07
Απρ.
08

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ – ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ

Στην γκαλερί ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ – ΔΕΞΑΜΕΝΗ εκθέτουν παράλληλα ο Γιώργος Παπαγεωργίου και η Δήμητρα Πανουργιά. Έως τις 14/4/2008.

Ο Γ.Παπαγεωργίου εκθέτει τη δουλειά του με τίτλο china paintings.

Πίνακες μικρών και μεσαίων διαστάσεων. Κολάζ με χαρτιά (κείμενα στα κινέζικα και φωτογραφίες από κινέζικες εφημερίδες, μάλλον) και κομματάκια σκισμένου καμβά σαν βάση. Πάνω σ’ αυτό το υπόστρωμα βασικά χρώματα (κόκκινο καδμίου, πρωσικό μπλε, άσπρο, μαύρο, κίτρινο καδμίου, σιέννα και ώχρες) που πότε σχεδιάζουν κινέζικα ιδεογράμματα (χωρίς ωστόσο να είναι όντως), πότε γραμμές και πότε κηλίδες που μοιάζουν με λουλούδια. Ακόμα σημειώσεις (προσχεδίων;) με μολύβι πάνω στους πίνακες που έχουν (πλέον) ρόλο μέρους του τελειωμένου έργου.

Με κίνδυνο να θεωρηθώ αλλοπαρμένος, ομολογώ ότι περιδιαβαίνοντας τα αφαιρετικά έργα του Γ.Π. νόμιζα ότι άκουγα εκείνη την χαρακτηριστική κινέζικη μουσική, με τις ιδιαίτερες κλίμακες, από ένα μουσικό κουτί. Δηλαδή, εμένα τουλάχιστον κατάφερε να με βάλει στο κλίμα. Και συγχωρέστε μου την αυθάδεια, αλλά μπήκα μάλλον στο κλίμα του Χονγκ-Κονγκ παρά σε αυτό της παραδοσιακής Κίνας. Σίγουρα αξίζει η βόλτα από την έκθεση.

Η Δ.Πανουργιά εξέθεσε εγκαταστάσεις με τίτλο walk through hidden realms. Οι εγκαταστάσεις (το έχω ξαναγράψει μου φαίνεται) δεν είναι κάτι που το κατέχω αρκετά ώστε να μπορώ να εκφράζω αδιάντροπα τη γνώμη μου. Ούτε τη ζωγραφική κατέχω αρκετά καλά αλλά εκεί μπορώ (για κάποιον ανεξήγητο λόγο) να την εκφράζω (πάντα αδιάντροπα, εννοείται). Οι σημειώσεις που ακολουθούν έχουν το ρόλο προσωπικής υπόμνησης ώστε μετά από καιρό να μπορώ να ανασύρω ευκολότερα τα έργα της καλλιτέχνιδας.

Πολλοί καθρέπτες. Λεντάκια που θυμίζουν παρμπρίζ νταλίκας (αν με εννοείτε), πολύχρωμα τυπωμένα σε πλότερ δέντρα (χαρτοκοπτική και επικόλληση πάνω σε καθρέπτες. Επιβλητικά έργα. Κορυφαίο, και κεντρικό, έργο της έκθεσης ένας λαβύρινθος από καθρέπτες που ακολουθώντας τον έφτανες στο κέντρο του όπου «έπεφτες» πάνω σε ένα τεράστιο κόκκινο, υφασμάτινο τριαντάφυλλο. Λαβύρινθος μεν, μονόδρομος δε. Δεν μπορούσες να χαθείς. Ίσως μόνο να αφεθείς (να παρασυρθείς) για λίγο από τις αμέτρητες αντανακλάσεις του εαυτού σου καθώς προχωρούσες όλο και βαθύτερα. Ως έκθεμα υπήρχε και η μακέτα του λαβύρινθου με πολύ περισσότερο στριφογυριστή διαδρομή που ίσως ο περιορισμένος κλειστός χώρος δεν επέτρεψε την ανάπτυξή του σε πραγματικό μέγεθος. Ωστόσο ο μονόδρομος, και στη μακέτα παρέμενε τέτοιος. Στην πρώτη ανάγνωση η αντίφαση αυτή μου χτύπησε κάπως. Σε δεύτερη σκέψη όμως ίσως η Δ.Π. να ήθελε να επισημάνει ακριβώς αυτό: ότι, δηλαδή, ο λαβύρινθος δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση και ότι τα γεγονότα ακολουθούν περίπλοκη αλλά συγκεκριμένη και αναπόφευκτη πορεία προς ένα προκαθορισμένο σημείο. Τώρα γιατί προς ένα κόκκινο τριαντάφυλλο; θα σας γελάσω. Ίσως σαν επιβράβευση για όποιον έχει τα…το κουράγιο τέλος πάντων να φτάσει την προσωπική του διαδρομή/αναζήτηση ως το τέλος.

Πολύ το φιλοσόφησα και σταματάω εδώ για να μην κάψω κανένα τσιπάκι από τον παλιάς, έτσι κι αλλιώς, τεχνολογίας εγκέφαλό μου.

Advertisements

12 Responses to “ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ – ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ”


  1. Απρίλιος 8, 2008 στο 12:28 πμ

    Έτσι όπως το περιέγραψες, μάλλον οι εγκαταστάσεις της Δ.Π. συνέβαλαν στο να εκλάβεις τα έργα του Γ.Π. ως αναφορά στο Χονγκ- Κονγκ.
    Δεν ξέρω, νομίζεις πως ο Δ.Π. πιστεύει πως με τα κινέζικα θα δοθεί μια νέα ώθηση στη ζωγραφική αντίστοιχη μ΄αυτή που συνέβη την εποχή του Βαν Γκογκ;
    Επηρρεασμένος και απο το προηγούμενο σχόλιο που σου άφησα σε άλλο ποστ και έλεγα κάτι για την κόρη μου, οι εγκαταστάσεις που περιγράφεις, μου θυμίζουν πως πρέπει να κάνω απο τώρα οικονομίες για το καλοκαίρι που θα πλακώσουν τα Λούνα Πάρκ.

  2. Απρίλιος 8, 2008 στο 8:29 πμ

    Νομίζω, τώρα που το ξανασκέφτομαι με αφορμή το σχόλιό σου, ότι μου θύμισαν Χονκ Κόνγκ (τα έργα του Γ.Π) διότι ήταν, μάλλον, η ματιά ενός Ευρωπαίου στην Κίνα και όχι ενός Κινέζου. Δεν μου προκάλεσαν συνειρμούς, δηλαδή, της παραδοσιακής Κίνας ή των κλασικών κινέζικων σχεδίων με μελάνι αλλά πιο πολύ την πολυχρωμία των δρόμων μιας σύγχρονης μεγαλούπολης όπως το Χονκ-Κονγκ: Με τις ταμπέλες νέον, με την ασφυκτική πολυκοσμία, την απρόσωπη μάζα δίπλα σε μαγαζιά που κρέμονται φρασκοψημένες πάπιες και όπου συνοστίζονται για μεσημεριανό ψυχροί στην όψη αλλά θερμοί στην επικοινωνία Κινέζοι μαζί με όλες τις υπόλοιπες φυλές του κόσμου. Τώρα για τοκαλλιτεχνικό όραμα του συναδέλφου θα σε γελάσω…

    Όσο για την Δ.Π. και τις εγκαταστάσεις της. Επειδή δεν κατορθώνω συχνά να μπαίνω στο κλίμα τους (των εγκαταστάσεων γενικώς), κάνω την εξής παραχώρηση: Αναγνωρίζω στους δημιουργούς τους την καλή πρόθεση και παλεύω να διαλεχθώ μ΄αυτήν. Έτσι δύσκολα θα πω για μιαεγκατάσταση ότι μου άρεσε ή όχι. Το πιθανότερο είναι λόγω ανεπάρκειάς μου να μην την έχω καταλάβει. Μπορώ όμως να υποθέσω (αυθαίρετα, αλλά ποιος μπορεί να μου το απαγορεύσει) την ιδέα και την πρόθεση του καλλιτέχνη και να κάνω ένα σχόλιο (αυθέραιτο πάντα, αλλά και πως αλλιώς; ).

    ΥΓ. Πάντως οι μικρές μας όντως θα την καταέβρισκαν να τριγυρίζουν μέσα στους καθρέπτες της Πανουργιά. Αλλά αυτό μπορεί και να μην είναι κακό.
    Εδώ εγώ, που οι γκρίζοι μου κρόταφοι (γοητευτικοί αλλά γκρίζοι) μαρτυρούν (ψευδώς) ότι το μυαλό μου έχει πήξει λίγο περισσότερο από της κόρης μου και πάλι «χάθηκα» για κάποιες στιγμές στο παιχνίδι των αντανακλάσεων.

  3. Απρίλιος 8, 2008 στο 2:52 μμ

    Αν ένας θεατής που δεν είναι και άσχετος, δεν μπορεί να καταλάβει μια εγκατάσταση, τότε σε ποιούς απευθύνονται;
    Τις εγκαταστάσεις τις βλέπω εκ του πονηρού, διότι -πλην ελαχ’ίστων εξαιρέσεων – παίζονται πολλά λεφτά!
    Έπειτα είναι κι αυτοί που έχουν αποθημένο που δεν κατάφεραν να μάθουν να ζωγραφίζουν και το ρίχνουν στις εγκαταστάσεις.
    Έχω δει κατά καιρούς – και δίχως να το επιδιώξω – εγκαταστάσεις που τραβούσα τα μαλιά μου. (όσα έχω δηλαδή)

  4. 4 φαίδρα φις
    Απρίλιος 8, 2008 στο 9:32 μμ

    ειδική συζήτηση μεταξύ ειδημόνων…
    πέρασα να πω γεια

  5. 5 dimitra
    Απρίλιος 8, 2008 στο 9:43 μμ

    Γειά σου Κώστα, γνωριστήκαμε χτες στο Art-Act. Βλέπω έχεις κάνει πολύ ωραία «δουλειά» εδώ… Μου αρέσει το χαλαρό και αυτοσαρκαζόμενο ύφος σου επίσης. Η αγάπη για το ρεμπέτικο ποτέ δεν πεθαίνει! Θα επανέλθω λοιπόν, στέλνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς!

  6. Απρίλιος 9, 2008 στο 7:50 πμ

    Φίλε και σύντεχνε Α.Α.,
    το θέμα των εγκαταστάσεων με έχει απασχολήσει αρκετά, και από τη σκοπιά που το βλέπεις κι εσύ, και θα ήταν χρήσιμο να γίνει μια κουβέντα κάποια στιγμή. Σε κάποια επόμενη εγγραφή , δική μου ή δική σου (δεν έχει σημασία) θα μπορούσαμε να «ανοίξουμε» μια συζήτηση μήπως γίνουμε πιο σοφοί και μπορέσουμε επιτέλους να πάρουμε μυρωδιά από το σύγχρονο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι (τέτοιοι άσχετοι που είμαστε).

  7. Απρίλιος 9, 2008 στο 8:02 πμ

    Αγαπητή Φαίδρα,
    όταν οι ειδήμονες (τρομάρα μας) συζητούν για θέματα αισθητικής η κουβέντα, εκ του ορισμού της αισθητικής, γίνεται περί του ‘ωραίου΄. Οπότε, το ‘ωραίο’ (το αισθητικά καλό, δηλαδή) όχι μόνο δικαιούται αλλά ίσως και να επιβάλλεται να έχει άποψη. Ιδίως όταν μπορεί να διατυπώνει την άποψη του με το εργαλείο ενός ρέοντος και γοητευτικού λόγου όπως ο δικός σας.

    ΥΓ. Αυτά είναι. Με κακομάθατε κλείνοντας τα σχόλιά σας με φιλιά και τώρα που απλά είπατε ένα ΄γεια΄ μου δημιουργήσατε σύνδρομο στέρησης (λες και δεν μου έφταναν όλα τα υπόλοιπα που με κατατρέχουν)

  8. Απρίλιος 9, 2008 στο 8:38 πμ

    Προς Δήμητρα:
    Αυτοσαρκάζομαι; Έχω τόσο κακή άποψη για τον εαυτό μου που τόσο καιρό ένιωθα άβολα γιατί νόμιζα ότι αυτοκολακεύομαι.

    Πέρασα από το dimiart να δω τη δουλειά σου. Σου είπα ότι δεν θα κάνω κρίσεις. Αυτό που μπορώ να σου πω, όμως, είναι ότι κοίταζα τις συνθέσεις σου πολλή ώρα (ιδιαίτερα τα ‘THE EXIT’ και ‘SACRIFICE) κι ένιωσα την ανάγκη να δω κι άλλα, κι άλλα… Επίσης θα ήθελα να μου πεις για τον τρόπο που δουλεύεις : το πρωτογενές υλικό, την επεξεργασία, την εσωτερική διεργασία (αν είναι δυνατόν κι αν φυσικά θέλεις) που μετατρέπει την άυλη ιδέα σε «υλικές» εικόνες.

    Ίσως να τα πούμε από κοντά (στο art-act) ή αν θες μπορείς και να μου γράψεις (είτε σε κάποια, οποιαδήποτε, εγγραφή είτε στο ktkouk@gmail.com)

    Την καλημέρα μου.

  9. 9 φαίδρα φις
    Απρίλιος 9, 2008 στο 10:40 πμ

    k.t.kouk,
    σας φιλώ

  10. Απρίλιος 9, 2008 στο 11:05 πμ

    Τώρα, μάλιστα ! Σας αναγνωρίζω.
    Ευχαριστώ κι ανταποδίδω.

  11. 11 φαίδρα φις
    Απρίλιος 11, 2008 στο 5:40 μμ

    «στήνουν τ’αηδόνια συναυλία
    σ’ένα δεντράκι τόσο δα
    όσα το αίμα τραγουδά
    μην τα γυρεύεις στα βιβλία»

    σας φιλώ
    αλλά μόνο εγώ περνάω πια…

  12. Απρίλιος 11, 2008 στο 6:44 μμ

    Αχ, αγαπητή Φαίδρα,
    έχετε δίκιο.
    Πλην περνάω μια άθλια διαβολοβδομάδα (με τη δουλειά) η οποιά ελπίζω να λήξει κατά την ερχόμενη Τετάρτη-Πέμπτη.
    Μετά θα έχω το χρόνο (και την απαραίτητη καλή διάθεση) για επισκέψεις στα αγαπημένα μου ιστολόγια , ή καλύτερα στους αγαπημένους μου ιστολόγους.
    Θα προσέξατε ίσως ότι η τελευταία μου εγγραφή είναι στις 7/4, αν κι έχω υλικό για μερικές εκθέσεις ακόμα.
    Μια εξαίρεση έκανα, και πέρασα από τον κοινό μας φίλο (Α.Α), και δεν άντεξα στον πειρασμό να τον πειράξω, παρόλο που το ποίημά του ήταν εξαιρετικό.

    Σας ανταποδίδω (ασφαλώς) τα φιλιά

    ΥΓ. Συμφωνώ απολύτως με το πνεύμα των στίχων σας. Καμιά φορά, μόνο, τα βιβλία είναι ένα υποκατάστατο, χωρίς παρενέργειες (σοβαρές τουλάχιστον).


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,885 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Απρίλιος 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: