18
Μάι.
08

BAΣΙΛΗΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ

Στην γκαλερί ΕΚΦΡΑΣΗ-ΓΙΑΝΝΑ ΓΡΑΜΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ εκθέτει, ως τις 24/5/08, ο Βασίλης Καρακατσάνης πίνακες της τελευταίας διετίας (07-08 ) με τίτλο «ΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ».

Λάδια και ακρυλικά σε καμβάδες κυρίως μεγάλων διαστάσεων (και κάνα δυο μικρά). Αφού χωρίσει την επιφάνεια σε τρεις κάθετες λωρίδες τις διακοσμεί με διάφορα μοτίβα : περίτεχνα στένσιλ, φύλλα, καρό, ριγέ, μοτίβα που θυμίζουν ταπετσαρίες ή μονοχρωματικά. Έπειτα παραθέτει τις φιγούρες των μοντέλων του κατά μήκος του πίνακα με ένα απλό σχέδιο, μονοχρωματικό-μαύρο συνήθως, υπό τύπον κόμικ. Άνθρωποι που κάθονται ή στέκονται όρθιοι αλλά πάντα ανφάς (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων). Τα ρούχα τους ή τα ημίγυμνα κορμιά τους είτε έχουν το χρώμα του χρωματικού μοτίβου στο υπόβαθρό είτε ένα δικό τους επιπλέον επίπεδο μοτίβο είτε Σπάνια έχουν μια υποψία πλαστικότητας με ένα κίτρινο χρώμα (που πάλι θυμίζει κόμικ, έγχρωμο τώρα, αλλά κακής έκδοσης).

Η καρέκλα. Είναι μια καρέκλα, φαίνεται και στη φωτογραφία, που επαναλαμβάνεται σε όλους τους πίνακες, μια δύο ή και τρεις φορές. Αυτή, ίσως, να αποτελεί τη νότα βάσης ή το ίσο στην περίτεχνη ψαλμωδία του Καρακατσάνη. Θυμίζει εκείνα τα κιτς σαλονάκια και τραπεζαρίες που είχαν τα σπίτια των γονιών και των συγγενών μας μέχρι τη δεκαετία του 80 (και 90; ) και ίσως να υπάρχουν ακόμα σε κάποια.

Πιθανολογώ ότι αυτό είναι το σύμβολο που ορίζει το αστικό τοπίο μέσα στο οποίο είχε την πρόθεση να αποτυπώσει τις ΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ο ζωγράφος.

Αποτύπωσε τις αστικές συμπεριφορές τελικά ο Β.Κ.; Αν οι άνθρωποι της πόλης είναι κάτι τύποι (και τύπισσες) που συναντάμε σε περιοδικά life style, τότε ναι. Τα μοντέλα του καλλιτέχνη σε κοιτάνε πάντα στα μάτια με επίπλαστη αυτοπεποίθηση προσπαθώντας να δουν στον θεατή το καθρέφτισμά τους, τον αντικατοπτρισμό τους. Ο πίνακας δεν είναι ένας μαγικός καθρέφτης μέσα στον οποίο ο θεατής μπορεί να αναζητήσει κάποια κομμάτια του αλλά το αντίστροφο. Κι αυτό ίσως είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο/παιχνίδι του Καρακατσάνη.

Αν και είναι σαφές ότι σκοπός του δημιουργού, πέρα από το αισθητικό αποτέλεσμα, είναι το κοινωνικό σχόλιο νομίζω ότι αυτό είναι περιορισμένο σε έναν εικονικό (virtual) κόσμο που εντέλει δεν είναι οι άνθρωποι της πόλης αλλά οι ψεύτικοι άνθρωποι των media. Απουσιάζουν (σχεδόν) τα συναισθήματα, οι αγωνίες οι φόβοι, οι παρεκτροπές. Μια ομοιομορφία φιγούρων και επίπεδων χαρακτήρων που μόνο μια απαισιόδοξη θεώρηση της ζωής θα μπορούσε να δικαιολογήσει. Παρόλο που διαφωνώ κάθετα (μιας και συναναστρέφομαι κανονικούς ανθρώπους) δεν μπορώ παρά να αναγνωρίσω το πετυχημένο θεματικό κοντράστ των επίπεδων και μονότονων ανθρώπων με τα πολύχρωμα (έστω και κιτς) φόντα (περιβάλλον).

Η αισθητική της αφίσας είναι, βεβαίως, δικαίωμα του καλλιτέχνη αδιαπραγμάτευτο. Απλά, εγώ, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος μπαίνει στη διαδικασία να φτιάξει (με λάδια και ακρυλικά) μοναδικά έργα τέχνης και όχι να τυπώσει αφίσες που και σαν μέσο θα περνούσαν καλύτερα το μήνυμά του (με το οποίο μπορεί να διαφωνώ αλλά αυτό δεν έχει καμία απολύτως σημασία).

Ο πίνακας που μου άρεσε πιο πολύ: 180×90 εκ., κατακόκκινο φόντο κι ένας άντρας με μαύρο παντελόνι, ριγέ ασπρόμαυρη γραβάτα και απροσδιορίστου χρώματος πουκάμισο (μιας κι έχει κρατήσει το κόκκινο του φόντου) κάθεται στην γνωστή καρέκλα και σκυμμένος βάζει το δεξί του παπούτσι. Πολύ ωραίο σχέδιο, επιτέλους κάποιος που δεν σε κοιτάει κατάματα, κοιτάει τη «δουλειά» του και έτσι σου επιτρέπει να τον κοιτάξεις εσύ με την ησυχία σου. Πιστεύω ότι αυτός ο πίνακας θα μου άρεσε έτσι κι αλλιώς αλλά ίσως έπαιξε ρόλο κι αυτή η αντίθεσή του με τους υπόλοιπους που με έκανε να τον προσέξω ιδιαίτερα.

ΥΓ. Δυο σκέψεις, χωρίς περαιτέρω επεξεργασία, της τελευταίας στιγμής που η μία δεν έχει σχέση με την άλλη. Τα στατικά «πλάνα» των πινάκων μου θύμισαν τις κακές ταινίες της «καλής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου. Όπου ο «σκηνοθέτης έστηνε την κάμερα (σταθερά) και οι ηθοποιοί στέκονταν κι έλεγαν τα λόγια τους. Χωρίς κίνηση δηλαδή, ξάφνιασμα, κάποια τσαχπινιά τέλος πάντων. Δεύτερη σκέψη: Οι παραταγμένες μαυρόασπρες φιγούρες δεν θυμίζουν barcode; Οι συνειρμοί δικοί σας.

ΥΓ2. Θα πρότεινα σε κάποιον να περάσει από την ΕΚΦΡΑΣΗ να δει την έκθεση για 2 λόγους: Πρώτον μήπως δει κάτι που δεν είδα εγώ έτσι ώστε να μου το επισημάνει και να κουβεντιάσουμε (επί γενικότερων καλλιτεχνικών ζητημάτων και δε συμμαζεύεται) και Δεύτερον γιατί δυο πόρτες παραδίπλα εκθέτει ο Π.Τέτσης 😉

Advertisements

10 Responses to “BAΣΙΛΗΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ”


  1. Μαΐου 19, 2008 στο 5:28 μμ

    Πρόκειται για την ίδια καρέκλα;
    Η φωτογραφία που έχεις βάλει (επιτέλους!) μπορώ να πω πως μου άρεσε.
    Φαίνεται – κι απ΄αυτά που γράφεις – πως κάτι έχει να πει – ειτε συμφωνούυμε μαζί του είτε όχι – κι αυτό το βρίσκω σημαντικό.
    Και το πιο σημαντικό είναι πως αυτό που έχει να πει το λένε οι πίνακες κι όχι κάποιο κείμενο διανοητικών ακροβασιών.
    Η αφίσσα , που λες, κοστίζει!
    Και ποιός θα αναλάβει την αφισσοκόλληση;
    Θα είναι φορέας κάποια γκαλερί;
    Ενδιαφέρον θα είχε να δούμε κάποτε κάτι τέτοιο;

    Υ.Γ. Δες και τον δικό μου πίνακα – ο οποίος έχει και διευκρινήσεις!!!

  2. Μαΐου 20, 2008 στο 7:14 πμ

    Πρόκειται, όντως, για την ίδια καρέκλα. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που έβαλα τη φωτογραφία. Που να κάθομαι να την περιγράφω (και πως; ).
    Τελικά φαίνεται ότι κάτι έχει να πει ο Καρακατσάνης αλλά αυτό το ανακάλυψα γράφοντας το κείμενο, καμιά εβδομάδα αργότερα από τη μέρα που είδα την έκθεση, στην ροή των συνειρμών κατά τη γραφή, και όχι κοιτάζοντας τους πίνακες. Διαφωνώ, ωστόσο, με τον γενικό τίτλο της έκθεσης (Αστικές Συμπεριφορές) γιατί στην πραγματικότητα τον αφορά ένας πολύ περιορισμένος κύκλος ανθρώπων της πόλης: Οι άνθρωποι των media, οι επώνυμοι αλλά (κυρίως) οι ανώνυμοι (μοντέλα, μοντέλες και οι παρατρεχάμενοι).
    Από αισθητικής άποψης δεν μπορώ να πω ότι με άφησαν ασυγκίνητο τα έργα˙ ούτε τρελάθηκα κιόλας. Ίσως γιατί ο κόσμος που αφορά τον ζωγράφο μου είναι αφενός ξένος αφετέρου αδιάφορος. Οπότε έπεσα στην παγίδα να επηρεαστώ στην κρίση της μορφής από την άποψή μου για το περιεχόμενο.

    Για τον καταπληκτικό πίνακά σου, σου έγραψα δυο λόγια κι ελπίζω να επανέλθω με ποιο αναλυτικό τρόπο (αν μου το επιτρέψει η ψυχολογική μου κατάσταση (διάθεση) που δεν είναι και στα καλύτερά της αυτές τις μέρες)

    Καλημέρα, σύντεχνε.

  3. Μαΐου 20, 2008 στο 6:33 μμ

    Γιατί δεν είναι καλή η ψυχολογική σου κατάσταση;
    Μήπως πήγες και είδες καμία έκθεση με …εγκαταστάσεις;

  4. 4 φαίδρα φις
    Μαΐου 21, 2008 στο 10:48 πμ

    χρόνια πολλά αγαπημένε μου Κώστα,
    θέλω να είστε πάντα καλά, γερός, ευτυχισμένος,
    δημιουργικός,
    επαναστάτης με βαριές αιτίες…
    και με το βλέμμα πάντα στραμμένο στην απόλυτη ουσία των ανθρώπων και των ιδεών της Τέχνης,
    με στεναχώρησε που διάβασα πως δεν αισθάνεστε καλά ψυχολογικά,
    θέλω ν’αφήσετε πίσω σας τα δυσάρεστα και τις έγνοιες
    και εγώ είμαι εδώ για ό,τι με χρειαστείτε,
    να το θυμάστε αυτό,

    μη μελαγχολείτε σας παρακαλώ…

    σας στέλνω όλη μου τη σκέψη και την αγάπη
    και σας φιλώ
    μια ζεστή αγκαλιά στη μικρή Ιωάννα

  5. Μαΐου 21, 2008 στο 11:00 μμ

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
    .

    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .

    .
    .
    .
    .

    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    και ΚΑΛΑ.

  6. 7 φαίδρα φις
    Μαΐου 24, 2008 στο 12:12 πμ

    πού είστε εσείς?
    πείτε πως είστε καλά τουλάχιστον
    μη χάνεστε

  7. Μαΐου 24, 2008 στο 7:56 πμ

    Καλημέρα Φαίδρα, Καλημέρα Αλέξανδρε.

    Ευχαριστώ για τα μηνύματά σας, τα χρόνια πολλά και το ενδιαφέρον σας.
    Η απουσία μου οφειλόταν στην hellas on line. Αποφάσισα να αναβαθμίσω τη σύνδεσή μου σε double play και οι 2-3 ώρες (μόνο)που μου είχαν εγγυηθεί ότι θα είμαι χωρίς τηλέφωνο και διαδίκτιο έγιναν 4 ημέρες (ΜΟΝΟ). 4 ημέρες που κάνουν, ακόμα κι έναν άπιστο (σαν κι εμένα) να αναφέρει τόσες φορές τα ονόματα του Χριστού, της Παναγίας (και των αναγκαίων καντηλιών) που στο τέλος τους αισθανόμουν δικούς μου ανθρώπους. Τέλος πάντων, πέρασε.

    Αγαπητή Φαίδρα,
    ευχαριστώ για την νοερή συμπαράσταση. Δεν ήταν τίποτα σπουδαίο (δηλαδή ήταν και είναι αλλά όχι κάτι ανησυχητικό). Είναι από αυτές τις περιπτώσεις που ελπίζεις ότι κάτι θα έρθει πριν από την αναμενόμενη ώρα άφιξης, τελικά έρχεται στην προγραμματισμένη ώρα και μετά δεν ξέρεις αν ήταν καλύτερα έτσι ή αλλιώς. Ελπίζω να σας μπέρδεψα αρκετά μιας και δεν έχω ιδέα ποιος μπορεί να διαβάσει αυτή την απάντηση. Πέρασε (;) κι αυτό.

    Αγαπητέ σύντεχνε,
    όχι, δεν την ξέρω «αυτή». Μπορεί να διαβάζω, συχνά πυκνά, τον ΜακΜάνους, αλλά δεν έχω εντρυφήσει και στα γκομενικά του.

    Καλημέρα και στους δυο σας.
    Φιλιά μόνο στη μία (μην είμαστε και πλεονέκτες Αλέξανδρε).

  8. Μαΐου 26, 2008 στο 2:29 μμ

    Εμένα δεν με μπέρδεψες καθόλου.
    Πτηση της Ολυμπιακής περίμενες ε;
    Δεν σε φιλώ, επίσης.

  9. Μαΐου 27, 2008 στο 12:15 μμ

    Καλά τα λές…
    Παίζεις τον ρόλο της σουπιάς (και είμαι βέβαιος ότι εννοείς τι εννοώ).
    Μη σώσεις και με φιλήσεις (σιγά την ηδονή που χάνουμε αμφότεροι).
    Αγαπητή Φαίδρα σας φιλώ, ακόμα και στα σχόλια που απευθύνονται στον Α.Α.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,014 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Μαΐου 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: