχωτάκος
    μας.

  47. Ιουνίου 30, 2009 στο 9:27 πμ

    Σύντεχνε,
    έχεις μπει -ως βάζελος- στη ζώνη του λυκόφωτος. Η μετα-μεταφυσική σύλληψη ότι με τον Σισέ θα φτιάξετε ομάδα συντρίβει κάθε επίτευγμα της ανθρώπινης διανόησης (ένθεης ή αθεϊστικής).

    Σύντεχνε και Δον,
    ή αλήθεια είναι ότι με τον «ερχομό» του ανώνυμου το μπλογκ απόκτησε, εκτός από μουσικές, κι εντάσεις. Κι αυτό μόνο ως θετικό μπορώ να του το καταλογίσω και να τον ευχαριστήσω. Ίσως μια όμορφη κι ενδιαφέρουσα παρέα να αναδύεται: με συμφωνίες, διαφωνίες, πειράγματα, αντεγκλήσεις κτλ.

    Σύντεχνε,
    η ιδέα σου για τον αυτό-κράτωρ(α), όπως καταλαβαίνεις, μου έφερε μια κάπως προχωρημένη εικόνα στο μυαλό η οποία απλά θα αποδείκνυε ότι όλοι οι Έλληνες είμαστε αυτοκράτορες. Περιμένω ιδέες για το τι μπορεί να είναι το «αυτό» πέρα από το αυτονόητο…

    Για αύριο λέω να ανεβάσω ένα σκίτσο αφιερωμένο στον «ανώνυμο» (με ιουδαιοχριστιανικά υπονοούμενα) πρώτον για να τον ευχαριστήσω και δεύτερον για να τον φουντώσω.

    Λέει ο ανώνυμος σε δύο σχόλια του «αυτό το έπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην είναι όλα τα λεφτά……». Εγώ νομίζω ότι όλα τα λεφτά είναι η φράση του Αλέξανδρου «τα σίγουρα βήματα των ένθεων».

    Δον,
    συμφωνώ ότι οι διάφορες έννοιες (προϊόντα του ορθού λόγου) έχουν πολλές φορές χρησιμοποιηθεί ως τσίχλα παίρνοντας σχήματα και μεγέθη κατά το πως βολεύει. Να απορρίψουμε όμως τον ορθό λόγο; Ακόμα κι αν δεν δίνει απαντήσεις σε πολλά, δεν έχουμε και κανένα καλύτερο εργαλείο για να δίνουμε έστω μερικές απαντήσεις. Η ζωώδης κατάσταση είναι μια απάντηση βέβαια, αλλά -πέρα από το ότι ελέγχεται για το αν είναι η καλύτερη- νομίζω ότι την έχουμε αφήσει πίσω μας (όχι πολύ πίσω μας) οριστικά.

    Κάποιος να μου πει να ‘σκάσω’ γιατί θα λέω βλακείες μέχρι αύριο…(τουλάχιστον)

  48. 49 ανωνυμος
    Ιουνίου 30, 2009 στο 9:31 πμ

    Φίλε Κτκουκ θα πιούμε καμιά μπύρα όταν βρεθώ στην Αθήνα??

  49. Ιουνίου 30, 2009 στο 9:50 πμ

    εννοείται ανώνυμε. Αν και ειδικός επί των μπυρών είναι ο σύντροφος Αλέξανδρος (εμπνευστής και δημιουργός του μπυροδρέπανου)

  50. 51 Δον Κιχώτης
    Ιουνίου 30, 2009 στο 2:36 μμ

    Μ αρεσει οταν αναρωτιεστε για το τι ειναι καλυτερο και κυριως για τον ορθο λογο Συνδυαστε τον με την εξελιξη και δειτε οτι συχνα οι συλλογισμοι μας δεν εχουν θεση στη διαδκασια της εξελιξης Το ζωον ο ανθωπος ειναι γονιδιακα προσχεδιασμενος για συγκεκριμενες δρασεις και αντιδρασεις ο ορθος λογος λιγο πολυ στους αιθερες συνανταται στο τελος.
    Μπυρες βεβαια να πιουμε αν το επιτρεχουν οι γιατροι και πουρα να καπνίσουμε και ολα αυτα στην Κρήτη όμως παιδιά οχι στις ξενέρωτες πολεις μας. Ο ανώνυμος που κατοικοεδρεύει δεν ξερω.

  51. 52 ανωνυμος
    Ιουνίου 30, 2009 στο 3:42 μμ

    Υποψιάζομαι εκεί που κατοικοεδρεύεις κι εσύ Δον Κιχώτη μου……..

  52. 53 ανωνυμος
    Ιουνίου 30, 2009 στο 3:46 μμ

    Κάτι μου λέει πως είμαστε συντοπίτες……….

  53. 54 ανωνυμος
    Ιουνίου 30, 2009 στο 3:58 μμ

    Και κάτι ακόμα η υπέρβαση του γονιδιακού προγραμματισμού είναι ένα
    ερώτημα γεμάτο εκπλήξεις ποτέ μη λες ποτέ Δον Κιχώτη μου, βέβαια
    θα συμφωνήσω πως ο ορθός λόγος γι αυτήν την υπέρβαση είναι
    αέρας κοπανιστός όπως καλή ώρα η ιδεολογική πλατφόρμα του Πασοκ
    και της Νέας Δημοκρατίας.

  54. Ιουνίου 30, 2009 στο 4:18 μμ

    Αγαπητέ ανώνυμε
    η πρότασή σου «η έννοια θεός στις μεγάλες μονοθειστικές θρησκείες
    είναι αδιαχώριστη από τις έννοιες αλήθεια, ανθρωπισμός, καλό, κακό.»
    είναι συνεπαγωγή όχι ισοδυναμία πρώτον
    και δεύτερον αυτά για τις μεγάλες θρησκείες όπως
    Ολυμπιακός Παναθηναικός κλπ. Τι να πει κι ο κακόμοιρος ο ΟΦΗς που υποβιβάστηκε!
    Όσο για τον «αυτο-κράτωρ»
    είχα στο μυαλό μου – κάτι έχω πάθει με τα ποδοσφαιρικά φαίνεται – το δεξί χαφ που έχει στηθεί στο τείχος και και κρατεί τα …αυτά
    δια παν ενδεχόμενον.

    Υ.Γ. Πιάστε μου κι εμένα έναν ΜΥΘΟ
    (όχι για να τον πιώ, εγώ πίνω ποτάμια -Αμστελ δηλαδή)

  55. 56 Δον Κιχώτης
    Ιουνίου 30, 2009 στο 4:20 μμ

    Λες βρε ανωνυμε ;

  56. Ιουνίου 30, 2009 στο 6:35 μμ

    O ορθός λόγος θα πρέπει να είναι κομμάτι (μέρος, τμήμα) του γονιδιακού «προγραμματισμού» του ανθρώπου. Ας μιλήσουμε μόνο για τη Γη (για ευκολία και μόνο, που να μπλέκουμε με εξωγήινους τώρα…). Φαίνεται ότι η γονιδιακή κληρονομιά του homo sapiens περιλαμβάνει και τον ορθό λόγο μεταξύ κι άλλων, όπως τα ένστικτα ας πούμε. Τα όρια των δυνατοτήτων του ανθρώπου (ή του γονιδιακού του προγραμματισμού αν προτιμάτε) δεν τα έχουμε φτάσει ακόμα, ωστόσο από την εμφάνιση του είδους μας μέχρι σήμερα έχουμε έρθει πιο κοντά τους. Πόσο κοντά δεν θα μπορούσε κανείς εύκολα να απαντήσει μιας και δεν γνωρίζουμε που είναι αυτά τα όρια. Μάλλον όμως έχουμε αρκετό δρόμο μπροστά μας. Δυο παραδείγματα, ένα παλιό κι ένα φρέσκο της ημέρας κυριολεκτικά.

    Το παλιό πρώτα. Το γονιδίωμα του σύγχρονου ανθρώπου (όταν αυτός πρωτοεμφανίστηκε πριν αρκετές χιλιάδες χρόνια) είναι ίδιο με αυτό που «κουβαλάμε» κι εμείς. Κι όμως χάρη στον ορθό λόγο ο κόσμος που αντικρύζουμε σήμερα είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον που αντίκρυζαν οι πρόγονοί μας. Προϊόντα του ορθού λόγου η γεωργία, η συγκρότηση οργανωμένων κοινωνιών, η μεταλλουργία κτλ. Υποσύνολο του ορθού λόγου κι ο επιστημονικός λόγος χάρη στον οποίο (το πιο απλό και συνηθισμένο παράδειγμα) όταν βροντάει κι αστράφτει δεν τρέχουμε να κρυφτούμε ή να εξευμενίσουμε τον Δία. Χάρη στον ορθό λόγο μπορούμε κι επικοινωνούμε μεταξύ μας αυτή τη στιγμή (χωρίς να ξέρουμε καν που βρίσκεται ο Δον Κιχώτης κι ο Ανώνυμος) ενώ το γονιδίωμά μας περιορίζει την όραση και την ακοή μας σε πολύ συγκεκριμένα και περιορισμένα όρια. Κι ακόμα ίσως δεν έχουμε «δει» τίποτα.

    Και το φρέσκο παράδειγμα.Εδώ μπορείτε να δείτε μια σημερινή είδηση από το in.gr. Ένα αναπηρικό καροτσάκι της Toyota που κινείται με τη δύναμη της σκέψης. Ενώ δηλαδή ο γονιδιακός προγραμματισμός προέβλεπε πως σε περίπτωση μεγάλης αναπηρίας κάποιος δεν μπορεί να κινηθεί παρά μόνο να τον μετακινήσουν, χάρη στον ορθό λόγο διαπιστώνουμε ότι είναι δυνατόν να μετακινηθεί μόνος του χάρη στο ειδικό αυτό καροτσάκι (προϊόν του επιστημονικού, δηλαδή του ορθού, λόγου). Κι αυτό μεσα στον γονιδιακό προγραμματισμό μας ήταν απλά δεν το γνωρίζαμε έως τώρα (έως πρόσφατα τέλος πάντων).

    Η υπέρβαση των γονιδιωμάτων μέχρι σήμερα γινόταν με τον τρόπο που περιέγραψε ο Δαρβίνος. Κάποια τυχαία μετάλλαξη επέβαλε την επικράτηση του ισχυρότερου ή επέτρεπε την επιβίωση του ανθεκτικότερου όταν οι κλιματολογικές συνθήκες μεταβάλλονταν. Πιθανώς κάπως έτσι θα γίνει και η υπέρβαση του γονιδιακού προγραμματισμού του ανθρώπου (από ένα νέο είδος)∙ εκτός κι αν ο ορθός/επιστημονικός λόγος κάνει την έκπληξη και δημιουργήσει κάποτε μηχανές πιο εξελιγμένες από τους δημιουργούς τους οι οποίες θα κυριαρχήσουν (αλλά από δω και πέρα ας αναλάβει ο Χαρδαβέλας κι οι καλεσμένοι του…)

  57. Ιουνίου 30, 2009 στο 6:38 μμ

    Δον,
    αν κάτι έχω καταλάβει (σ’ αυτόν τον ψεύτη τον ντουνιά) είναι ότι περισσότερη σημασία από το «πού» έχει το «με ποιον», «με ποιους». Δηλαδή, αν η παρέα είναι καλή, ακόμα και στα γραφεία της ΝΔ μπορείς να περάσεις καλά (θα έγραφα ακόμα και στην κόλαση αλλά ποιος άκουγε μετά τον ανώνυμο…). Πρέπει να τις πιούμε πάντως αυτές τις μπίρες.

  58. 59 Δον Κιχώτης
    Ιουνίου 30, 2009 στο 7:54 μμ

    Εν ταξει εγω κατεβαινω στην Αθηνα γιατι εχω δουλεια να κανω απλα την αποφευγω ειναι κ…πολη.
    Μονο σε εξοχες θελω να βρισκομαι πλεον

  59. Ιουνίου 30, 2009 στο 8:21 μμ

    H γνώμη μου για την καθημερινότητα στην Αθήνα είναι ίδια με τι δική σου Δον. Ευτυχώς μένω εκτός λεκανοπεδίου και είμαι πιο κοντά στην εξοχή, την οποία προτιμώ κι εγώ.
    Ενημέρωσε πάντως για την επόμενη επίσκεψή σου.

  60. 61 ανωνυμος
    Ιουνίου 30, 2009 στο 10:17 μμ

    Κτκουκ είσαι μιά βιβλιογραφία επιστημονικής φαντασίας πίσω … τα ξαναλέμε.

  61. Ιουλίου 1, 2009 στο 2:00 πμ

    Eγώ πάω να κάνω φιλοσοφικο ανορθολογικοχαβαλέ αλλά δεν με παίρνεις στα σοβαρά.
    Το τελευταίο σου σύντεχνε περι ορθού λόγου με βρίσκει αν όχι αντίθετο, τουλάχιστον αρνητικό.
    Διότι:
    Ο όρθιος λόγος είναι κατασκεύασμα των δυτικών κοινωνιών (εντάξει εμείς οι έλληνες τον ξεψαχνίσαμε και τον δώσαμε και πήρανε και μας τα κάνανε ΝΑ για να μας τον εξηγήσουν κλπ, κλπ, κλπ,κλπ….)
    Κινέζοι, Ινδοί, Αφρική, ακόμα και τώρα , Ωκεανία, Αμερική, και υπόλοιπα πρίν την κατάκτηση απο τους δυτικούς, δεν γνωρ’ιζουν τον ορθό λογο με τον τρόπο που εμείς τον εννοούμε.
    Δέκα είκοσοι βαρεμένοι τον ανακάληψαν και τον έκαναν εργαλείο και έλαχε οι χώρες αυτών να είναι και κατακτητές, νικητές σε μια οικοκνομική πάλη -πόλεμο.
    Δεν πήραμε τίποτα απο τους κατακτημένους αφ΄ενός και αφ΄εταίρου ότι μη «δυτικό» στα σκουπίδια.
    Δεν θα ξεχάσω ποτέ πως στις εξετάσεις για το μεταπτυχιακό στη φιλοσοφία στο Ρεθυμνο , ενώ είχα γράψει τον 2ο καλύτερο βαθμό κι ενώ είχα και γνωστούς στην επιτροπή παραλίγο να κοπω γιατί στα προφορικά σε μια μάζωξη ¨φιλοσόφων¨ στο γραφείο της τότε προέδρου του τμήματος, εγώ άρχισα να τους μιλώ για την ανατολική φιλοσοφία και τον ανορθολογισμό (irationalism). Κάποια στιγμή τα πήρα στο κρανίο με τις μαλακίες που μου μου έλεγαν (συνέντευξη τώρα για να περάσω στο μεταπτυχιακό) και άρχισα τα δικά μου. Η κουβέντα πήρε φωτιά και κάποια στιγμή λέω » δε γαμιέται, εγώ να περάσω θέλω όχι να τους πεισω» και ανέκρουσα πρύμναν, το γύρισα αλλού και τέελος πάντων με διάφορους ελιγμούς τα βρήκαμε στο τέλος. Δεν είχα πιεί κιόλας.
    Αργότερα ομως που με αυτούς τους καθηγητάδες βγαίναμε σε ρακάδικα και ταβερνεία και κάναμε τις ιδιες κουβέντες , γινόμασταν μπίλιες.Κι εκεί δεν είχα καθόλου αναστολές διότι είχα κοπανήσει τα ρακόμπυρά μου και εκφραζόμουνα χύμα και τσουβαλάτα.
    Γιατί πχ, ο λόγος του Πλάτωνα έχει μεγαλύτερη αξία απο του Λάο Τσε;
    Γιατί Θωμάς ο Ακινάτης είναι σπουδαιότερος απο τον Αββικένα; κλπ, κλπ
    Γιατί εκατομμύρια διδακτορικά σ’ όλο τον δυτικό κόσμο για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη και όχι για τους Κυνικούς φιλοσοφους ή τους Δειπνοσοφιστές;
    Τελικά παράτησα το μεταπτυχιακό για να ασχοληθώ επαγγελματικά με τη ζωγραφική (διοτι νόμιζα πως στα 28 μου θά έπρεπε να είχα κι εγώ ένα κάποιο επάγγελμα)
    Ποιός ορθός λόγος ρε Κώστα;
    Έλαχε η επιστημονική επανάσταση της ευρώπης να συμπέσει με την αναγέννηση και να αποδοθεί στον ορθό λογο η τεχνολογική επιτυχία.
    Γιατί όμως έπρεπε να περιμένουμε κοντα 2000 χρόνια απ΄όταν τον ανακάλυψαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι μέχρι ν΄αρχίσουμε να έχουμε πρακττικά αποτελέσματα;
    Και γιατί δεν αναφέρεται πως όταν η σύγχρονη φυσική (με την κβαντομηχανική) ήρθε σε σύγκρουση με αυτό που λέμε «ορθός λόγος»
    για να λύσει τα προβλήματά της , ταυτίστηκε – εν αγνοία της βέβαια – με αρχαίες κινέζικες αντιλήψεις και κοσμοθεωρίες;
    ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
    Στ΄αρ…ε…στα «αυτά» τους η αλήθεια. Το μαγαζί να΄ναι καλά.
    Και το μαγαζί πάει πολύ καλά – μέχρι τώρα.
    Δεν θέλω να μπω σε τεχνικές λεπτομέρεις – εξάλλου πολλά πράγματα τα έχω ξεχάσει πλέον- αλλά μπορούμε να φτάσουμε στα ίδια αποτελέσματα απο διαφορετικούς δρόμους.
    (για να μην παρεξηγηθώ όταν λέω όχι στον ορθό λόγο, δεν υποστηρίζω τον «ανορθολογισμό» των φασιστών και διάφορων τυχάρπαστων τηλεοπτικών αστερίσκων και ακαμάτηδων που γράφουν «βιβλία με αλήθειες»)
    Αν υπάρχει κάτι στα γονίδιά μας αυτό είναι διάφορες χημικές ενώσεις.
    Κι αυτές είναι σαν τα τζιτζικια που ακούω κάθε μέρα.
    Άλλοτε μου λένε το ένα ,άλλοτε το άλλο, κάποιες φορές θαρρω πως μου μιλούνε . κάποιες άλλες πως τραγουδούν στο γείτονα και πάει λέγοντας.
    Μας μάθαν να ψάχνουμε – λέει – την αλήθεια.
    Ποιοί ειναι αυτοί που μας μάθαν και απο που το μάθαν;
    Εχει βρει κανείς την αλήθεια για να ξέρει κιόλας ότι πρέπει να την κυνηγάμε μια ζωή;
    Ο ορθός λόγος πάντως – κι αυτό είναι σίγουρο – φτιάχνει δομές εξουσίας.
    Το ορθό σπαθί τις επιβάλλει.
    Ο αγώνας του ανθρώπου τόσες χιλιάδες χρόνια δεν είναι να βρει την αλήθεια, ή τον θεό ή δεν ξέρω γω τι.
    Στην ουσία είναι ένας ατέλειωτος αγώνας να βρει το δρόμο του μέσα απο αυτές τις δομές εξουσίας . Και σ΄αυτόν τον αγώνα – πόλεμο χρησιμοποιούνται διάφορα όπλα. Ο ορθολογισμός είναι ένα απο αυτά, ο μη ορθολισμός επίσης, ο δογματισμός, η τυφλή πίστη, το μίσος, η αγάπη
    το σεξ, κλπ….
    Είναι πολύ μεγάλο θέμα
    Τεράστιο
    Δεν εξαντλείται στα πλαίσια ενός σχολίου σ΄ένα μπλογκ.
    Και για να ξαναγυρίσω – και να κλείσω – στην αρχή του σχολίου μου, διαφωνώ με την άποψή σου περί όρθιου λόγου, δεν ξέρω όμως αν θα πέθαινα για να έχεις το δικαίωμα να την εκφράζεις.
    Σιγά μην πέθαινα για αλήθειες.
    Αν ήταν όμως για ΠΑΘΟΣ….!

  62. Ιουλίου 1, 2009 στο 2:12 πμ

    Υ.Γ. δια-ΣΩΣΤΕ σας παρακαλώ το παραπάνω κείμενό μου , στον σκληρό σας, στον μαλακό σας, ή όπου σας βολεύει τέλως πάντων.
    Είνι σπουδαίο κείμενο. Εγω δηλαδή που το ξαναδιαβάζω , παθαίνω πλάκα.
    Το έχω δια – ΣΩΣΕΙ κι εγώ αλλά οι μαλακίες παίρνουν μεγαλύτερη αξία όταν τις δια – ΣΩΖΟΥΝ πολλοί.

  63. 64 Δον Κιχώτης
    Ιουλίου 1, 2009 στο 8:49 πμ

    Πριν παω για δουλεια
    θεωρω οτι ο Αλεξανδρος ειναι μεγας φιλοσοφος
    επισης μεγας ζωγραφος
    επισης σταματειστε να διαβαζετε και δειτε ντοκυαντερ για τα ζωα και θα καταλαβετε ποιοι ειμαστε

  64. Ιουλίου 1, 2009 στο 9:16 πμ

    Σύντεχνε,
    ίσως δεν πρόσεξες (ή ίσως πρόσεξες) ότι η πρώτη φράση μου στο επίμαχο σχόλιο ήταν «O ορθός λόγος θα πρέπει να είναι κομμάτι (μέρος, τμήμα) του γονιδιακού «προγραμματισμού» του ανθρώπου». Δηλαδή, και το εξηγώ και παρακάτω, ότι αφού προέκυψε από τον άνθρωπο δεν μπορεί παρά να ήταν μια από τις δυνατότητές του (που πραγματώθηκαν). Οι διάφορες χημικές ενώσεις που καθορίζουν το γονιδίωμά μας είναι τέτοιες που έδιναν (δίνουν) κι αυτή τη δυνατότητα. Δεν λέω πουθενά ότι είναι η μόνη δυνατότητα, ή αν προτιμάς, ο μόνος τρόπος θεώρησης των πραγμάτων. Προφανώς και οι ανατολικές φιλοσοφίες είναι άλλες (ισάξιες; δεν είμαι ειδικός και ίσως να είναι και ρατσιστικό να μην τις θεωρεί κάποιος τέτοιες) δυνατότητες της ανθρώπινης νόησης (δηλαδή όλων εκείνων των χημικών ουσιών και διεργασιών που υπάρχουν και συντελούνται στον ανθρώπινο εγκέφαλο).
    Προσωπικά δεν απορρίπτω καμιά εκδοχή της ανθρώπινης σκέψης, με τον τρόπο που δεν απορρίπτω κανέναν καλλιτέχνη (ως καλλιτέχνη κι άσχετα αν επικοινωνώ μαζί του ή με το έργο του, αν «μου πάει»). Ίσα ίσα που πιστεύω ότι όσο μεγαλύτερη η ποικιλία, όσες περισσότερες δυνατότητες του ανθρώπου εμφανίζονται τόσο πιο όμορφος, πιο ενδιαφέρων, είναι κι ο κόσμος μας. Ο ορθός λόγος είναι μια από αυτές τις δυνατότητες.

    Δεν γνωρίζω αλλά ίσως εσύ θα μπορούσες να με διαφωτίσεις αν στους ανατολικούς λαούς οι διάφορες -και διαφορετικές- φιλοσοφίες δεν δημιούργησαν δομές εξουσίας οι οποίες και να επιβλήθηκαν με τη βία.

    Ένα δείγμα δεν μπορεί να αποτελέσει στατιστικό δεδομένο. Όμως πως μπορούμε να ξεχωρίσουμε την αναγέννηση από την τεχνολογική επανάσταση και να αποδώσουμε στην τύχη (όπως λες, έτυχε) το ότι συνέπεσαν;

    Η τεχνολογική επανάσταση ήταν έτοιμη να «ξεσπάσει» λίγο πριν την έλευση του Χριστιανισμού. Οι επιστήμονες είχαν κατανοήσει την δύναμη του ατμού και υποθέτω (δεν μπορώ παρά να υποθέτω) ότι τα πρώτα ατμοκίνητα οχήματα (τρένα; ) δεν θα αργούσαν να εμφανιστούν. Τα υπόλοιπα θα έπερναν το δρόμο τους, όπως και με τη βιομηχανική επανάσταση. Αναρωτιέσαι γιατί άργησε 2000 χρόνια. Μα ο σκοταδισμός που επέβαλε ο χριστιανισμός, οι ελέω θεού εξουσίες (που δεν τις επέβαλε ο ορθός λόγος) απομάκρυναν τον άνθρωπο από τα επιτεύγματά του και από την βασικότερη ίσως ιδιότητα και ανάγκη του: να ψάχνει, να ανακαλύπτει.

    Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ακόμα οι φιλόσοφοι στον δυτικό κόσμο ασχολούνται με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. Ο πρώτος κυρίως με τις διάφορες μεταφυσικές «Ιδέες» του κόλλαγε γάντι με τις ιδέες περί ενός τέλειου θεού των κυρίαρχων χριστιανών. Γι αυτό και διασώθηκαν τα περισσότερα έργα του σε αντίθεση με τα έργα του Επίκουρου ας πούμε. Ο ορθός λόγος, στην αρχαιότητα, είχε αρχίσει την πτώση του από τον Πλάτωνα κι έπειτα. Ο ορθός λόγος των προσωκρατικών φιλοσόφων (το σημαντικότερο ταρακούνημα στην ετεροκαθοριζόμενη -από θεούς και δαίμονες- ανθρωπότητα) άρχισε να επηρεάζει όλο και λιγότερο την εξέλιξη της ανθρωπότητας (εδώ, δυτικά της ανατολής). Μέχρι που με τον διαφωτισμό ξαναήρθε στο προσκήνιο. Όχι αυτούσιες οι θέσεις των προσωκρατικών αλλά ο τρόπος (παρατήρηση-λογική σκέψη-συμπέρασμα + το πείραμα) για να κατανοήσουμε τον κόσμο.

    Όποιος πει ότι ο ορθός λόγος είναι η μοναδική δυνατότητα της ανθρώπινης νόησης είναι ανόητος. Δεν μπορούμε όμως να παραγνωρίζουμε και τα επιτεύγματά του. Ακόμα και η κβαντομηχανική που αναφέρεις στο παράδειγμά σου, αναρωτιέμαι αν θα μπορούσαμε να φτάσουμε σ’ αυτήν αν δεν υπήρχαν ο Νεύτωνας ή ο Αινστάιν. Αν δηλαδή ο ορθός λόγος δεν μας είχε οδηγήσει στα λογικά αδιέξοδα που μας «ανάγκασαν» να φτιάξουμε τις θεωρίες περί της κβαντικής δομής και συμπεριφοράς της ύλης.
    Δεν γνωρίζω τις αρχαίες κινέζικες θεωρίες και αντιλήψεις που ταυτίζονται με την κβαντοφυσική. Για να το λες έτσι θα είναι. Το ερώτημα όμως που έρχεται στα χείλη μου είναι αν αυτές οι κινέζικες θεωρίες και αντιλήψεις μετουσιώθηκαν σε τρόπο ζωής ή έμειναν απλά κάποιες ακαταλαβίστικες για τους πολλούς κουβέντες που απλά χρησιμοποιήθηκαν κι εκεί από κάποιες εξουσίες για να κρατήσουν τους λαούς στην αμάθεια, στο σκοτάδι. Ή αλλιώς γιατί δεν προκάλεσαν μια τεχνολογική επανάσταση (με βάση την κβαντική φυσική) που θα υποσκέλιζε την αντίστοιχη του δυτικού κόσμου.

    Ωραία, να μην ψάχνουμε την αλήθεια.
    Και τι να ψάχνουμε; τον χαφ που θα τροφοδοτεί τον Σισέ;
    (κι ενώ μπορεί να βρεθεί ο χαφ, η αλήθεια ακριβώς επειδή δεν είναι μία, ίσως να μην βρεθεί ποτέ. Αλλά πες μου, υπάρχει καλύτερο ταξίδι από αυτό που ψάχνει για απαντήσεις; κι ας μην υπάρχουν απαντήσεις; )

    ΥΓ. Ώστε δε θα πέθαινες για το δικαίωμά μου να εκφράζω την άποψή μου για τον ορθό λόγο;
    Άσπλαχνε. Άλλα μου έταζες για να σε παντρευτώ, και τώρα μου τα γυρίζεις. Που με ζητούσαν καν και καν. Αλλά βέβαια, έφαγες όλη την προίκα καλά-καλά και τώρα μου θέλεις «ΠΑΘΟΣ». Να πας να το βρεις αλλού…σ’ αυτές τις ξετσίπωτες που συχνάζουν στα λούμπεν μπαρ που ξημεροβραδιάζεσαι…Καλά μου τα ‘λεγε η μαμά. Ήξερε αυτή. Αλλά εμένα με είχαν τυφλώσει το σμιλεμένο σου κορμί και η κουλτουριάρικες καταστάσεις…

  65. Ιουλίου 1, 2009 στο 9:25 πμ

    ανώνυμε, μπορεί να είμαι και 2. Αλλά σε τι αναφέρεσαι;

  66. Ιουλίου 1, 2009 στο 9:26 πμ

    Δον την καλημέρα μου και καλή δουλειά

  67. Ιουλίου 1, 2009 στο 9:27 πμ

    Η κουβέντα μπορεί να συνεχιστεί στην επόμενη -παρεμφερή- εγγραφή.
    Ετοιμάζω και 2 νέες με εντελώς νέο θέμα.

  68. Ιουλίου 1, 2009 στο 11:14 πμ

    Δεν διαφωνώ γενικά εκτός απο την επιμονή σου με το γονιδίωμα.
    Ανάμεσα σε δισεκατομμύρια συνδιασμών επιβίωσε το συγκεκριμένο. Ε και τι έγινε; Αυτο που είμαστε είναι μια δυνατότητα που πραγματοποιήθηκε.
    Γιατί το βλέπεις ως πραγμάτωση του ορθού λόγου; Αν ρωτήσεις έναν βουδιστή πχ. θα το βλέπει σαν κάτι άλλο ή έναν δογματικό χριστιανό.
    Ποιός έχει δίκιο;
    Επειτα εγώ δεν αρνούμαι τις δυνατότητες του ορθού λόγου.
    Απλά λέω πως έχει τα όριά του.
    Στην κβαντομηχανική πχ. ένα απο τα ζητήματα που δεν μπορούσαν να χωνέψουν με τίποτα οι δυτικοί και ορθολογικοί επιστήμονες είναι πως γίνεται ένα σωματίδιο , το ηλεκτρόνιο ας πούμε να είναι και ύλη και κύμα (άυλο). Κανείς δεν ήθελε να το δεχτεί αυτό αλλά τα πειράματα ήταν αμείλικτα. Στην ανατολή όμως κάτι τέτοιο θεωρούνταν πολύ φυσικό.
    Ναι -τι ερώτηση ήταν αυτή; – φυσικά και οι διαφορετικές σκέψεις φτιάχνουν δομές εξουσίας που επιβάλλονται με τη βία. Θρησκεία και Εξουσία είναι σιαμαία. Σήμερα στα μη θεοκρατικά πολιτεύματα δίπλα στη θρησκεία έχει κολλήσει και η διανόηση.
    Υ.Γ. Δεν προλαβαίνω να πεθάνω και για τα δικαιώματά σου. Ε΄χω να πεθάνω γιά άλλα πρώτα. Αν μου μείνει λίγος πεθαματάς θα δω τι μπορώ να κάνω και για σένα. Μέχρι τότε…ν΄ακούς τη μαμά. Ξέρει αυτή

  69. Ιουλίου 1, 2009 στο 11:33 πμ

    Σύντεχνε,
    δεν έχω εμμονή με το γονιδίωμα. Ούτε το ταυτίζω με τον ορθό λόγο.
    Όπως σωστά λες ανάμεσα στα δισεκατομμύρια των συνδιασμών επιβίωσε το συγκεκριμένο.
    Στις δυνατότητες λοιπόν του συγκεκριμένου είναι μεταξύ άλλων : ο ορθός λόγος, οι ανατολικές φιλοσοφίες, ο Πλάτωνας, ο Λάο Τσε, ο Τσε Γκεβάρα, ο χριστιανισμός, ο καπιταλισμός, ο σοσιαλισμός (ως διατύπωση τουλάχιστον κι επιδίωξη), η επιστήμη, η θρησκεία, η Τέχνη κτλ.

    Στο γονιδίωμα του σκύλου π.χ δεν υπάρχουν αυτές οι δυνατότητες κι ας επέζησε κι αυτό από δοκιμές δισεκατομμυρίων συνδυασμών.

    Η γνώμη μου (αλλά αυτή είναι η δική μου γνώμη) είναι ότι η κβαντική φυσική δεν έρχεται σε αντίθεση με τον ορθό λόγο. Μπορεί να ήρθε σε αντίθεση με μυαλά που ασπάζονταν τον ορθό λόγο αλλά ίσως να μην είχαν κατανοήσει ότι η κβαντική διευρύνει τα όριά του. Κι όχι από αμβλύνοια. Ποιος θα αποκαλούσε τον Αϊνστάιν αμβλύνου; ίσως από (κακώς εννοούμενη) κεκτημένη ταχύτητα, ή επειδή (δυστυχώς) ο ορθός λόγος έγινε για κάποιους τόσο δογματικός που δεν μπορούσε να πάει κόντρα στα δόγματά του (κι ας διακυρήσει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν δόγματα)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,885 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Ιουνίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.   Ιολ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: