21
Μάι.
09

Η πιο Ωραία ζωγραφιά του κόσμου !

family

Η ζωγραφιά αυτή είναι της Ιωάννας (3,5) και είναι ένα οικογενειακό πορτραίτο. Διακρίνονται από αριστερά προς τα δεξιά:

Η μαμά Κατερίνα (που κρατάει μπαλόνι σε σχήμα καρδιάς)

η Ιωάννα (αυτοπροσωπογραφία με κοτσιδάκια στην οποία κρατάει μπαλόνι σε σχήμα φουσκόψαρου με αγκάθια),

κι ο μπαμπάς (με το παντελόνι και τις τσέπες που εξέχουν, κρατώντας επίσης μπαλόνι-καρδιά).

 

Τη θεωρώ όμως ως την πιο Ωραία ζωγραφιά του κόσμου για δύο λόγους:

1) Γιατί είμαι χαζομπαμπάς

2) Όπως ίσως παρατηρήσατε στην κοιλιά της Κατερίνας απεικονίζεται και το αγέννητο ακόμα αδερφάκι της Ιωάννας, το οποίο…κρατάει επίσης μπαλόνι !!!

 

ΥΓ. Το ερώτημα αν έχει νόημα να συνεχίζω να μουτζουρώνω χαρτιά και καμβάδες -όπως καταλαβαίνετε- θα με απασχολήσει επί μακρόν…

Advertisements

21 Responses to “Η πιο Ωραία ζωγραφιά του κόσμου !”


  1. 1 φαίδρα φις
    Μαΐου 21, 2009 στο 11:41 πμ

    τι γλυκό παιδί που έχετε χαζομπαμπά!

    τι αφάνταστα συγκινητική ζωγραφιά!

    όλη μου την αγάπη τη στέλνω στο Ιωαννάκι
    με ζεστή αγκαλιά και φιλιά ρουφηχτά

    Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα!
    έτσι σαν τη ζωγραφιά!

    να έρθει το καινούριο μωράκι
    με υγεία δύναμη χαρά αγάπη και τύχη
    να το αγκαλιάζουν!

  2. Μαΐου 21, 2009 στο 12:19 μμ

    Αγαπημένη μου,
    ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου (που έλεγε κι ο μακαρίτης – μόνο που εγώ το εννοώ).

    Τα δέοντα σας τα έστειλα στο προηγούμενο σχόλιο -στο «κόκκινο ερωτικό»- άσε που ‘δούλεψα’ και για τον ΣΜ.

  3. 3 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 21, 2009 στο 2:55 μμ

    Χρονια Πολλα Κωστα
    ευχομαι πολλες ζωγραφιες και από το μικρο που θα δει τον κοσμο σε λιγο
    Τα παμπερς μπορει να τα χρειαστεις σε λιγο και ‘συ η πολλη χαρα εχει και συνεπειες τετοιες ξερεις.
    Κωστα τη ζωγραφια αυτη να τη βαλεις σε μπλουζακι ασπρο και να κυκλοφορεις εγω εχω αρχειο και μερικες τις σκαναρισα

  4. 4 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 21, 2009 στο 3:03 μμ

    Η πιο ωραια ζωγραφια του κοσμου

    Χερακια τρυφερα
    μολυβια χαρωπα
    τον κοσμο αγκαλιαζουν

    Ματακια ζωηρα
    με χρωματα χαρτια
    αγαπη σου χαριζουν

    Ο κοσμος ειν γι αυτα
    ουρανια τοξα και φιλια
    σε τρυφερη αγκαλια

    πως θαθελα να μεινουν
    τα παντα στη ματια
    μια αθωα ζωγραφια

    ποτε να μην μαυρισουν
    οι παιδικοι ουρανοι
    ναναι γεματοι ηλιο
    γι αγαπη στη ζωη

  5. Μαΐου 21, 2009 στο 7:22 μμ

    Δον μου,
    σ’ ευχαριστώ και για τις ευχές σου
    και για την ευαισθησία σου
    που μοιράζεσαι μαζί μας αφειδώς.

    (Να σου εκφράσω κι από δω τη συμπαράστασή μου
    σχετικά με τον φίλο σου τον Κώστα. Θα πρέπει να
    ήταν πολύ τυχερός για να έχει φίλους σαν και σένα)

  6. 6 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 21, 2009 στο 7:39 μμ

    Κωστα μου σ ευχαριστω και οντως η ομορφη ζωγραφια της μικρης με συγκινησε
    Οι παιδαγωγοι μπορουν και διαβαζουν αυτες τις ζωγραφιες και ξερουν αν η οικογενεια ειναι υγιης εγω βλεπω οτι εχετε πολλη αρμονια η μικρη το εκφραζει
    Πριν από λιογ ελαβα κι εγω μια χρωματιστη ζωγραφια πό τη μεγαλη μου κορη με ουρανια τοξα σπιτακια και καρδουλες και φυσικα αυτη αναμεσα σε ολα αυτα τα χρωματα

  7. Μαΐου 21, 2009 στο 8:28 μμ

    Δον μου,
    η παιδικότητα είναι το μόνο μαγικό πράγμα που παραδέχομαι, ίσως ακριβώς γιατί δεν είναι μαγικό. Θέλω να πω ότι το παιδικό βλέμμα (η πρόσληψη της πραγματικότητας μέσα από τα παιδικά μάτια) είναι τόσο ειλικρινής, τόσο αθώα και τόσο ανόθευτη που υπενθυμίζει σε μας (τους μεγαλύτερους) ότι ο κόσμος δεν έχει ανάγκη από τίποτα για να είναι υπέροχος. Είναι από μόνος του, φτάνει να μπορούμε να το δούμε. Και τα παιδιά μπορούνε. Μακάρι να μπορούμε κι εμείς που και που.

    Απ’ ότι καταλαβαίνω, έχεις δυο κόρες;
    Να τις χαίρεσαι και να χαίρεσαι τις στιγμές σου μαζί τους.

  8. Μαΐου 22, 2009 στο 4:24 μμ

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
    (και κατόπιν…)
    Και ναι πράγματι ωραία η ζωγραφιά.
    Με προβλημάτισε μόνο η λεπτομέρεια με τις τσέπες!!!
    Δεδομένου πως απο μικρό (εν προκειμένω), μαθαίνεις την αλήθεια, προβληματίζμομαι ακόμα περισσότερο.

  9. 9 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 22, 2009 στο 4:36 μμ

    Αλεξανδρε πολλοι τις ειδαν τις τσεπες μονο εσυ το σχολιασες

  10. 10 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 22, 2009 στο 6:00 μμ

    Βεβαια η μικρη μεσα στο πνευμα της εποχης ειναι Δειχνει τις αδειες τσεπες του μπαμπα που μαλλον επικαλειται αυτο το επιχειρημα συχνα για να γλιτωσει από τις ευρωβορες αγορες των ποικιλων Μπαρμπι

  11. Μαΐου 22, 2009 στο 7:21 μμ

    Και να κάθομαι εγώ τώρα, φιλόσοφος άνθρωπος, να εξηγώ τα αυτονόητα (και σε ένα παιδί 3,5 ετών). Αλλά τι να κάνω;
    Οι τσέπες, λοιπόν, μοιάζουν άδειες σε μας (τους ημερολογιακά τουλάχιστον μεγαλύτερους) διότι έχουμε παραστάσεις από ταινίες, γελοιογραφίες κτλ. όπου ο άφραγκος συμβολίζεται με τις τσέπες άδειες και έξω από το παντελόνι. Στο πρωτογενές βλέμμα όμως ενός παιδιού, οι τσέπες στο παντελόνι πρώτον το ξεχωρίζουν από τα φορέματα εκείνης και της μαμάς της (που δεν έχουν τσέπες) και δεύτερον είναι φουσκωμένες (όχι από λεφτά, αλλά από διάφορα πράγματα που βάζω μέσα: πακέτα τσιγάρων, κινητό, πορτοφόλι κτλ.). Επίσης το παντελόνι μου φουσκώνει διαφορετικά από κάποια φόρμα της μαμάς στην ευρύτερη (κοντινή όμως) περιοχή το οποίο πιθανώς να μην έχει διαφύγει της προσοχής της. Στο φούσκωμα των τσεπών συνηγορεί κι άλλο ένα δεδομένο (που δε θα μπορούσατε να γνωρίζετε όμως): όταν ζωγραφίζει τον εαυτό της με φουσκωμένα μάγουλα (μαγούλες, τις λέει), ζωγραφίζει ένα κανονικό πρόσωπο και έξω από αυτό -κολλητά με τα μάγουλα- κάνει δυο κύκλους όμοιους με αυτούς των τσεπών στη ζωγραφιά.

    Εμένα, ως προς τις τσέπες, με προβλημάτισε το εξής: Αν δείτε τα μάτια τα δικά της και τα δικά μου είναι τελείες ενώ της μαμάς είναι κύκλοι (το ίδιο και με τις μύτες). Αναρωτήθηκα λοιπόν αν μπορώ να συνδέσω τη διαφορετική απεικόνιση των ματιών -κυρίως- της μαμάς με τις τσέπες μου. Διάφορες σκέψεις εννοιολογικής ερμηνείας πέρασαν από το μυαλό μου οι οποίες δεν είναι της παρούσης.

    ΥΓ. Το ότι είμαι ένας φτωχός πλην τίμιος καλλιτέχνης, δεν το κρύβω. Αλλά μήπως παρόμοια δεν ήταν και η μοίρα του καλού συναδέλφου Βικέντιου;

  12. 12 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 22, 2009 στο 7:57 μμ

    Φιλε Κωστα το εξελιξες το πραγμα δεν μπορω να πω
    Τις λεπτομερειες αυτες θα τις δω
    Τους συνειρμους της μικρης ( ματια μαμας τσεπες μπαμπα) δεν τους πιανω
    Ομως φτωχος και τιμιος Ιπποτης κι εγω και το ετερον ημυσι μου και φυσικα ετσι αντιμετωπιζουμε τα τεκνα μας με συνεχη υπενθυμιση της οικονομικης δυσπραγιας αλλα και για το λογο οτι πρεπει να μαθουν να μην καταναλωνουν σαν τρελα

  13. Μαΐου 22, 2009 στο 8:11 μμ

    Δον μου,
    οι συνειρμοί είναι δικοί μου, όχι της Ιωάννας. Αυτοί για τους οποίους γράφω δηλαδή στο προηγούμενο σχόλιο. Όπως έλεγα πριν λίγο καιρό και στον Αλέξανδρο σε μια παρόμοια κουβέντα το τι θέλει να πει ο ποιητής μπορεί να είναι εντελώς αντίθετο (αντιδιαμετρικά καμιά φορά) με αυτό που θέλει να δει ο θεατής.

    Πάντως το θέμα που βάζεις είναι τεράστιο και πραγματικά με απασχολεί μονίμως. Το πώς δηλαδή θα διαφυλάξω την Ιωάννα από τη μεταδοτική μανία του υπερκαταναλωτισμού. Ίσως μόνο το παράδειγμα (το δικό μου και του νόμιμου έτερου ημίσεως μου) να μην αρκεί αφού αναγκαστικά έρχεται σε επαφή (και καλώς έρχεται) και με άλλους ανθρώπους ή μέσα (τηλεόραση, ας πούμε). Πάντως η προσπάθεια από την πλευρά της οικογένειας πρέπει να είναι μόνιμη και η αντίσταση (θα τα πάρει τώρα ο Αλέξανδρος -για τη λέξη) σθεναρή.

  14. 15 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 23, 2009 στο 8:59 πμ

    Ποια η διαφορα οταν η πραγματικοτητα μοιαζει σουρεαλιστικη;

  15. Μαΐου 23, 2009 στο 10:24 πμ

    Η πραγματικότητα, για όσουν ζουν σ’ αυτή, μπορεί μόνο να μοιάζει σουρεαλιστική. Αλλά δεν είναι.

    Η βαρβαρότητα όμως μπορεί και να είναι σοσιαλιστική, πέραν του ότι μάλλον είναι συνώνυμη του καπιταλισμού και σίγουρα του ιμπεριαλισμού.

  16. Μαΐου 24, 2009 στο 1:45 πμ

    Χμμμ….
    Τα λίγα λόγια ζάχαρη και τα καθόλου μέλι!

  17. Μαΐου 24, 2009 στο 8:24 πμ

    Τα λίγα λόγια ζάχαρη
    και τα καθόλου μέλι
    Αγγελικούλα κρύο νερό
    που πίνει η αγέλη

    (Μιας και περί σουρεαλισμού η κουβέντα)

  18. 19 ανωνυμος
    Φεβρουαρίου 25, 2010 στο 8:31 μμ

    μου αρεσε δεν θα το πω αλλα το σημαντικο ειναι οτι το παιδακι ειναι ακομα 3ετων και ξερει να ζωγραφιζει και εγω το συνχερω μπραβο σου ιωαννα !!!!!!!!!!!!!

  19. 20 ντονα σακης
    Μαρτίου 14, 2015 στο 8:42 πμ

    μας δουλεβετε ρε μ@λ@κες


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,885 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Μαΐου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: