06
Απρ.
09

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΕΛΝΤΕΚΟΣ

Στην γκαλερί Skoufa 4 εξέθεσε δουλειά του ο Παναγιώτης Μπελντέκος. Η έκθεση έχει μάλλον «κατέβει» και όσοι δεν την είδατε σταθήκατε άτυχοι.

 

Μεγάλα τελάρα γέμισαν τους τοίχους της γκαλερί. Ο Μπελντέκος ορίζει τον χώρο (του κάθε έργου) στο όριο μεταξύ σαφούς και ασαφούς. Γκριζογάλαζες και γκριζοπράσινες βίαιες χειρονομίες (σχεδόν εξπρεσιονιστικές) «χτίζουν» αινιγματικά εσωτερικά. Στο «κέντρο βάρους» του κάθε δωματίου (αν μπορούμε να πούμε κάτι τέτοιο) τοποθετεί το μοντέλο του (καμιά φορά 2 μοντέλα με σχέση μάνας-κόρης). Πιο σαφείς οι φιγούρες του, χωρίς όμως να εγκαταλείπει τη χειρονομιακή έκφραση (απλά την πειθαρχεί κάπως), είναι σαφώς αναγνωρίσιμες και επαναλαμβανόμενες. Πότε ντυμένες, πότε γυμνές, πότε ημίγυμνες, σπάνια κοιτούν το ζωγράφο (ή τον θεατή αν προτιμάτε) αφού συνήθως έχουν κατεβασμένο βλέμμα που περιγραφικά θα λέγαμε ότι κοιτά κάπου έξω από τον πίνακα, προσπαθώντας όμως να το ψυχογραφήσουμε μάλλον είναι «στραμμένο» προς τα μέσα, προς τον εαυτό. Κι ίσως αυτή η κάπως συγκεχυμένη εικόνα για τον εαυτό να είναι κι αυτή που ο ζωγράφος αποδίδει με την ασάφεια του περιβάλλοντος χώρου.

Μια νοητή ατέρμονη σπείρα που ξεκινάει απ’ έξω για να περάσει από τη μορφή και να καταλήξει στο βάθος της ύπαρξης (ή στην ουσία της σχέσης – στα διπλά πορτραίτα) που όμως αυτό το βάθος δεν είναι παρά ό,τι απεικονίζεται έξω από τη μορφή. Και πάλι από την αρχή, ξανά και ξανά. Αυτή θα μπορούσε να είναι η «ιδεολογική γραμμή» των έργων του Μπελντέκου.

Βέβαια, όπως συμβαίνει συνήθως στα ψυχογραφικά πορτραίτα, το ψυχογράφημα δεν είναι αυτο-ψυχογράφημα του ίδιου του μοντέλου αλλά εκείνο που διενεργεί ο καλλιτέχνης για λογαριασμό του απεικονιζόμενου προσώπου. Αυτή δηλαδή είναι η εικόνα που εισπράττει ο ζωγράφος διυλισμένη διπλά μέσα από τα μάτια του μοντέλου αρχικά και τα δικά του έπειτα. Για να το εκφράσω πιο απλά (γιατί κι εγώ μπερδεύτηκα): Το πρόσωπο έχει μια εικόνα του εαυτού του, η οποία υπόκειται στον υποκειμενισμό της κρίσης του (καθόλου απαραίτητο δεν είναι να έχουμε αντικειμενική εικόνα του εαυτού μας – ίσα ίσα…). Ο ζωγράφος, απ’ την πλευρά του, έχει μια εικόνα του μοντέλου αλλά και της ψυχικής του κατάστασης που υπόκειται πρώτον στον υποκειμενισμό της δικής του κρίσης (του ζωγράφου) και δεύτερον  στην (αυθέραιτη; ) ερμηνεία των εκδηλώσεων κι εκφράσεων του μοντέλου οι οποίες μπορεί να είναι είτε εσκεμμένα παραπλανητικές (η εικόνα που θέλουμε να έχουν οι άλλοι για μας), είτε ειλικρινείς. Αυτό που αποτυπώνεται στον καμβά είναι το αποτέλεσμα όλων αυτών των διαθλάσεων.

Κι εδώ υπεισέρχεται ο θεατής∙ το βλέμμα του δηλαδή, άλλος ένας υποκειμενισμός. Δεδομένου ότι ο θεατής δεν γνωρίζει (κατά κανόνα) ούτε τον ζωγράφο ούτε, πολύ περισσότερο, το μοντέλο δεν βλέπει όσα η πρόθεση του ζωγράφου ήταν να αποτυπώσει αλλά επανερμηνεύει πράγματα (πρόσωπα και καταστάσεις) που υπήρχαν ήδη «μέσα» του πριν καν δει την έκθεση. Οπότε παρόλο που τα έργα είναι εκεί κρεμασμένα στους τοίχους της αίθουσας αναλλοίωτα κάθε ξεχωριστός θεατής απολαμβάνει μια διαφορετική έκθεση.

Όλες αυτές τις διαθλάσεις, σ’ έναν  λαβύρινθο με παραμορφωτικούς (ή διορθωτικούς) καθρέφτες/φακούς, νομίζω ότι επιχείρησε με εκφραστικότητα κι ευαισθησία να αποδώσει ο Π.Μπελντέκος∙ επιτυχώς.

Advertisements

8 Responses to “ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΕΛΝΤΕΚΟΣ”


  1. Απρίλιος 7, 2009 στο 12:48 πμ

    Ενδιαφέροντα.
    Και οι τρεις πίνακες.
    Σκεφτόμουν βλέποντάς τους » τι θέλει να πει ο καλλιτέχνης;»
    ή αν απροτιμάς » τι βλέπω στο έργω του καλλιτέχνη»
    Δεν απαντώ στο ερώτημα αλλά ξέρω σίγουρα τι ΔΕΝ βλέπω ή τι ΔΕΝ Μ΄ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ να δω.
    Δεν μ΄ενδιαφέρει να δω την ικανότητα του ζωγράφου στην απεικόνιση των ανθρώπινων μορφών.
    Ειναι αυτό που έγραφα σε προηγούμενο σχόλιο περί «δείχνω» και «περιγράφω»
    Ο ζωγράφος εδώ προφανώς(;) θέλει να δείξει κάτι. Περιγράφοντας όμως το μοντέλο τόσο ρεαλιστικά, νομίζω πως σε αποπροσανατολίζει.
    Εκτός κι αν μου διαφεύγει κάτι. Εκτός κι αν έγινε συνειδητά αυτή η μίξη και δεν έχω αντιληφθει το νόημά της.
    Μπορεί να είναι και παιχνίδι του ζωγράφου και κακώς σπαζοκεφαλιάζουμε.
    «the answer my friend
    iς blowing in the wind»

    Ναι , η απάντηση στον αέρα κλπ, κλπ…
    Κι άντε να την βρεις.
    Την γυρεύω κι εγώ την απάντηση και μόλις τη βρω ξέρεις τι θα της πω;
    «Πες μου μωρή!
    Πες μου!
    Ποια ήταν η ερώτηση;»

  2. Απρίλιος 7, 2009 στο 1:21 μμ

    Κι άμα σου απαντήσει…σφύρα μου. Η γραμματική ποτέ (η σχεδόν ποτέ) δεν κάνει λάθη. Οπότε καταλαβαίνεις τι απάντηση θα πάρεις αν ρωτήσεις κάτι θηλυκού γένους (την απάντηση) για κάτι άλλο επίσης θηλυκού γένους (την ερώτηση).
    Αν πάρεις απάντηση και δεν πάρεις κανένα στήριγμα εκεί που το πήρε κι ο κοιμώμενος θαμώνας του γνωστού μπαρ.

    Νομίζω ότι ο Μπελντέκος επίτηδες δημιουργεί το κοντράστ ανάμεσα στο συγκεχυμένο περιβάλλον (που όμως ίσως να είναι και ο ψυχισμός του μοντέλου του) και στο τόσο συγκεκριμένο μοντέλο. Υποθέτω ότι αυτό που κυρίως προσπαθεί να αποδώσει συνοψίζεται στη φράση : «αυτό που βλέπουμε δεν είναι αυτό που βλέπουμε κι ας φαίνεται με τόση σαφήνεια».

    Καλά, μπορεί να κάνω και λάθος. Θα διαβάσω σήμερα και τα 2 εισαγωγικά σημειώματα του καταλόγου και αν φωτίσουν περισσότερο την κατάσταση θα σε ενημερώσω.

  3. Απρίλιος 8, 2009 στο 12:36 πμ

    Η φράση σου «αυτό που βλέπουμε δεν είναι αυτό που βλέπουμε κι ας φαίνεται με τόση σαφήνεια».
    ίσως είναι μια απάντηση στην απορία μου.
    Δεν είναι όμως ώρα για σοβαρές συζητήσεις.
    τουμόροου

  4. 4 savvas
    Σεπτεμβρίου 20, 2009 στο 4:15 πμ

    O mpelntekos itan daskalos mou kai to mono pou mporo na po se osous exoun erotiseis kai apories kai psaxnoun apantiseis, den tha sas tis dosei enas pinakas. min perimenete apo enan kallitexni na sas dosei apantiseis. o kallitexnis sixna thetei tis erotiseis. etsi apla. opoios exei mia apantisi tin anazitaei mesa tou. oso gia tin realistiki apeikonisi tou montelou pou diabasa ligo prin, o Mpelntekos exei apistefti eikanotita na katastrefei ena prosopo kai na to dimiourgei ksana apo tin arxi kai apo mnimis teleios AFAIRETIKA kai oxi Realistika.
    Kali sinexeia se olous kai elpizo na pirate mia apantisi sto erotima ti thelei na pei o kallitexnis.

  5. Σεπτεμβρίου 20, 2009 στο 9:48 πμ

    καλημέρα Σάββα και καλώς ήλθες από τα λημέρια μας.

    Το «αφαιρετικά», να το δεχτώ αν μάλιστα έβαζες και το «κάπως» μπροστά: κάπως αφαιρετικά.

    Αλλά αν επιμένεις για το «τελείως αφαιρετικά» τότε μάλλον διαφωνούμε ως προς τον ορισμό της έννοιας της αφαίρεσης στην Τέχνη. Το «όχι ρεαλιστικά» (δηλαδή το ότι η μορφή που βλέπει ο θεατής δεν έχει -ενδεχομένως- σχέση με την εικόνα μια φωτογραφίας του μοντέλου) δεν έχει σχέση με το «τελείως αφαιρετικά. Στο κάτω-κάτω τον θεατή (που κατά τεκμήριο ΔΕΝ γνωρίζει στην πραγματικότητα το μοντέλο) δεν τον νοιάζει κιόλας η πιστή αναπαράσταση του μοντέλου. Τι έτσι, τι αλλιώς;
    Πάντως την απεικόνιση των μοντέλων αφαιρετική δεν τη λες με τίποτα.

    Κατά τα υπόλοιπα που λες νομίζω ότι κι ο Αλέξανδρος κι εγώ συμφωνούμε μαζί σου, περί του «τι βλεπει ο θεατής.

    Τυχερός είσαι που είχες για δάσκαλο έναν τόσο καλό ζωγράφο και ωραίο καλλιτέχνη.

  6. 6 tzeni
    Μαΐου 15, 2010 στο 7:21 μμ

    Τεράστιος δάσκαλος. Και ακόμη μεγαλύτερος «τεχνίτης». Μακάρι να είχαν όλοι οι «σύγχρονοι καλλιτέχνες» έστω τη μισή απο την τεχνική και την προσωπικότητά του.

  7. Μαΐου 17, 2010 στο 8:57 πμ

    Τζένη, δεν είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω ως προσωπικότητα, μόνο να εικάσω μπορώ γι αυτό μέσω των έργων του. Αλλά μου φαίνεται πως έχεις δίκιο (θα το έχεις καταλάβει δηλαδή κι από το κείμενο και τα σχόλια)

  8. 8 mihalis
    Ιουνίου 15, 2010 στο 4:45 μμ

    ‘Τεράστιος δάσκαλος. Και ακόμη μεγαλύτερος “τεχνίτης”.’

    Ayth einai h apanths mallon 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,885 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Απρίλιος 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: