21
Μαρ.
09

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ

Στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών εκθέτει ο Φίλιππος Θεοδωρίδης (THEODORIDES) δουλειά του με τίτλο «Early Night Tales» έως την 28 Μαρτίου 2009.

 

Ο γενικός τίτλος της έκθεσης, οι τίτλοι των έργων καθώς και η υπογραφή του καλλιτέχνη σε κάθε έργο ήταν στα αγγλικά και με προκαλούσαν να γράψω διάφορες κομπλεξικές κακιούλες (από μέρους μου) μέχρι που στην ιστοσελίδα της γκαλερί είδα ότι το παιδί έχει κάνει και σπουδές στο Λονδίνο (εκτός της ΑΣΚΤ) οπότε συνειδητοποίησα το λάθος μου (ότι θα ασχολιόμουν με εντελώς λάθος πράγματα) κι έτσι δεν τις γράφω. (Ουφ, εξομολογήθηκα κι αυτή την Σαρακοστή).

 

Διάβασα επίσης στο ολιγόλογο κείμενο της παραπάνω σελίδας ότι είχε ως καθηγητή τον Γιάννη Ψυχοπαίδη, κάτι που κάνει μπαμ μιας και θα μπορούσαμε να πούμε ότι πάει το πρώιμο έργο του δασκάλου του προς μια κατεύθυνση διαφορετική, πιο χρωματιστή.

Πως ζωγραφίζει ο Θεοδωρίδης; Θα γίνω για λίγο Σέρλοκ Χολμς και θα προσπαθήσω να ανιχνεύσω την τεχνική του βλέποντας μόνο τα έργα, μιας και δεν έχω άλλες πληροφορίες∙ οπότε μπορεί και να πέσω λίγο (ή περισσότερο έξω). Σε ακατέργαστο καμβά (συνήθως αλλά και με λευκό υπόστρωμα σε μερικά έργα) ξεπατικώνει τις βασικές του μορφές από μεγεθύνσεις ψηφιακών εκτυπώσεων (τα ίχνη των πίξελ είναι σχεδόν ορατά). Ίσως με ένα φίλτρο του photoshop (stamp; ) αλλά ίσως και με χειρονακτική επέμβαση οι φιγούρες δεν είναι παρά μόνο οι σκιές μιας έντονης έκθεσης (μέχρι εδώ είναι που ακολουθεί τα πρώιμα βήματα του Ψυχοπαίδη). Έπειτα με ακρυλικά χρώματα γεμίζει χώρους κατά βούληση. Είτε με σταθερά πλακάτα ζωηρά χρώματα είτε με πάρα πολύ αραιή μπογιά που φτάνει στα όρια της αίσθησης που δίνει η ακουαρέλα. Κάποιες φορές αφήνει και τα σταξίματα (τρεξίματα) της μπογιάς ως έτρεξαν.

Ο Φ.Θ. δεν πολυνοιάζεται (αυτή είναι η αίσθηση, αλλά μάλλον πρόκειται για κατακτημένη τεχνική) για τα όρια που δημιουργούν οι ξεπατικωμένες φιγούρες του όταν βάζει χρώμα στον καμβά του κι αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο των έργων του. Είχα την αίσθηση δηλαδή ότι πέρα από τους κάπως αφελείς τίτλους (που έδιναν νόημα σε κάθε σύμπλεγμα μορφών και χρωμάτων)  η ουσία των έργων του και η νοηματική γραμμή που τα συνέδεε ήταν η άμιλλα (ο ανταγωνισμός;) μεταξύ σχεδίου και χρώματος όπου αλλού -καλώς- συνέπιπταν ώστε το αποτέλεσμα να δείχνει αυτό που θα περιμέναμε κι αλλού όχι οπότε το αποτέλεσμα ήταν απροσδόκητο∙ πάλι καλώς μη σας πω καλύτερα ακόμη.

 

Παράξενη επίδραση: όσο ήμουν στην αίθουσα και κοίταζα τα έργα τα συναισθήματά μου (εκ των έργων αγαπημένη μου, όχι για σένα) ήταν μάλλον αδιάφορα, ουδέτερα. Περπατώντας όμως στους δρόμους της πόλης, φεύγοντας, ο κόσμος του Θεοδωρίδη ξαναγυρνούσε στο μυαλό μου όλο και πιο έντονος, οικείος και αιχμηρός μαζί. Τόσο που ελπίζω να βρω χρόνο να ξαναπάω, αν κι η έκθεση τελειώνει το ερχόμενο Σάββατο.

 

ΥΓ. Μα τι τους ήθελε τους τίτλους σε αυτά τα έργα;

 

 

Advertisements

5 Responses to “ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ”


  1. Μαρτίου 24, 2009 στο 2:23 πμ

    Η τέχνη που κραυγάζει δεν είναι τέχνη.
    Αυτή είναι μεγάλη κουβέντα και μπορεί να παίρνει η μπάλα κι εμένα αλλά μ΄ενόχλησαν πολύ τα γράμματα που έλεγαν κάτι.
    Όταν στις αρχές του αιώνα – του 20ού – πρωτόβαλαν γράμματα σε κολλάζ είχαν ξεκαθαρίσει ένα πράγμα οι καλλιτέχνες.
    «τα γράμματα στο έργο εξυπηρετούν εικαστικούς σκοπούς»
    Δεν τα βάζουμε γι΄αυτό που λένε αλλά για το σχήμα το χρώμα και γενικά την αισθητική τους μέσα στον πίνακα.
    Θα μου πεις αλλάζουν ο εποχές . αλλάζουν και οι απόψεις.
    Σύμφωνοι. Εγώ όμως είμαι λάτρης της αρχικής αυτής θεώρησης για τα γράμματα.
    Ίσως αυτό να οφείλεται και στις δέκάδες ταμπέλες που έχω ζωγραφίσει.
    Τέλος πάντων
    Δεν μ΄αρέσει ο Θεοδωρίδης

  2. Μαρτίου 24, 2009 στο 2:26 πμ

    Υ.Γ. Η DaliKa σου – που είναι έργο συγκρίσιμο με του Θ. – είναι σκάλες ανώτερη.

  3. Μαρτίου 24, 2009 στο 1:39 μμ

    Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω καταλήξει κι εγώ αν μου αρέσει ή όχι ο Θεοδωρίδης∙ με την έννοια του αν επικοινωνώ μαζί του μέσα από τα έργα του ή όχι. Ή έστω αν επικοινώνησα με τον εαυτό μου ανακαλώντας τα (αν και, όπως έγραψα, υπήρξε μια διαδικασία αυτο-ανάκλησης και ίσως αυτό να σημαίνει κάτι, ίσως και όχι).

    Για τη χρησιμοποίηση των γραμμάτων να σου υπενθυμίσω ότι έχουν περάσει 100 χρόνια από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Από τότε, εκτός από τη φανέλα του Παναθηναϊκού που ήταν αρχικά ροζ – μα ροζ;;; – έχουν αλλάξει κι άλλα πράγματα. Κείμενα έχουν ενσωματωθεί σε έργα Τέχνης (ή αποτέλεσαν σε μεγέθυνση από μόνα τους έργα) ή έχουν χρησιμοποιηθεί σαν καμβάδες (επιστολές κτλ) όπου πάνω τους έχουν επιζωγραφίσει οι καλλιτέχνες κατά το δοκούν, τα γκράφιτι που εκτός από σχέδια συχνά περιλαμβάνουν και συνθήματα κτλ. Καταλαβαίνω ότι στην ηλικία σου είναι δύσκολο να αποδεχτείς κάποια νέα πράγματα (των μόλις 80 τελευταίων χρόνων) γι αυτό επιστρατεύω επιχειρήματα από τα αρχαία αγγεία ή από τις αγιογραφίες όπου οι λέξεις (ή οι φράσεις) μόνο διακοσμητικό ρόλο δεν έπαιζαν.

    Γράφεις ότι η τέχνη που κραυγάζει δεν είναι τέχνη. Και τι είναι;
    Η Γκουέρνικα κραυγάζει;
    Η «κραυγή» του Munch κραυγάζει;

    ΥΓ. Η DALI-ka είναι βαριά Τέχνη. Τριαξονική.

  4. 4 ElenaK
    Μαρτίου 26, 2009 στο 6:35 μμ

    Ενα σχόλιο μονο…
    Το να εισαι αποφοιτος καποιας ΑΣΚΤ (ειδικα του Λονδινου) και το να εχει γραψει ο Ψυχοπαιδης για τη δουλεια σου, ειναι αρκετα για να αξιολογηθει με πιο θετική ματιά;;;
    Ουτε και εμενα μου αρεσει η δουλεια του συναδερφου..
    Ωστοσο θα διαφωνσω με τον φιλο μου Αλεξανδρο.
    Στη συγχρονη εικαστικη εκφραση των τελευταιων δεκαετιων,το κειμενο χρησιμοποιετια ως ενα μεσο που θα μεταφερει συναισθηματα..καποιες φορες μονο του χωρις να την αισθητικη προσαρμογη του. Πλεον το εικαστικο εργο δεν ειναι η εικονα. Το εργο μπορει ν α ειναι η αισθηση που γεννιεται στους αποδεκτες του, οι αντιδρασεις του κ.α.

  5. Μαρτίου 26, 2009 στο 11:47 μμ

    Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων. Ο Θεοδωρίδης έχει τελειώσει την ΑΣΚΤ στην Αθήνα με καθηγητή τον Ψυχοπαίδη. Μετά πήγε και στο Λονδίνο. Δεν γνωρίζω αν ο Ψυχοπαίδης έχει γράψει και κάποιο κείμενο για τον μαθητή του. Αν ξέρεις εσύ, Έλενα, πληροφόρησέ μας.

    Το να είσαι απόφοιτος μιας Σχολής Καλών Τεχνών (έστω και Ανώτατης) προφανώς και δε σε κάνει καλλιτέχνη αυτομάτως. Πιθανότατα σε κάνει καλό τεχνίτη με την έννοια ότι έχεις την ευκαιρία να μάθεις τα «υλικά» από καλούς (κατά τεκμήριο) δασκάλους.

    Καλησπέρες.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,014 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Μαρτίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: