16
Δεκ.
08

Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΜΟΥ (μέχρι ν’ αλλάξει) ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ

Το να καις τράπεζες, είναι μια μορφή Τέχνης.

Το να καις μικρομάγαζα είναι πορνογραφία.

 

Το πρώτο έχει ιδεολογικά κίνητρα (άσχετα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μ’ αυτά).

Το δεύτερο απευθύνεται στα κατώτερα ένστικτα (αυτά που εν πάση περιπτώσει συνηθίσαμε να λέμε έτσι)  όσων, εδώ που τα λέμε, δεν έχουν κι ανώτερα.

 

Έτσι, απλά, αποδεικνύεται ότι άλλοι κάνουν το πρώτο και άλλοι το δεύτερο.

 

Περιττεύει, προφανώς, να αναφέρω με ποια πλευρά συντάσσομαι. 

 

ΥΓ. Με την κυρίως ειπείν πορνογραφία δεν έχω τίποτα. Το αναφέρω για δυο λόγους: Πρώτον γιατί ποτέ δεν άκουσα ένα επιχείρημα της προκοπής εναντίον της. Δεύτερον για να μην με περάσετε -εκ παραδρομής- για κανέναν πνευματικό άνθρωπο.

Advertisements

15 Responses to “Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΜΟΥ (μέχρι ν’ αλλάξει) ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ”


  1. Δεκέμβριος 16, 2008 στο 6:06 μμ

    Ωραίο θέμα!
    Παραφράζοντας τον Πιλαλί «τα κατώτερα ένστικτα μην τα υποτιμάς, αυτά σου δίνουν για να φας»
    Όλη η ιστορία της φιλοσοφίας είναι η προσπάθεια της διάνοιας, των «ανώτερων» ενστίκτων να κυριαρχίσει στα «κατώτερα» (πάθη, ανακλαστικές ενέργειες κλπ) Ή – σχηματικά – η προσπάθεια του κεφαλιού (του πάνω) να κυριαρχίσει στο στομάχι (και στο κάτω) . Πολλοί αμφισβητησαν αυτή την ιεράρχιση με το κεφάλι ως ανώτερο. Οι δειπνοσοφιστές ήταν οι πρώτοι.
    Όπως καταλαβαίνεις μιλώντας για ιεραρχημένα ένστικτα θα μπούμε σε μια κουβέντα που δεν θα βγάλει πουθενά.
    Έπειτα,
    Οι μικρο-μεγαλο-μεσαίοι ή δεν ξέρω τι άλλο μαγαζάτορες ούτε αθώοι είναι ούτε ανυπεράσπιστοι. Οι ευθύνες τους είναι τεράστιες όλ΄αυτά τα χρόνια στη συντήρηση και στο ξεχαρβάλωμα και σε ότι άλλο στοχεύει στα…κατώτερα ένσττικτα΄μιας κοινωνίας. Θερίζουν κι αυτοί τους καρπούς που – μαζί με άλλους – έσπειραν. Άσε που οι περισσότεροι θα αποζημιωθούν απο τις ασφαλιστικές.
    Τέλος,
    τη ζημιά που έγινε τις πρώτες 2-3 μέρες δεν είμαι σίγουρος αν μπορώ να την πω πολιτική ενέργεια. Μάλλον ως φυσικό φαινόμενο το βλέπω. Κάποιος άνοιξε τον ασκό του Αιόλου κι όποιον πάρει ο χάρος.
    Ιδού ένα παλιό τραγουδάκι του Άκη Πάνου που μέχρι πρότινος έλεγα πως μου πάει γάντι σε προσωπικό επίπεδο αλλά τώρα νομίζω πως ταιριάζει ακριβώς να περιγράψει το τι έγινε εκείνες τις μέρες.

    Μοιάζω με ένα καζάνι που βράζει, βράζει, βράζει
    Κι η ώρα πλησιάζει να γίνει το κακό
    Μοιάζω με ένα καζάνι που όπου να’ ναι σκάει
    Κάποιος θα την ε φάει έτσι στο ξαφνικό

    Μοιάζω με ένα καζάνι που έτσι και κρεπάρει
    Ο χάρος ποιόν θα πάρει , ποιος θα ΄ναι τυχερός
    Μοιάζω με ένα καζάνι, που έτσι και κρεπάρει
    Θα’ ν η ζημιά μεγάλη κι ο κρότος φοβερός.

    Μοιάζω με ένα καζάνι που το παραζεσταίνεις
    Και δε την προλαβαίνει έτσι κάνει μπουμ
    Μοιάζω με ένα καζάνι που θέλει πια ν΄ αδειάσει
    Και μη με λες καρντάση και μη με λες γιαβρούμ

    Τι κριτική λοιπόν να κάνεις γι ΄αυτό το μπαμ;
    Για το τι γίνεται τώρα με τις πορείες και τις καταλήψεις μπορείς να πεις κάποια πράγματα αλλά εκείνο το μπαμ, μόνο να το παρατηρήσεις μπορούσες – ή να ήσουν κι εσύ μέρος του φαινομένου.

    Υ.Γ Ούτε κι εγώ έχω τίποτα με την πορνογραφία, αν κι έχω μια ένσταση: Έχει παραφτηνίσει τα τελευταία χρόνια. Που΄ναι τα ωραία χρόνια της Εμμανουέλας και του…Καλιγούλα!!!
    Τώρα γυρίζουν Κούγια, Προκόπη, Φάνη, Γιωργάκη, Ευαγγελάτο, Τρέμη κλπ.
    Γκουζγκούνη που΄ναι ο φαλλός σου
    τον ζητάει ο λαός σου

    (το τελευταίο μου ξέφυγε, διότι εγώ – ως πνευματικός άνθρωπος – δεν πρέπει να λέω τέτοια)

  2. Δεκέμβριος 16, 2008 στο 9:12 μμ

    «Οι μικρο-μεγαλο-μεσαίοι ή δεν ξέρω τι άλλο μαγαζάτορες ούτε αθώοι είναι ούτε ανυπεράσπιστοι»,
    «…Θερίζουν κι αυτοί τους καρπούς που – ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ – έσπειραν.»

    Μένω σ’ αυτό το ‘μαζί με άλλους’.
    ΚΑΝΕΝΑΣ δεν είναι αθώος.
    Ούτε οι δημόσιοι υπάλληλοι του βολέματος (με τους ματωμένους όρχεις, εκ του επιμόνου ξυσίματος),

    Ούτε οι καθηγητές της παιδείας (μη χέσω…) ΚΑΙ της παραπαιδείας (εδώ, ας το κάνω…), αφού αυτοί ευθύνονται για τους αποχαυνωμένους πολίτες,

    Ούτε οι ιδιωτικοί υπάλληλοι κι οι εργάτες των 700 (ή όσων) ευρώ με την τυφλή εμπιστοσύνη τους στους κυβερνώντες (βλ. αποτελέσματα εκλογών),

    Ούτε οι πυρόπληκτοι της Ηλείας (ο δικομματισμός ανέβασε τα ποσοστά του ένα μήνα μετά τις φωτιές),

    Ούτε οι μικρομεσαίοι μαγαζάτορες που την είδαν κεφάλαιο και καπιταλιστές (τρομάρα τους!),

    Ούτε οι «««πνευματικοί»»» άνθρωποι που διαγκωνίζονται για μια θέση λέκτορα ή μια έδρα καθηγητή στις σχολές ή για μια επιχορήγηση ή που γλείφουν πατόκορφα τους καναλάρχες και τους εκδότες για ολίγη προσοδοφόρα δημοσιότητα,

    Ούτε, ούτε, ούτε…
    Ούτε κι εγώ που τώρα ιστορώ (που θα έγραφε κι ο Μ.Κατσαρός).
    ΚΑΝΕΝΑΣ.

    Όμως.
    Όμως μερικοί (που μάλλον είναι οι πολλοί) έχουν κάποια ελαφρυντικά. Που δεν τους καθιστούν αθώους αλλά ίσως λιγότερο ένοχους. Πώς να καταδικάσεις κάποιον που έχει πλαστεί (σαν ζυμαράκια οι παιδικές ψυχούλες πλάθονται και παίρνουν το σχήμα που τους δίνεις), γαλουχηθεί, διαμορφωθεί μέσα σε καθεστώς ΦΟΒΟΥ; Φόβου Θεού (εκκλησία), Φόβου αστυφύλακα (κράτος), Φόβου πατέρα (οικογένεια). Φόβος παντού κι από παντού.

    Όλη αυτή η ιστορία θα μπορούσε να περιγραφεί με την ανάλυση, τη διαπραγμάτευση, αυτού του φόβου: Κάποιοι (οι κυρίως ένοχοι), πονηροί και δόλιοι, εκμεταλλεύονται αυτόν το φόβο: γίνονται παπάδες, αστυνομικοί, πολιτικοί (πατέρες του έθνους) και συμπαρομαρτούντες (δημοσιογράφοι, δημοσκόποι, δικαστές, δικηγόροι,τραπεζίτες τοκογλύφοι κτλ.) . Κάποιοι υποτάσσονται στον φόβο: αυτοί είναι οι περισσότεροι και είναι και οι παθητικοί ένοχοι. Κάποιοι (λίγοι, πολύ λίγοι δυστυχώς) τέλος νικούν τον φόβο τους, σπάνε τη φόρμα τους και τα σπάνε. Αυτοί δεν είναι αθώοι. Είναι λιγότερο ένοχοι, μιας και συγκινούνται και δραστηριοποιούνται με αφορμές (όπως η δολοφονία του Αλέξανδρου) κι όχι καθημερινά, λες και τα θύματα των ναρκωτικών (π.χ) είναι λιγότερο παιδιά από τον Αλέξανδρο.

    Ωστόσο, επιμένω. Πίσω από το σπάσιμο μιας τράπεζας μπορώ να φανταστώ έναν ιδεολόγο. Πίσω από το σπάσιμο μια μικρής ή μεσαίας επιχείρησης δεν μπορώ. Για τον εξής απλό λόγο: Πώς να σχηματοποιήσω (στο μυαλό μου) έναν ιδεολόγο που σαν πρώτη επαναστατική πράξη επιλέγει να βγάλει στην ανεργία ανθρώπους (συνανθρώπους, «μικρούς» και φοβισμένους έστω) βιοπαλαιστές; Θα είχε νόημα, ίσως, η πράξη του αν με αυτή τους έβγαζε κι αυτούς στο δρόμο, τους αφύπνιζε. Δυστυχώς όμως το μόνο που καταφέρνει είναι να τους στρέφει εναντίον του και να τους σπρώχνει βαθύτερα στην αγκαλιά του παπά, του αστυφύλακα, του βουλευτή. Το τεκμήριο της βλακείας δεν το αναγνωρίζω ούτε στους ιδεολόγους, ούτε στους προβοκάτορες. Άρα οι πρώτοι ξέρουν γιατί να μην το κάνουν ενώ οι δεύτεροι γιατί να το κάνουν.

    ΥΓ. Έλεος!!! σεβάσου το γεγονός ότι δηλώνω (εντελώς αυθαίρετα) ζωγράφος που σημαίνει ότι, εκτός των άλλων κακών, έχω υποτίθεται μορφοπλαστική φαντασία. Η παράθεση των ονομάτων που ανέφερες δίπλα στην (αθώα) λέξη πορνογραφία με οδήγησαν, πριν γράψω το σχόλιο, στην τουαλέτα. Κάπου έπρεπε να ξεράσω. Πάντως έπλυνα τα χέρια μου πριν πληκτρολογήσω. Αλλά, εδώ που τα λέμε…πόσο δίκιο έχεις!

  3. Δεκέμβριος 16, 2008 στο 9:45 μμ

    Κατ΄αρχήν αυτοί που σπάγγανε ήτανε πιτσιρικάδες.
    Κατά δεύτερο δε νομίζω πως κάναν -και ίσω κι αυτοί δεν το νομίζουν – επαναστατική πράξη.
    Αυτό που έγινε ήταν μια εξέγερση.
    Γιατί δεν δέχεσαι το φυσικό φαινόμενο. Αν ρωτήσεις τώρα πολλούς απ΄αυτούς ίσως και να΄χουν μετανοιώσει.
    Δεν ήταν κάτι προγραμματισμένο.
    Για ποιούς ιδεολόγους μιλάμε; Εδώ έχουμε έφηβους που φτύνουν κατάμουτρα τον κόσμο των μεγάλων και τους τον σπάνε. Θα ήθελαν να φέρουν τα πάνω κάτω αν μπορούσαν. Έτσι χωρίς ιδεολογίες, για τον απλό λόγο ότι ο κόσμος όπως τον έχουν γνωρίσει εως τώρα και το μέλλον τους μέσα σ΄αυτο, δεν είναι κάτι που φαίνεται ν΄αξίζει τον κόπο.
    Εμείς τους δημιουργήσαμε αυτόν το θυμό.
    Πολύ καιρό τώρα ήθελαν να το κάνουν αυτό. Πάντα θα έλεγα.
    Με αυτόν τον φόνο τους δόθηκε μια καλή ευκαιρία και ξεσπάσανε αγανακτισμένοι.
    Μη μου πεις πως δεν φταίμε που έχουν αυτή την αγανάκτηση;

  4. Δεκέμβριος 16, 2008 στο 9:48 μμ

    Υ.Γ. Αν οδηγούνταν στην τουαλέτα κι όσοι ανοίγουν – αν τις έχουν κλείσει και καθόλου – τις τηλεοράσεις τους στις 8 , ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος.

  5. Δεκέμβριος 16, 2008 στο 10:27 μμ

    εξέγερση : βίαιη, ομαδική ενέργεια εναντίον της υφιστάμενης, συνήθ. κρατικής, εξουσίας

    επανάσταση : το σύνολο των ιστορικών γεγονότων που συμβαίνουν σε μία οργανωμένη κοινωνία, κυρίως κράτος, όταν ένα τμήμα της, μικρό ή μεγάλο, εξεγείρεται με σκοπό την κατάληψη της εξουσίας και την πραγματοποίηση ριζικών αλλαγών

    (από το λεξικό Τριανταφυλλίδη, αμφότερα).

    Λεπτή αλλά υπαρκτή η διαφορά των δύο εννοιών και δεν έχω κανένα λόγο να διαφωνήσω μαζί σου.

    Εξέγερση, λοιπόν κι απρογραμμάτιστη. Όμως ενώ τις πρώτες μέρες έσπαγαν τράπεζες, τις επόμενες άρχισαν να σπάνε και μαγαζιά. Αυτό με κάνει να υποπτεύομαι (βάσιμα νομίζω) ότι το σπάσιμο των μαγαζιών ήταν η με διαφορά φάσης προβοκατόρικη αντίδραση του συστήματος. Πίσω από τις κουκούλες, έτσι κι αλλιώς, δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τον (ΔΙΚΑΙΩΣ) αγανακτισμένο δεκαπεντάρη από τον προβοκάτορα.

    Σίγουρα τα παιδιά έχουν λόγους να είναι θυμωμένα μαζί μας. Τους χρωστάμε, εξ ορισμού, τα πάντα και αντί αυτού τους τα έχουμε πάρει (ή, τέλος πάντων τα περισσότερα και τα ουσιωδέστερα).

    Η «διαφωνία» μας βρίσκεται σε ένα επιμέρους θέμα, που φοβάμαι ότι (με δική μου ευθύνη και γι αυτό συγγνώμη) το βάλαμε στο κέντρο: το σπάσιμο των μαγαζιών. Ενώ το κεντρικό θέμα σαφώς είναι η δικαιολογημένη οργή των νέων και η μελαγχολική αποχαύνωση των μεγαλύτερων που θα είχαν τους ίδιους λόγους (και ίσως ισχυρότερους) για να οργιστούν και να εξεγερθούν.

    Διότι αν οι νέοι έχουμε το μέλλον μπροστά μας και μπορούμε να το παλέψουμε ώστε ν’ αλλάξει εσείς οι μεγαλύτεροι ζείτε το μέλλον σας τώρα. (σου υπενθυμίζω ότι ενώ εγώ θέλω 2 ολόκληρους μήνες ακόμα για να γίνω 40 εσύ τα έχεις πατήσει προ πολλού – καμιά 120ρια μέρες- για να βάλω τα πράγματα στη θέση τους).

    ΥΓ. Αν οδηγούνταν στην τουαλέτα όσοι ανοίγουν τις τηλεοράσεις τους στις 8, σίγουρα ο κόσμος θα ήταν καλύτερος. Αλλά κάτι μου λέει ότι πολλοί από αυτούς (εθισμένοι στην κακογουστιά) δεν θα ξερνούσαν αλλά θα επιδίδονταν σε άλλες δραστηριότητες συναφείς με τον χώρο.

  6. Δεκέμβριος 17, 2008 στο 1:26 πμ

    Αν και πιο πιτσιρικάς απο μένα σε βλέπω πιο κουμπωμένο.
    Για να μη δημιουργούνται και παρεξηγήσεις, δεν είμαι σε καμία περίπτωση υπέρ της βίας. Σ΄αυτήν περιλαμβάνεται και το σπάσιμο μαγαζιών ανέντιμων πλην δικαιωθέντων υπό των μίντια και την ελληνορθοδοξία – γενικώς – μαγαζατόρων. Ακόμα και τις κωλοτράπεζες. Θα προτιμούσα τα πράγματα να ήταν αλλοιώς και καλύτερα και να μη χαιρόμουνα όταν τις σπάνε. Είμαι κατά της βίας.
    Αλλά ε΄δω είναι σα να λεμε: «είμαι κατά της χιονόπτωσης», ή «είμαι κατά του τσουνάμι-τσουναμιού», ή «είμαι κατά του τυφώνα Κατρίνα», κλπ.
    Γίνεται να δηλώσεις κατά τέτοιων καταστάσεων;
    Πως να δηλώσω εγώ τώρα κατά των επεισοδίων που πιστεύω πως ήταν με μαθηματική ακρίβεια αναμενόμενα και αδύνατο να τα σταματήσεις.
    Υπήρχαν – και υπάρχουν – και οι προβοκάτορες , αλλά αυτοί μπήκαν μετα.
    Όταν το σύστημα – ο καταψύκτης που λέω και στην «εντροπία» – πήρε χαμπάρι πως η κατάσταση δεν ελέγχεται με βία στη βία χρησιμοποίησε προβοκατόρικες μεθόδους για να αποκομίσει το όποιο όφελος. Κινήσεις απελπισίας γιατί τέτοιο πράγμα δεν είχαν ξαναβιώσει οι έλληνες πολιτικοί στην ελλάδα και προφανώς δεν ήξεραν πως να το αντιμετωπίσουν και ούτε και τώρα ξέρουν.
    Στην αρχη το είδαν ως μια καλή ευκαιρία να γλιτώσουν απο τη Βιστωνίδα.
    Τώρα μου φαίνεται πως προτιμούν τις Βιστωνίδες τους παρά αυτό.
    Θέλουν να το ξεπεράσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται γιατί τους τρομάζει όλους. Όχι μόνο τους γαλάζιους κόκους. ΌΛΟΥΣ.
    Τις Βιστωνίδες ξέρουν τοους τρόπους να τις κουκουλώσουν. Είναι μέσα στο παιχνίδι ολωνών. Παιχνίδι που αυτοί βάζουν τους κανόνες και τους χειρίζονται και όπως θέλουν.
    Το άλλο, το παιχνίδι των νέων δεν το ξέρουν, δεν μπορούν να το ελέγξουν – αν και κάνουν ότι μπορούν.
    Χριστούγεννα έρχονται κι έχουν εκεί αποθέσει τις ελπίδες τους. Αν όμως δεν τους βγει «σωτήριο» το θείο βρέφος, να δεις που θα ξεσπάσουν κανένα καινούριο σκάνδαλο ή θα ξανασκαλίσουν κανένα παλιό να ξαναγίνει ντόρος να ασχολείται ο κόσμος μ΄αυτά και όχι με το άχτι των νέων.
    .
    Πιστεύω πως με καταλαβαίνεις γιατί πιτσιρικάς είσαι κι εσύ.
    Σε δυο ολόκληρους μήνες θα σου πω εγώ.

  7. Δεκέμβριος 17, 2008 στο 8:44 πμ

    Σεβάσμιε γέροντα,
    αν ο διάλογος μεταξύ των γενεών μπορούσε να αποκατασταθεί (με κάποιο μαγικό τρόπο), και να μοιάζει με τον δικό μας, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Αλλά η κώφωση και η τύφλωση που χαρακτηρίζει τις παλιότερες γενιές φαίνεται ανίατη. Οι καθαυτό ουσίες μοιάζουν ασπιρίνες μπροστά στην ‘σκληρή’ παραμύθα των τηλεοπτικών δελτίων, στην οποία είναι εθισμένο ένα συντριπτικό ποσοστό συν‘πολιτών’ μας. Όπως λέει κι ένας γνωστός μου ποιητής:

    «Όταν θα σκάει η μεγάλη βόμβα
    που θα σκορπίσει σε συντρίμμια τον πλανήτη
    και θα τον στείλει πίσω ,
    πίσω στου άπειρου διαστήματος τη μήτρα ,
    μην ανησυχείτε αγαπητοί .
    Θα υπάρχει πλήρης τηλεοπτική κάλυψη
    του περίφημου ετούτου συμβάντος…»

    Αυτοί οι αγαπητοί συν‘πολίτες’ μας θα ανησυχήσουν μόνο επειδή, λόγω της κοσμοχαλασιάς, μπορεί να χαθεί το σήμα και θα πρέπει να σηκωθούν από τις καρέκλες τους για να κουνήσουν την κεραία. (αυτό θα στο γράψω και στον Σολωμάντζαρο, επανάληψις μήτηρ μαθήσεως γαρ)

    Δεν είμαι πιο κουμπωμένος από σένα, πιο απαισιόδοξος είμαι μάλλον. Μακάρι να γινόταν οι οργισμένοι νέοι (ή ακόμα και οι προβοκάτορες, κατά λάθος) να τα γκρεμίσουν όλα και να ξεκινούσαμε από την αρχή το χτίσιμο ενός κόσμου αντάξιου των ονείρων μας. Αλλά ο καταψύκτης έχει εγγύηση και η κατασκευάστρια εταιρεία καλά οργανωμένο τμήμα διαχείρισης παραπόνων πελατών. Δεν θα αφήσει τίποτα να λιώσει, να ξεπαγώσει. Θα βρει τρόπο να αποκατασταθεί η ‘ζημιά’. Μακάρι να βγω ψεύτης αλλά (περίεργο πράγμα, λες να έχω κληρονομικό χάρισμα;) όταν κάνω απαισιόδοξες προβλέψεις συνήθως πέφτω μέσα. Όταν κάνω αισιόδοξες…άστα!

    ΥΓ. Το πρώτο κειμενάκι που μου έστειλες το συνυπογράφω με 10 χέρια.
    Το δεύτερο, με έναν περίεργο τρόπο και μια υπόγεια διαδρομή, συνδέεται με το πρώτο. Δυο διαφορετικοί κόσμοι, θέλω να πω, που μιλούν μια διαφορετική γλώσσα και ο ένας δεν καταλαβαίνει την αγανάκτηση του άλλου.

    ΥΓ2. Θα συνεχίσω να συνοδεύω τους λαχανοντολμάδες με ροζέ κρασί αλλά με άλλον τρόπο στο εξής. Εξάλλου τρώγονται και κρύοι. Μου άνοιξες τα μάτια και μου πρόσφερες νέους γαστρονομικούς ορίζοντες να ‘χω να πορεύομαι. Ωραίος ο Παραμυθάς, δεν τον είχα πάρει χαμπάρι

  8. Δεκέμβριος 18, 2008 στο 12:39 πμ

    Πιο απαισιόδοξος απο μένα;;;;
    Δεν το νομίζω. Εγώ αγοράζω λαχείο και φοβάμαι πως θα βγει κανένα νούμερο να ρθουν να μου γυρεύουν λεφτά!
    Υ.Γ Μου άρεσαν πολύ – ενθουσιάστηκα – δυο γεγονότα που έγιναν ένα χτες κι ένα σήμερα.
    * Η χθεσινή κατάληψη της ΝΕΤ στο δελτίο των τρεις (πως το κάναν οι μάγκες;)
    *Και φυσικά το σημερινό πανώ που αναρτήθηκε στην Ακρόπολη!!!

  9. Δεκέμβριος 18, 2008 στο 3:01 πμ

    ΑΣΧΕΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ
    Φαντάσου πως σε έχει πιάσει η Γκεστάπο. Σκέψου και όλες τις ιστορίες που έχεις ακούσει για τη Χούντα και τα βασανιστήρια και φαντάσου πως είσαι εσύ στη θέση του θύματος κι εγω ο ανακριτής – βασανιστής που σε ρωτάω:
    -Πές μου τι ξέρεις γι΄αυτή την έκθεση που αναφέρει ο Ροϊδης;
    http://roides.wordpress.com/2008/12/17/17dec08/#comment-14831
    -Δειξε μου φωτογραφίες με τον 7πεος jeasus
    PLEASE!
    Υ.Γ. Και μη μου πεις τώρα πως είσαι πατριώτης αγωνιστής και δεν προδίδεις κλπ.

    Να στο θέσω κι αλλοιώς
    Οι οπαδοί σου ζητούν θέμα με την εν λόγω έκθεση.

  10. Δεκέμβριος 18, 2008 στο 8:53 πμ

    Μοιράζομαι τον ενθουσιασμό σου για τα δύο γεγονότα και κυρίως για το πρώτο (γεγονότο): την κατάληψη της ΕΡΤ. Εντυπωσιακή και κυρίως ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ η απάντηση σε συνέντευξη τύπου του γ.γ.* της δημόσιας (υποτίθεται) ραδιοτηλεόρασης.

    (γ.γ.: γενικός γαμάω)

    Όσον αφορά το δεύτερο σχόλιο και το αίτημά σου, σου έχει ήδη αποσταλεί σχετικό email.

  11. 11 φαίδρα φις
    Δεκέμβριος 18, 2008 στο 9:17 πμ

    ωραία συζήτηση παιδιά…
    την απόλαυσα

    τι να προσθέσω?

    γίνεται να συμφωνώ και με τους δύο?
    γίνεται!

    καλημέρα
    σας φιλώ

  12. Δεκέμβριος 18, 2008 στο 10:12 πμ

    Αγαπημένη μου Φαίδρα,
    αρκεί που προσθέσατε τη ματιά σας
    (μ΄αυτά τα μάτια!!!)

    Την άποψή σας, τη θέση σας και κυρίως τη στάση σας την γνωρίζουμε (είμαι σίγουρος αμφότεροι) και είμαστε τυχεροί που μοιραζόμαστε παρόμοια όνειρα μαζί σας και την αίσθηση της ειλικρινούς φιλίας σας. (μίλησα, κάπως αυθαίρετα και για τους τρεις, αλλά μάλλον δεν πέφτω έξω).

    Χειροφίλημα για σήμερα.
    (στα χέρια που είτε με μια πένα είτε με ένα πληκτρολόγιο μπορούν ν’ ανάβουν φωτιές. –κι αλλιώς ενδεχομένως αλλά δεν είναι της παρούσης…)

  13. 13 Δον Κιχώτης
    Μαΐου 12, 2010 στο 7:02 μμ

    Τωρα τα ειδα αυτα που γραψατε τοτε
    Δεν το πιστευω οτι θεωρησατε τεχνη το κααψιμο μαις Τραπεζας και ενος μικρομαγαζου
    Οταν θα ερθουν να σου κτυπησουν εσενα το μαγαζι σου Καπταιν και εσενα Αλεξανδρε το εργαστηρι τοτε θα σας πω
    Θα με τρελανετε μωρε
    Για τη βουλη σας ηθελα οχι να φαμε τις σαρκες μας μεταξυ μας Αυτο θελει το μεγαλο κεφαλαιο να σκοτωθουμε παλι μεταξυμας Η βια μεταξυ μας ειναι ατελεσφορη δραση δεν σας ηθελα μωρες για τετοια γι αλλα σας ηθελα
    Ευτυχως που σκαλισαμ λιγο το μπλογκ και τα εισα και σαστισα

  14. Μαΐου 13, 2010 στο 6:49 πμ

    Δον μου,
    κάνεις ένα λογικό ατόπημα. Κρίνεις τα «τότε» με τα δεδομένα του «τώρα».
    Κι αυτό έχει ως συνέπεια να μην βλέπεις ότι εκείνοι οι προβοκάτορες που τότε έσπαγαν μικρομάγαζα (για να κάνουν τον κόσμο να φοβηθεί) τώρα κάψανε την marfin πρώτον για να φοβίσουν τον κόσμο και δεύτερον για να στείλουν ένα μήνυμα στο υποσυνείδητό μας περί του Βγενόπουλου και όποιου άλλου μπορεί να έχει βλέψεις για άλωση του σάπιου πολιτικού συστήματος/κυκλώματος.

    Οι τράπεζες που κάηκαν τότε (τις πρώτες μέρες) ήταν μια αντίδραση στο σύστημα: κάηκαν βράδυ, δεν κινδύνεψε καμιά ανθρώπινη ζωή. Με μια διευρυμένη αντίληψη περί τέχνης (βλέπε περφόρμανς) θα μπορούσε κανείς να το δει κι έτσι. Κάηκαν οι τράπεζες κι ότι συμβολίζουν – δεν κάηκαν άνθρωποι.
    Εξάλλου, στις 2 πρώτες γραμμές του κειμένου αυτό που με ενδιαφέρει να τονίσω είναι η διαφορά μεταξύ του «καταστρέφω ένα σύμβολο» (τέχνη) και του «δρω προβοκατόρικα ώστε να βάλω τον λαό να σκοτώνονται μεταξύ τους» (πορνογραφία).

  15. Μαΐου 14, 2010 στο 12:08 πμ

    #Δον Κιχώτης
    Απορώ ….
    Ειναι απίστευτο.
    Που είναι η μομφή;
    Ποιό το ατόπημα;
    Πέρα απο τις δυο πρώτες γραμμές της ανάρτησης του Κουκ , διάβασες όλο το κατεβατό των σχολίων;
    Σε τι διαφωνείς;
    Ποιός και που παρότρυνε σε κάψιμο τραπεζών; (αν και εδώ που τα λέμε όλες οι τράπεζες όλου του κόσμου θα έπρεπε να καούν ολοκληρωτικά αν θέλαμε ένα καλύτερο μέλλον για την ανθρωπότητα.
    Σε παρακαλώ πολύ ξαναδιάβασε όλα τα σχόλια απο την αρχή και θα δεις τι λέμε.

    ΕΠΙΣΗΣ…
    Μην παραβλέπεις πως αυτά τα σχόλια είναι μια κουβέντα ανάμεσα σε δύο (εμένα και τον Κουκ), δύο ζωγράφων που αν έχεις παρακολουθήσει τους διαλόγους μας και απο πιο παλιά , θα καταλάβαινες πως επικοινωνούμε. Νομίζω πως είναι διακριτή μια ειρωνεία που διαχέει όλα τα θέματα για τα οποία συζητάμε.
    Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν παίρνουμε αυτά τα θέματα σοβαρά.

    ΥΓ. Ναι, μια τράπεζα που καίγεται μπορεί να είναι τέχνη.
    Όταν μαζί της καίγονται και οι εργαζόμενοι είναι τραγωδία.
    Πουθενά εδώ , ούτε στην ανάρτηση , ούτε στα σχόλια δεν προτείνεται η βία ως λύση στα προβλήματα.
    Θα έλεγα πως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

    Δεν μπορείς ομως σε καμία περίπτωση τους ανθρώπους που δεν γουστάρουν τη βία, να τους κατηγορήσεις επειδή την κατανοούν!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,885 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Δεκέμβριος 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: