07
Οκτ.
07

Always look on the bright side of life

Οι προηγούμενες ημέρες ήταν από εκείνες που δε σου περισσεύει δευτερόλεπτο για χάσιμο. Από εκείνες που ο ύπνος από απόλαυση γίνεται ανάγκη μερικών, λίγων, ωρών προκειμένου να μπορέσεις να αντέξεις το υπόλοιπο βαρύ εικοσιτετράωρο, και που πάλι είναι αγχώδης και ανήσυχος αφού το μυαλό δεν μπορεί να αποσυνδεθεί ούτε λεπτό από τα πεπραγμένα των προηγούμενων ωρών και τα προγραμματισμένα των επόμενων. Όλα αυτά σύμφωνα με το πρόγραμμα. Ως γνωστόν, όμως, τα προγράμματα υπάρχουν για να χαλάνε.

Ένα βαρύ κρυολόγημα προέκυψε ακριβώς στη μέση του δεκαήμερου που δεν έπρεπε. Λαιμός, μύτη, κεφάλι, όλα χάλια. Και πυρετός. Δεν μπορούσα να μιλήσω, να αναπνεύσω και να κρατήσω το κεφάλι μου όρθιο. Αλλά και μια γενικότερη αδυναμία δεν επέτρεπε στο -ακολουθόν μόδα για εύσωμους- κορμί μου να σηκωθεί από το κρεβάτι. Και σ’ όλα αυτά, βέβαια, να προστίθεται επιβαρυντικά το άγχος της δουλειάς που έπρεπε να βγει. Αλλά πως;

Ένα μεσημέρι, τη δεύτερη μέρα του κρυολογήματος νομίζω, ‘φτιαγμένος’ από αντιπυρετικά και αποσυμφορητικά, προσπάθησα να κοιμηθώ. Η σύντροφός μου ήταν στη δουλειά της και στο μέσα δωμάτιο η μάνα μου κρατούσε το παιδί (τη δίχρονη κόρη μου). Δεν με είχε πάρει ακόμα ο ύπνος όταν η γιαγιά άρχισε να της λέει ένα παιδικό τραγουδάκι. Η Ιωάννα (η κόρη μου) την διέκοψε σχεδόν αμέσως λέγοντας της επί λέξει: «Σιγά-σιγά. Είναι άρρωστος ο πατέρας μου». Τρελάθηκα.. Το ζουζούνι μου είχε νοιαστεί για μένα. Ενώ δεν ήμουν στο οπτικό της πεδίο, ήξερε ότι είμαι στο δωμάτιό μου, ήξερε ότι είμαι άρρωστος και είχε την έγνοια μου. Επέβαλλε ησυχία στο σπίτι για χάρη μου. (Και με αποκάλεσε πατέρα, για πρώτη φορά, μέχρι τώρα με φωνάζει μπαμπά. Θα της φάνηκε πιο επιβεβλημένο, φαίνεται, για την περίσταση –που να ξέρει κανείς, πώς να μπεις στο μυαλό ενός δίχρονου;)

Είναι μερικές στιγμές, στη ροή της καθημερινότητας, πραγματικά διαμάντια.

ΥΓ. Περιττεύει, φαντάζομαι, να πω ότι την επόμενη μέρα με χάλια λαιμό, μύτη και πονοκέφαλο αλλά με εξαφανισμένη την αδυναμία ήμουν εκεί που το πρόγραμμα προέβλεπε εξ αρχής .

ΥΓ.2 Δίχρονη κόρη μου; Σαν μηχανή ακούγεται τώρα που το σκέφτομαι. Αν και καμιά φορά, όταν δεν είναι στις καλές της, κάνει περισσότερο θόρυβο. Αγαπημένο θόρυβο.

Advertisements

2 Responses to “Always look on the bright side of life”


  1. Οκτώβριος 12, 2007 στο 10:25 μμ

    Πανέμορφο και γλυκύτατο. Τα παιδιά είναι φοβερά. Και η αγάπη τους αγνή και ειλικρινής. Στη διαδρομή κάπου χάνονται αυτά, ας τα απολαύσουμε πριν τα νοσταλγήσουμε.

  2. Οκτώβριος 13, 2007 στο 6:35 πμ

    Να’σαι καλά Δημήτρη. Είμαι νέος μπαμπάς (2 χρόνια μόλις) και έως τώρα απολαμβάνω την κάθε μέρα, την κάθε στιγμή. Ελπίζω ότι αυτό θα κρατήσει για πάντα ή, για να το βάλω στα ανθρώπινα μέτρα, για πολλά πολλά χρόνια.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 164,014 hits

…Στάσεις

Αντιστάσεις, Ενστάσεις, Διαστάσεις, Καταστάσεις, Παραστάσεις, Αναπαραστάσεις, Αποστάσεις, Περιστάσεις, στάσεις γενικώς & αορίστως .

Ημεροδείκτης διαδρομών

Οκτώβριος 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Νοέ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Πόσοι στέκονται στις «στάσεις» τώρα. Και δεν περιμένουν το λεωφορείο:

eXTReMe Tracker <!-- var EXlogin='ktkouk' // Login var EXvsrv='s10' // VServer EXs=screen;EXw=EXs.width;navigator.appName!="Netscape"? EXb=EXs.colorDepth:EXb=EXs.pixelDepth;EXsrc="src"; navigator.javaEnabled()==1?EXjv="y":EXjv="n"; EXd=document;EXw?"":EXw="na";EXb?"":EXb="na"; EXd.write("");//-->

Αρέσει σε %d bloggers: