20
Απρ.
08

ΦΙΛΙΠΠΙΝΑ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΥ

Στην γκαλερί 7 εκθέτει τη δουλειά της (που περιλαμβάνει ζωγραφική, χαρακτική και μια εγκατάσταση) η Φιλιππίνα Λιβιτσάνου.

Δεν θα μπω στον πειρασμό να περιγράψω τα έργα της εικαστικού. Είναι τόσο περίπλοκα και τόσο διαφορετικές οι 3-4 ενότητες που μόνο μερικές φωτογραφίες (δηλαδή μερικές χιλιάδες λέξεις) θα μπορούσαν να τα αποδώσουν. (Ίσως κάνω μια εξαίρεση για την εγκατάσταση που περιγράφεται πιο εύκολα).

Αν ο στόχος της καλλιτέχνιδας ήταν αυτοψυχογραφικός ώστε να περιγράψει με εικόνες δύσκολα/σκληρά παιδικά χρόνια και μια καταπιεσμένη σεξουαλικότητα ως συνέπειά τους, τότε πέτυχε διάνα. Αυτή ήταν η αίσθηση που μου άφησε το σύνολο των εκθεμάτων. Μεικτές οι τεχνικές της: από φύλα χρυσού και μολύβια μέχρι ακουαρέλες και από καμβάδες και χαρτιά έως ένα ζωγραφισμένο σεμέν (της γιαγιάς της;). Πιο εντυπωσιακοί κάτι κατακόκκινοι πίνακες σεξουαλικού περιεχομένου. Μια ιδέα μπορείτε να πάρετε ΕΔΩ αν και νομίζω ότι μόνο 2-3 έργα από αυτή τη σελίδα περιλαμβάνονται στην έκθεσή της. Μου άρεσε σε γενικές γραμμές (δεν τρελάθηκα κιόλας) και αν ο δρόμος σας φέρει από την οδό Ζαλοκώστα 7 κατεβείτε τα σκαλάκια προς το ημιυπόγειο της γκαλερί. Έχει ενδιαφέρον.

Η εξαΙρεση: Μια εγκατάσταση: Ένα λευκό παραβάν σε στημένο σε σχήμα Λ. Στην εσωτερική γωνία μια κούκλα μοδίστρας με ένα λευκό φόρεμα (ίσως νυφικό) πάνω στο οποίο με προτζέκτορα προβαλλόταν ένα βιντεάκι από τη σφαγή ενός κατσικιού εν όψει Πάσχα. Σε παράπλευρη κολόνα ένα χαρτί με ένα κείμενο που η Φ.Λ. εξηγούσε το έργο, τι ήθελε να μας πει. Ένα κείμενο που για να το καταλάβω χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω όλες τις γνωστές μου ιδιότητες: Του ψυχολόγου, του φιλόσοφου, του φιλόλογου, του καλλιτέχνη, του κιθαρίστα (ή ντράμερ), του αντι-βετζετέριαν, του ΑΕΚτζή. ΣΥΝ το κληρονομικό χάρισμα. Τώρα τι κατάλαβα; Δεν μπαίνω στον κόπο να περιγράψω μιας και μόνο ο Σολωμάντζαρος (που διαθέτει παρόμοιο επιστημονικό υπόβαθρο) θα μπορούσε να με καταλάβει. Αλλά αυτός θα έχει καταλάβει ήδη…

Advertisements

9 Responses to “ΦΙΛΙΠΠΙΝΑ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΥ”


  1. Απρίλιος 21, 2008 στο 3:40 μμ

    Κατάλαβα.
    Μήπως όμως το λευκό φόρεμα της κούκλας δεν ήταν νυφικό αλλά κάποια νέας τεχνολογίας στολή χασάπη απ΄αυτές που δεν λεκιάζονται με αίματα κι άλλες αηδίες;
    Βρες μου σε παρακαλώω τη διεύθυνσή της να της στείλω ένα πλαστικοποιημένο κοκορέτσι!
    Οι πίνακες πάντως που είδα στην ιστοσελίδα δεν είναι κι άσχημοι.
    Υπάρχει πράγματι αυτο το καταπιεσμένο σε σχέση με την παιδική ηλικία και τη σεξουαλικότητα, ανακατεμένο με ψυχαναλυτικά σύμβολα.
    Ίσως να ενοχλεί που είναι και τόσο εξώφθαλμα.
    Δεν ξέρω . δεν είναι και ολοκληρωμένη η εικόνα με τόσο λίγα έργα και μέσα απο μια ιστοσελίδα.

  2. Απρίλιος 21, 2008 στο 6:28 μμ

    -Παιδί ! πιάσε και μια ρακή σε σκόνη μαζί με το πλαστικοποιημένο κοκορέτσι!

    Οι πίνακες της Φ.Λ. όχι απλά δεν είναι άσχημοι (κατά τη γνώμη μου) αλλά είναι και αρκετά ενδιαφέροντες. Ακόμα και το εξόφθαλμο του πράγματος, που σωστά επισημαίνεις, μου άρεσε μέσα στην ειλικρίνεια και στην σαφήνειά του. Αυτό που με χάλασε, αφορούσε μόνο το κείμενο δίπλα στην εγκατάσταση αλλά πιθανώς και κάποιο κείμενο που θα συνόδευε την έκθεση και μου διέφυγε. Η προσπάθεια, δηλαδή, του καλλιτέχνη να ντύσει με βαρύγδουπες διατυπώσεις τα έργα του. Αυτό μου δημιουργεί κάθε φορά την εντύπωση ότι μέσα στην ανασφάλειά του επιχειρεί να αποκρούσει τις ενδεχόμενες αντιρρήσεις που μπορεί να έχει ένας θεατής (για το έργο του) με ένα περίπλοκο κείμενο που στην ουσία του λέει: Μην νομίζεις ότι είσαι σε θέση να αντιληφθείς το βάθος της σκέψης του δημιουργού. Θα μου πεις μπορεί όντως να ισχύει αυτό. Όντως μπορεί.

  3. 3 φαίδρα φις
    Απρίλιος 21, 2008 στο 9:44 μμ

    με ξεχάσατε

  4. Απρίλιος 22, 2008 στο 12:11 πμ

    Όχι δεν ισχύει αυτό.
    Η καταφυγή στην ακατανοησία είναι δύο πράγματα.
    Ή ανικανότητα στην έκφραση – όποιο και να είναι το εκφραστικό σου μέσο ,
    Ή, άσκηση βίας. Δηλ. υπάρχει ένας πομπός κι ένας δέκτης. ‘Οταν ο δέκτης δεν μπορεί να συλλάβει τον πομπό – για διάφορους λόγους – κόβεται η επικοινωνία. Όταν αυτό γίνεται συνειδητά απο τη μεριά του πομπού είναι άσκηση βίας προς τον δέκτη, διότι ο δέκτης μη γνωρίζοντας τις προθέσεις του πομπού θεωρεί πως λειτουργεί κανονικά και ψάχνει στον εαυτό του – στο δέκτη δηλ. – το πρόβλημα που δεν υπαρχει επικοινωνία.
    Κι αυτό δεν ισχύει μόνο με τα εικαστικά. Κατα κόρον γίνεται στον γραπτό ή προφορικό λόγο. Διότι έχει περάσει ως μύνημα στις κοινωνίες πως αυτός που μιλάει ακατανόητα έχει κύρος.Και αν δεν τον καταλαβαίνουμε δεν φταίει αυτός αλλά εμείς που είμαστε λειψοί.
    Πρόκειται για την πιο πούστικη βία που ασκείται.
    Εχω κι ‘αλλα να πω περί τούτου , αλλά μου άδειασε το σακουλάκι με τη ρακόσκονη και πρέπει να τη μαζέψω!
    .
    Υ.Γ. Δε σε ξεχάσαμε. Εμείς στο ίδιο πεζοδρόμιο παίζουμε. Εσύ κάθεσαι στο απέναντι και δεν μας παίζεις.
    Ε;;

  5. Απρίλιος 22, 2008 στο 7:09 πμ

    Αγαπητή Φαίδρα, «ό,τι κι αν πω δε σε ξεχνώ»(Β. Τσιτσάνης)

    Θα μπορούσε αυτή η σύντομη φράση να είναι συμμετοχή στο παιχνίδι;
    Η αλήθεια είναι ότι έχω σπάσει το κεφάλι μου για να βρω μια ενδιαφέρουσα ιστορία την οποία να ντύσω και με κάποιους στίχους. Όλο το Σαββατοκύριακο (και χθες). Αλλά όπως κι εσείς θα ξέρετε, η έμπνευση είναι κάτι που όταν την κυνηγάς σου κάνει κόλπα για να σε αποφύγει (κάτι σαν τις γυναίκες, ας πούμε). Και επειδή δεν θα ήθελα να σας στείλω κάτι που δεν είναι εμπνευσμένο (λέμε τώρα), καθυστερώ. Ωστόσο, «κάνω την τσάρκα μου περνώ για σε μικρό μελαχρινό» (Μ.Βαμβακάρης) απ’ το ιστολόγιό σου. Ορίστε! έχετε επηρεάσει τον τρόπο που σκέφτομαι! Και σεις να μου λέτε ότι σας ξεχνώ…
    Ίσως, σκέφτομαι τώρα η ιστορία μου να αφορά αυτή μου την προσπάθεια.

    Σας φιλώ, κι ας μη με φιλήσατε.

    ΥΓ. Ελπίζω να μην παρεξηγηθήκατε, αν είστε ξανθιά.

  6. Απρίλιος 22, 2008 στο 7:32 πμ

    Φίλε Αλέξανδρε,
    Έχω ακούσει για την προγιαγιά μου την εξής μικρή ιστορία: Όταν γύριζε από την εκκλησία κάθε Κυριακή, έλεγε σε όλους «ωραία τα είπε ο παπάς». «Τι ωραίο είπε;» τη ρωτούσαν κι εκείνη ανταπαντούσε: «Δεν κατάλαβα, πάντως τα είπε πολύ ωραία».

    Συμφωνώ απολύτως με όσα γράφεις. Αυτό το τρικ το χρησιμοποίησαν και το χρησιμοποιούν όλοι εκείνοι που πουλάνε αέρα. Κι επειδή κανείς δεν θα αγόραζε, τον στολίζουν με διάφορα κακόγουστα στολίδια (ακαταλαβίστικες παρλαπίπες) οπότε ο αδαής τσιμπάει. Οι θρησκείες, κάποιοι τεχνοκριτικοί, κάποιοι πολιτικοί αναλυτές, οι καλεσμένοι του Χαρδαβέλα, τα μέντιουμ και δε συμμαζεύεται το εφαρμόζουν κατά κόρον.
    Δυστυχώς υπάρχουν και καλλιτέχνες που νομίζουν ότι μόνο αν μπουν σε αυτή τη διαδικασία θα αποκτήσει κύρος το έργο τους. Και αν μεν τα δημιουργήματά τους δεν λένε τίποτα, καλά κάνουν (για την πάρτη τους). Αν όμως, όπως στην περίπτωση της Φ.Λ., τα έργα τους είναι άξια λόγου τότε είναι κάπως μελαγχολικό το φαινόμενο.

    Δεν σημαίνει, βέβαια, ότι όσους δεν καταλαβαίνω πρέπει να τους ψέξω ως απατεώνες. Σε αυτή την περίπτωση όμως αυτά που λένε (που μπορεί να είναι, πράγματι αξιόλογα) προφανώς δεν μ’ αφορούν/ δεν απευθύνονται σε μένα. Αλλιώς θα φρόντιζε ο πομπός τους ώστε να τα λάβω (και να τα καταλάβω).

  7. 7 φαίδρα φις
    Απρίλιος 22, 2008 στο 11:11 πμ

    είμαι ξανθιά αλλά με τόσο όμορφα λόγια και τέτοιες γητειές πώς μπορώ να σας θυμώσω…
    το με ξεχάσατε δεν το είπα για το παιχνίδι,έχω πάψει να το περιμένω,μια παρόρμηση ήταν άλλωστε,
    για την παρουσία σας γενικότερα με νοιάζει…

    σας ευχαριστώ για τους ασπασμούς
    και σας στέλνω περισσότερους και για τη φορά που δε σας φίλησα…

    καλημέρα

  8. Απρίλιος 22, 2008 στο 3:52 μμ

    Αγαπητή Φαίδρα,
    έστειλα στη σχετική εγγραφή σου τη συμμετοχή μου στο παιχνίδι. Πρόκειται για ένα γράμμα στον Α.Α. με αφορμή ακριβώς το παιχνίδι.

    Αγαπητέ Αλέξανδρε,
    ελπίζω να μη μου θυμώσεις που σε χρησιμοποίησα ως guest star ανοσιούργημά μου.

    Φιλιά (μόνο στη Φαίδρα. Στον Αλέξανδρο το αποφεύγω γιατί πολύ χρυσή αυγή κυκλοφορεί στο wordpress και δεν θέλει πολύ… δεν ξέρεις τι μας ξημερώνει. Άσε που είναι κι αξύριστος)

  9. Απρίλιος 23, 2008 στο 11:30 μμ

    Mε αφορμή το παραπάνω σχόλιο είδα κι εγω τι γίνεται …πισω απ τα μούσια μου.
    Θέκλα, μωρέ, του Αρκά την πέρασες την Αρετούσα;
    Περισσότερα στην εν λόγο ανάρτηση

    Υ.Γ. Αφού αστόχησες στο χρώμα μαλιών, παίξε κάτι σε χρώμα ματιών.
    (αν αστοχήσεις κι εκεί έχω ένα καλό του Ξυλούρη για τον ..ψυχικό κόσμο, σίγουρα πράγματα)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,014 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Απρίλιος 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: