28
Μάι.
09

art-act – περίοδος 2008-2009 – μικρή σύνοψη

Ολοκληρώθηκε άλλη μια περίοδος λειτουργίας του art-act (η 5η αν δε με απατούν οι γνώσεις μου), τη περασμένη Δευτέρα 25 Μαΐου. Παρακολούθησα όσες περισσότερες βραδιές μπόρεσα, τις έζησα σωστότερα, και μάλιστα τόσο έντονα που μπορώ να τις ανασύρω από την (χαοτικής τακτοποίησης) μνήμη μου χωρίς καν να ανατρέξω στο κείμενο με το πρόγραμμα.  Θυμάμαι όλους τους  καλλιτέχνες που παραβρέθηκαν και παρουσιάστηκε η δουλειά τους, και κάποια έργα τους, δεν μπορώ όμως εύκολα να ανασύρω τα ονόματα των θεωρητικών που συμμετείχαν σε κάθε συζήτηση. Έτσι (επιμένοντας να μην κρυφοκοιτάξω το πρόγραμμα) θα αναφέρω τα ονόματα των καλλιτεχνών (όσους παρακολούθησα – υπήρξαν και 2-3 άλλοι σε βραδιές που δεν ήμουν εκεί – βάλτε μου απουσία αλλά δικαιολογημένη), και όσους θεωρητικούς θυμάμαι χωριστά.

Άσχετα με το αν «επικοινώνησα» ή όχι με το έργο κάποιου καλλιτέχνη, η εμπειρία της δια ζώσης επαφής μαζί του, του τρόπου που σκέφτεται και δημιουργεί, ή ακόμα του τρόπου που κινείται στον χώρο (πως στέκεται, πως κάθεται, πως μιλάει, πως χαμογελάει κτλ.) ήταν συναρπαστική.

Το art-act είναι ένας χώρος που μοιάζει με ναό της σύγχρονης ελληνικής καλλιτεχνικής σκηνής, όπου το θαύμα συντελείται παρουσία των πιστών : οι καλλιτέχνες (ας πούμε οι άγιοι – στην κάπως ατυχή παρομοίωσή μου) βγαίνουν από το χώρο του φανταστικού (φαντασιακού; ) και εμφανίζονται με σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια μας.

Το art-act μοιάζει και με «γιάφκα» όπου έξω από κυκλώματα εμπορίας της Τέχνης οι «τρομοκράτες» της συζητούν για την Τέχνη όπως θα θέλαμε να συμβαίνει γενικώς: χωρίς οικονομικά πάρε-δώσε και χωρίς αποκλεισμούς (όλα τα είδη εικαστικής δημιουργίας και οι τεχνοτροπίες είναι παρόντα)

Το art-act επίσης φιλοδοξεί να γίνει (είναι σε μεγάλο βαθμό ήδη) μια κιβωτός της σύγχρονης ελληνικής Τέχνης αφού όλες οι βραδιές καταγράφονται και επίσης συλλέγεται υλικό (cd, κατάλογοι, φάκελοι με έργα καλλιτεχνών κτλ.) ώστε όλα μαζί να παραδοθούν -κάποια στιγμή, σε κόπιες- σε ιδρύματα που σχετίζονται με την Τέχνη. Το υλικό που θα έχει στα χέρια του ο μελετητής του μέλλοντος για την Τέχνη της εποχής μας θα είναι ανεξάντλητο και πολύτιμο.

Δημιουργός και υπεύθυνος για την υλοποίηση της ιδέας του art-act ως έργο  ο Χρήστος Θεοφίλης, που δεν μπορώ παρά να του εκφράσω κι από εδώ τις ευχαριστίες μου για τις αξέχαστες εμπειρίες μύησης (σε έναν κόσμο που αλλιώς θα παρέμενε εκτός μου) που μου έχει προσφέρει.

 

Ξύνω το κεφάλι μου και θυμάμαι (παρακαλώ ησυχία – το μέντιουμ συγκεντρώνεται):

Εικάστικοί Καλλιτέχνες (περίοδος 2008-2009):

Μιχάλης Αρφαράς (χαράκτική, γλυπτική, ψηφιακή τέχνη)

Αλεξάνδρα Γρυπάρη (ψηφιακή τέχνη, φωτογραφία και βιντεο)

Δήμητρα Ερμείδου (ψηφιακή φωτογρφία)

Βίκυ Τσαλαματά (χαρακτική)

Μαρία Παπαδημητρίου (χαρακτική)

Φάνης Κουζούνης (ζωγραφική)

Εύα Διβάρη (ζωγραφική)

Βαγγέλης Δημητρέας (ζωγραφική)

Ισμηνη Βογιατζόγλου (ζωγραφική)

Τίνα Καμπάνη (ζωγραφική)

Πωλίνα Ζιώγα (ψηφιακή φωτογρφία)

Τάσος Δήμος (ζωγραφική)

Βασίλης Βασίλη (γλυπτική)

Γιάννης Αντωνόπουλος (ζωγραφική)

Καλλιρρόη Μαρούδα (ζωγραφική)

Παναγιώτης Σιαγκρής (ζωγραφική)

Νίκος Κασκούρας (ζωγραφική)

Χρόνης Μπότσογλου (ζωγραφική)

Γιάννης Μητράκας (ζωγραφική)

Άγγελος Αντωνόπουλος (ζωγραφική, γλυπτική)

Ζωή Αλαφούζου (χαρακτική, γλυπτική)

Αντρέας Γκολφινόπουλος (ζωγραφική)

Σπύρος Κουρσάρης (ζωγραφική)

Βαρθολομαίος Παπαδαντωνάκης (ζωγραφική, γλυπτική)

 

Επίσης παρακολούθησα και τρεις βραδιές με ξεχωριστό ενδιαφέρον:

1. Ομιλία του Καθηγητή Ψυχολογίας της Εικόνας Φώτη Καγγελάρη με θέμα: ‘ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ’

2.Συζήτηση με αφορμή το βιβλίο του καθηγητή Θανάση Βακαλιού (Ομότιμου καθηγητή στο Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης) «ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ» ( εκδ. Προσκήνιο 2008-9 ). Στο στρογγυλό τραπέζι συμμετείχαν οι Χαράλαμπος Δαραδήμος, Βαγγέλης Δημητρέας, Παναγιώτης Παπαδόπουλος, Κώστας Σταυρόπουλος.

3. Βραδιά αφιερωμένη στον Κώστα Σταυρόπουλο με τίτλο ‘ΣΤΟΝ ΤΕΧΝΟΚΡΙΤΙΚΟ ΚΩΣΤΑ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΑΓΑΠΗ’.

 

Οι θεωρητικοί (τεχνοκριτικοί, ιστορικοί τέχνης, επιμελητές εκθέσεων, καθηγητές κτλ)που «πέρασαν» φέτος από το art-act (όσους μπορώ να θυμηθώ, να μην τα ξαναλέμε) ήταν οι: Παναγιώτης Παπαδόπουλος, Μελίτα Εμμανουήλ, Κώστας Σταυρόπουλος, Μαριλένα Κασιμάτη, Θανάσης Ρεντζής, Μεγακλής Ρογκάκος, Νέλλη Κοκκίνου -Κυριαζή, Αθηνά Σχινά, Δημήτρης Σεβαστάκης, Γιώργος Καζάζης, Ίριδα Κρητικού, Λύμπερτη Πολύζου, Θανάση Μουτσόπουλο, Γιώργος Φαράντος, Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν και σίγουρα μερικοί ακόμα (ου γαρ έρχεται μόνον…)

 

Τέλος στον «επάνω» μικρό (σε γεωμετρικό μέγεθος μόνο) χώρο του art-act παρουσίασαν δουλειά τους με διαδοχικές  εκθέσεις οι: Μιχάλης Αρφαράς, Βίκη Τσαλαματά, Βαγγέλης Δημητρέας, Τίνα Καμπάνη, Βασίλης Βασίλη, Παναγιώτης Σιάγκρης, Χρόνης Μπότσογλου και Ζωή Αλαφούζου.

 

Φωτογραφικό και άλλο υλικό από τις περισσότερες συγκεντρώσεις και εκθέσεις καθώς και λινκ για πολλούς έλληνες εικαστικούς και θεωρητικούς μπορείτε να βρείτε στο μπλογκ του art-act.

 

Το νέο πρόγραμμα ομιλιών, παρουσιάσεων και εκθέσεων για την περίοδο 2009-2010 είναι έτοιμο και το έχω ήδη «περάσει» στην πλευρική στήλη του παρόντος μπλογκαγκίου, στη σχετική ενότητα.

artact

artact2

artact3

*τα παραπάνω ψηφιακά σκίτσα του art-act είναι δικά μου (ktkouk), δεν προσδιορίζουν την αισθητική του χώρου, αποτελουν δημιούργημα της φαντασίας μου (να λείπουν τα χαμόγελα) και δεν τα θεωρώ προϊόν πνευματικής μου ιδιοκτησίας (για την οποία απαιτείται και πνεύμα εξάλλου)

Advertisements

26 Responses to “art-act – περίοδος 2008-2009 – μικρή σύνοψη”


  1. Μαΐου 28, 2009 στο 11:08 μμ

    Καθόλου ατυχής η παρομοίωσή σου.
    Στέλνω κι εγώ τις ευλογίες μου απο το μικρό μου ξωκκλήσι.

  2. Μαΐου 29, 2009 στο 5:49 μμ

    Ε, εσύ, και ως προφήτης, κάτι θα ξέρεις παραπάνω.

    Κλίνω την κεφαλήν ίνα δεχτώ τας ευλογίας σου.

  3. Μαΐου 29, 2009 στο 11:31 μμ

    Μην την κλίνεις πολύ γιατί σε βλέπω και φρεσκοκουρεμένο…
    άrt-act-o παιδί.

  4. Μαΐου 30, 2009 στο 7:10 μμ

    Καλός μάστορας ο Ted Polomis, Δον μου, ξέρει που και πώς να βάζει το βασικό του εργαλείο – το πινέλο του, δηλαδή, αφού μιλάμε για ζωγράφο.
    Έχω δύο τρόπους ανάγνωσης των έργων του διαμετρικά αντίθετους. Το κλειδί που «άνοιξε την σκέψη μου» ήταν η τελειότητα των φρούτων του. Τέτοια βερίκοκα ή κεράσια π.χ. δεν μπορεί παρά να είναι μεταλλαγμένα έτσι ώστε να έχουν αυτή την ιδανική επιφάνεια. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν αυτή η φωτογραφική (αλλά ψεύτικη – λόγω του αψεγάδιαστου) αναπαράσταση είναι
    1) Ύμνος στην τεχνολογία παραγωγής τέλειων προϊόντων ή
    2) Καταγγελία εναντίων των μεταλλαγμένων.
    Από την άλλη τα «άψυχα» παιγνίδια που ζωγραφίζει καθώς και οι επιφάνειες των βάθρων έχουν τις φθορές του χρόνου εμφανέστατες. Ίσως αυτό να πρέπει να οδηγήσει τη σκέψη μας προς την δεύτερη εκδοχή ως προειδοποίηση: «μη σας ξεγελάει η τέλεια εμφάνιση, τίποτα δεν αντιστέκεται στη φθορά του χρόνου».
    Δεν ξέρω.

    Σε κάθε περίπτωση οι ζωγραφικές εικόνες που θα μπορούσαν άνετα να είναι φωτογραφίες με προβληματίζουν με τον εξής τρόπο : τι νόημα έχει άραγε η κοπιαστική αναπαραγωγή τους τη στιγμή που θα μπορούσε ο καλλιτέχνης να πετύχει ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα με ένα κλικ της μηχανής του; Εκτός αν δούμε το όλο εγχείρημα σαν εξάσκηση, προκειμένου να κατακτήσει μια σπουδαία τεχνική, να την αφομοιώσει, και να τη χρησιμοποιήσει μελλοντικά είτε τμηματικά, είτε αντιπαραθέτοντάς τη με άλλες τεχνοτροπίες. Είδομεν.

  5. Μαΐου 30, 2009 στο 7:33 μμ

    Ο C.Theberge από την άλλη χρησιμοποιώντας μια εφάμιλλη τεχνική, με αυτή του Polomis, φτιάχνει ωραία παραμύθια σε κάθε πίνακά του.

    Και στις δύο περιπτώσεις το ζήτημα προς συζήτηση παραμένει: Αν μέσα σε ένα έργο δεν μπορείς να διακρίνεις την πινελιά του ζωγράφου, τότε έχει άραγε αξία αυτή η «αψεγάδιαστη» παραστατικότητα;
    Μπορεί, βέβαια, να είχε ένα νόημα, ως νεορεαλισμός, στις δεκαετίες του 70 και του 80. Σήμερα όμως στην εποχή του photoshop γιατί ένας εικαστικός καλλιτέχνης να φτιάχνει τέτοιες εικόνες με λάδια ή ακρυλικά;
    Δεν παίρνω θέση. Ερωτήματα θέτω, κυρίως προς τον εαυτό μου.

  6. 8 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 30, 2009 στο 8:31 μμ

    Κωστα κι εγω αναρωτιεμαι γι αυτα
    γι αυτο μ αρεσουν ζωγραφοι οπως ο Λαζαρος ας πουμε

  7. Μαΐου 31, 2009 στο 1:13 πμ

    Συμφωνώ με τον Κώστα σε όσα γράφει.
    Κάτι τέτοιοι τύποι μου φέρνουν στο μυαλό ή επιδειξίες ή κάτι έξυπνάκηδες που σηκώνουν συνέχεια το χέρι στην τάξη επειδή…τα ξέρουν όλα.
    Πριν 7-8 χρόνια είχα ξεκινήσει να γράφω ένα δοκίμιο για τη διαφορά μεταξύ «τέχνης» και «τεχνικής». Ασυνάρτητες σκέψεις μεθυσμένου μυαλού, περισσότερο για να ξεκαθαρίσω εγώ κάποια πράγματα μέσα μου.
    Εκεί λοιπόν, αν θυμάμαι καλά τη διατύπωση, έλεγα πως η τεχνική συχνάζει μόνο στο καφενείο ενώ η τέχνη μπορεί να πηγαίνει άνετα παντού.Φυσικά και μένουμε μ΄ανοιχτό το στόμα όταν ΄δούμε ένα καλοζωγραφισμένο …κωλαράκι, που μοιάζει με αληθινό και σου΄ρχεται να το τσιμπίσεις. Γιατί όμως να καταναλωθεί τόση ενέργεια απο πλευρας ζωγραφου αφου υπάρχει και το «πλέυμπόυ»;
    Αν ο ζωγράφος παλεύει ενάντια στη φωτογραφία ή στο φότοσοπ ή στην τεχνολογία γενικά, το έχει χάσει το παιχνίδι.
    Δεν ζούμε στην εποχή του ντα Βίντσι.
    Για να τελειώνω, κάτι τέτοιοι τύποι κατέχουν καλά την τεχνική αλλά δεν έχουν ιδέα απο τέχνη.
    Το τελευταίο λινκ , βέβαια, -edgar mendoza- είναι το κάτι άλλο.
    Δον είσαι σπουδαία πηγή.
    (δεν θυμίζει λίγο το Μόσχο; ή το ανάποδο;)

  8. Μαΐου 31, 2009 στο 8:17 πμ

    Έχεις δίκιο σύντεχνε για τη «σύγκριση» με τον Μόσχο. Ειδικά κάποια έργα όπως το Redada norte θα μπορούσαν να έχουν φτιαχτεί από τον Ν.Μόσχο (ως τεχνοτροπία, όχι ως θεματολογία βέβαια).

    Νομίζω, ότι η εφεύρεση της φωτογραφίας σήμανε την έναρξη του ανταγωνισμού μεταξύ τέχνης και τεχνολογίας. Οι ιμπρεσιονιστές δηλαδή -αλλά αυτή είναι δική μου αυθαίρετη (; ) κρίση- προέκυψαν όταν πια το να φτιάξεις ένα πορτραίτο ήταν σχεδόν μάταιο μιας και η ακρίβεια της φωτογραφίας θα ήταν πάντα μεγαλύτερη. Έτσι οι ιμπρεσιονιστές στράφηκαν πρώτον προς το χρώμα (εκεί που υστερούσε τότε η φωτογραφία) και δεύτερον προς την ταχύτητα δημιουργίας για να ανταγωνιστούν το κλικ της μηχανής. Ίσως η μοντέρνα Τέχνη να οφείλεται στην εφεύρεση της φωτογραφίας μιας και οι καλλιτέχνες στράφηκαν σε τεχνοτροπίες που δεν μπορούσε (κάθε φορά) να ανταγωνιστεί η φωτογραφική εκτύπωση (κυβισμός, φουτουρισμός, σουρεαλισμός, εξπρεσιονισμός, χειρονομιακή ζωγραφική κτλ.). Σήμερα το photoshop μάλλον καταργεί οριστικά την ανάγκη της φωτορεαλιστικής ζωγραφικής, δίνει δυνατότητες δημιουργίας που φτάνουν στα όρια της αναπαράστασης (στις 2 διαστάσεις αλλά σύντομα, υποθέτω, και στις 3) πράγμα που ίσως επανανοηματοδοτεί κάποιες αξίες της κλασικής και της μοντέρνας Τέχνης. Ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι υπάρχει η κατεύθυνση της εννοιολογικής τέχνης που δεν ασχολείται και τόσο με την αρτιότητα του αποτελέσματος αλλά κυρίως με την ιδέα και τη διαδικασία παραγωγής ενός έργου.

    Σκόρπιες σκέψεις, πεταμένες κάπως άτακτα, προς προβληματισμό.

  9. 12 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 31, 2009 στο 10:23 πμ

    Το ‘κλεισε το Μπλογκ του Γιανναρα ο ιδιοκτητης του
    Μας βαρεθηκε με το δικιο του ο ανθρωπος
    στεναχωρεθηκα εχασα τους φιλους μου
    ευτυχως εσας ξερω που θα σας βρω

  10. Μαΐου 31, 2009 στο 11:49 πμ

    Αναρωτιέμαι τι έκανε τον ΧΓ να κλείσει το μπλογκ.
    Θα σταματήσει άραγε και την έντυπη επιφυλλιδογραφία; ποιος ξέρει;
    Βέβαια, εδώ που τα λέμε, ίσως να διαπίστωσε κι ο ίδιος ότι επαναλαμβανόταν διαρκώς. Δυο διαπιστώσεις σε αμέτρητες παραλλαγές : για όλα φταίει η επικράτηση της αριστερής ιδεολογίας (ναι, μιλούσε για την Ελλάδα) κάτι που άκουσα να το επαναλαμβάνει κι ο Άδωνις Γεωργιάδης προχθές και σε παγκόσμιο επίπεδο για όλα φταίει η νεωτερικότητα.
    Ίσως πάλι να μην του άρεσαν οι θαμώνες του μπλογκ του που, αν δεν κάνω λάθος, δεν μπήκε ποτέ σε διαδικασία διαλόγου μαζί τους. Ίσως γιατί τους θεώρησε κατώτερους από τον εαυτό του, ίσως γιατί την εκκλησία (που τόσο συχνά εγκωμίαζε ως θεσμό) την εννοούσε μόνο μεταξύ ομονοούντων εκκλησιαζομένων. Ποιος ξέρει.

    Για να είμαι ειλικρινής πιο πολύ από τις εμμονές του Χ.Γ θα μου λείψουν οι κουβέντες μας εκεί.

    Δον θα ήθελα μια χάρη, αν μπορείς. Στείλε μου, σε παρακαλώ, αν έχεις, κάποια διεύθυνση με ένα από τα ιστολόγια των «ανώνυμων». Έμπαινα εκεί μέσω των επιφυλλίδων και θεωρούσα ότι θα μπορούσα να τα βρίσκω πάντα έτσι. Αγνοώντας ότι τίποτα δεν είναι για πάντα.

  11. 14 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 31, 2009 στο 3:06 μμ

    Φιλε Κωστα δεν εχω διευθυνση των ανυνυμων ουτε του κανενα ουτε τιποτα δεν ξερω κι εγω πως να τους βρω Μονο το δικο σου ειχα αποθηκευσει και νατα τωρα.
    Ο Γιανναρας οντως μας αγνοουσε καποια στιγμη πηρε ιδιες από τα γραπτα μας οταν ομως αυτα αρχισαν να καταληγουν σε αυτο που σημερα συμβαινει γυρω μας, τοτε καταλαβε οτι ματαιωπονει. Εγω ως Δον Κιχωτης ανρουμαι να γινω ενα με τη βλακεια της αριστερας και οταν τη βρισκω την κτυπω οπως και το αντιστροφο με τη δεξια Δεν υπαρχει κομμα που να με εκφραζει Θα ψηφιζα τον Τρεμοπουλο αλλα το παραξυλωσε κι αυτος και θεωρω οτι θα αιδιασω με τον ευατο μου αν ταυτισω την οικολογια με την αντεθνικη ανοησια Οταν αρχισε να λεει για τα χωραφια που δίδονται στους ποντιους της Κομοτηνης και διαφορα αλλα περι της αναγκης του σκοπιανου πολιτη να μην συνδεεται με τον αλβανο και το σλαβο αλλα να νιωθει απευθειας απογονος του μεγαλεξανδρου κτυπωντας ταυτοχρονα τον Ελληνα και κοριδευοντας τον οταν λεει τα ιδια τοτε καταλαβα οτι με ανισσοροπους δεν τα βαζω Η βλακεια ειναι αητητη και ο Τρεμοπουλος επισης εγω ομως αποστασιοποιουμαι από αυτο Με τις ασυναρτησιες τους με σπρωχνει σε λυσεις απελπισιας και δεν θελω Μεχρι κηνυγους σκεφτηκα να ψηφισω

  12. 15 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 31, 2009 στο 3:28 μμ

    Φιλε Κωστα δεν μπορω να βρω τους ανωνυνους η κανεναν αλλον αν του εντοπισεις γραψε και σ εμενα

  13. 16 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 31, 2009 στο 3:46 μμ

    http://www.blogger.com/profile/11088137205449378551
    τους βρηκα στην προσωρινα αποθηκευμενη τελευταια σελιδα του διεγραμμενου μπλογκ

  14. 17 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 31, 2009 στο 4:18 μμ

    http://evenizelos.blogspot.com:80/

    Ο Βαγγελης εχει μπλογκ
    μηπως θελετε να του πειτε κατι , λεω τωρα εγω

    Επικοινωνησα και με αλλους θαμωνες του μπλογκ του Γιανναρα και αυτοι ψαχναν τους υπολοιπους

  15. Μαΐου 31, 2009 στο 8:07 μμ

    Ευχαριστώ πολύ Δον για τον κόπο και την ανταπόκριση.

  16. Μαΐου 31, 2009 στο 8:22 μμ

    Α, βρε Δον τι μού κανες με τα λινκ σου. Μπήκα από περιέργεια στο μπλογκ του Βενιζέλου.
    Τι μελαγχολία ρε παιδάκι μου!
    Τι υπερτροφικό ΕΓΩ ήταν αυτό;!
    Τόσο στεγνό πράγμα είχα να φάω από ένα βράδυ στη Νέα Σμύρνη που ένας φίλος, που το παίζει ψήστης, έκανε μπάρμπεκιου και οι μπριζόλες του ήταν σκέτη σόλα.

    Δε βαριέσαι…

  17. 21 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 31, 2009 στο 8:30 μμ

    ξερω κι αλλα αλλα δεν τολμω να πω
    Ξερω οτι δεν σεβαστηκε το νομο περι πνευματικης ιδιοκτησιας καπου καποτε

  18. Ιουνίου 2, 2009 στο 12:38 πμ

    Ωστε αλληλοσχολιαζόσασταν στο μπλογκ του Γιανναρά!!!
    Ούτε που μου πέρασε ποτέ απο το νου να κάνω τον κόπο να διαβάσω τι γράφει.
    Μάλλον όμως έχασα τα σχόλια.

    Υ.Γ. Λάθος ψήστες γνωρίζεις.
    Διότι πρέπει να ξέρεις πως στο συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο έχω και μεταπτυχιακό καθότι έχω δουλέψει ως ψήστης σε ταβέρνα (επι πλερωμή παρακαλώ)
    Πρέπει όμως να έχεις και λίγο καλιτεχνική φλέβα για να περάσεις απο τη ζωγραφική με κάρβουνο στο ψήσιμο με κάρβουνο και τανάπαλιν.

  19. Ιουνίου 2, 2009 στο 6:49 πμ

    Σύντεχνε,
    Αν εξαιρέσεις την καλλιεπή γλώσσα του Γιανναρά, κατά τ’ άλλα δεν έχασες και σπουδαία πράγματα.

    Ώστε και καρβουνοειδήμων ! (οι εκπλήξεις διαδέχονται η μία την άλλη)

  20. 25 Δον Κιχώτης
    Νοέμβριος 8, 2009 στο 11:01 μμ

    http://www.elfarolito.net/IMG/pdf/A33.pdf ενα αλλο ταγκο για τον Ανωνυμο

  21. 26 Δον Κιχώτης
    Νοέμβριος 8, 2009 στο 11:02 μμ

    http://art-monie.blogspot.com/2008/09/le-tango.html
    ενα Ταγκο για μενα που χαριζω στου φιλους οπως ο Κωστας


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 163,218 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Μαΐου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: